Weegschaal
Gepubliceerd op 01 februari 10, 22:31 Laatst bijgewerkt op 19 november 10, 00:22
Vandaag was de grote tussentijdse meet- en weetdag bij de Vlietlijn.
Spannend.
Nou, ik wist al best wat, want ik weeg me zo'n beetje elke dag.
Dat is heel normaal hoor, om je elke dag te wegen.
Voor mij dan.
Ik stapte dus op de weegschaal bij De Vlietlijn.
Toen stapte ik er nog een keer op.
Misschien had de weegschaal zich vergist, ja, je weet het niet.
Maar nee, de weegschaal was de biertjes die ik dit weekeinde naar binnen had gegoten niet vergeten.
Ook al deed ik zelf net alsof dat niet was gebeurd.
Min 1,6.
Best goed in twee weken, zonder echt te lijnen.
Maar mij viel het een klein beetje tegen.
Vorige week zat ik al een keer op 2,9, volgens mijn eigen weegschaal.
Maar ja, dat was voor het weekeinde met al die biertjes.
En voor die bak cashewnoten die ik niet eens lekker vind.
Toen gingen we meten.
Eerst de bovenbuik.
Min zes centimeter!!!!
Min ZES centinmeter!!!!
Als ik de leukste thuis was zou ik zeggen, mijn broek zakte ervan af.
Toen onder de navel.
Plus een.
Ja, daar blijft je broek dan weer op hangen.
De mevrouw met het meetlint had ook een overzicht. De meeste leden van het Slim Belly clubje waren in twee weken ongeveer een kilo afgevallen. En bijna iedereen was vooral bij de bovenbuik centimeters kwijtgeraakt, en niet bij de onderbuik.
Ik was dus heel gewoon.
Toen ik op de loopband stond kwam de eigenaar van De Vlietlijn informeren naar de resultaten.
Het zakt naar beneden, lachte hij. Dat is toch komisch.
Ik vind het ook best komisch.
Het is alleen zo jammer dat ik als een vleesgeworden peer het sportcentrum binnenstapte en er over vier weken mogelijk als een superpeervormige vertrek.
Maar wel drie kilo lichter natuurlijk.
Och heden, nu heb ik ineens een doel.
