Een gefuseerde gemeente Bollenstreek zou best een verbetering kunnen zijn ten opzichte van de huidige situatie. Burgemeester Harry Groen van Noordwijk pleit daarvoor in aflevering 9 van het grote Bollenstreekdebat, over een eventuele samenvoeging van Noordwijk, Noordwijkerhout, Lisse, Hillegom en Teylingen. De discussie onder opniniebepalende streekgenoten wordt elke vrijdag gevoerd in het Leidsch Dagblad.
Het wordt door iedereen erkend, dat de laatste jaren de werkdruk op de gemeenten zeer is toegenomen. Allerlei uitvoerende en controlerende taken zijn door het Rijk bij de gemeenten neergelegd zonder dat daarbij ook de financiële middelen worden gegeven om deze nieuwe taken naar behoren uit te voeren. Dat brengt ons bij de voor mij enige vraag die van belang is: kunnen wij als bestuurders waarmaken wat wij de burgers, de kiezers beloven? Naarmate de gemeente kleiner is en zich dus in organisatiesterkte en organisatiekwaliteit minder kan veroorloven, zal het antwoord op deze vraag benauwder en, sterker nog, negatiever zijn.
Voor mij is dat de kern van de discussie over het al dan niet gemeentelijke fuseren: kunnen wij in de toekomst onze burgers op de juiste en vooral snelle wijze blijven bedienen? Ik denk van wel en vooral in een grotere gemeente dan de huidige vijf gemeenten en naar mijn wijze van zien zelfs beter.
Waar is de burger in geïnteresseerd? In een snelle afgifte van identiteitspapieren, van een rijbewijs, in een feestelijke aangifte van huwelijk en geboorte, in een begripvolle ontvangst bij een overlijden, in een effectief overleg over een niet al te ingewikkelde sloop/bouwvergunning. Dat kan allemaal ook in een grote gemeente met lokale servicekantoren, waar 80 procent van de gebruikelijke diensten aan de burgers kan worden verleend.
En overigens, waar wordt de burger, de kiezer, het meest indringend geconfronteerd met de overheid? Wanneer zij/hij afhankelijk is van het sociale vangnet. En juist dit belangrijkste element voor de individuele burger/kiezer is al een regionale taak waar niet minder dan vijf gemeenteraden en vijf colleges iets over te zeggen hebben. Zulk een verdeeld toezicht leidt tot het risico, dat cliënten tussen de wal en het schip vallen en er kan geen misverstand bestaan over de vraag om wie het gaat: de cliënt en wel zonder enig voorbehoud. Een gefuseerde gemeente met een eenduidig toezicht zou best wel eens een verbetering ten opzichte van de huidige situatie kunnen zijn.
Ik ben in het geheel niet geïnteresseerd in pluche en status. Dat zijn niet de zaken die werkelijk tellen in het nadenken over de toekomst. Ik ben wel geïnteresseerd in het antwoord op de vraag hoe deze prachtige Duin- en Bollenstreek haar karakter te laten behouden en recessiebestendig te maken of positiever gezegd: hoe deze prachtige streek in het economische veld haar waarde kan blijven toevoegen aan het Nederlands product. Naar mijn overtuiging kan dat, mits de bestuurlijke versplintering wordt opgeheven met behoud van een drempelloze, toegankelijke toegang van en voor alle burgers/kiezers naar een lokale dienstverlening in een gefuseerde bollengemeente. Als actief burgemeester van Noordwijk zal ik het niet meer meemaken, maar hopelijk worden de fundamenten nu wel gelegd.
Harry Groen
Burgemeester van Noordwijk
(op persoonlijke titel)
Lees meer in het Leidsch Dagblad, editie Duin- en Bollenstreek, van vrijdag 13 maart
