RIJNSBURG - Het water staat Joke en Jan van den Enden tot aan de lippen. De Rijnsburgers wonen weliswaar in een paleisje, maar door vochtproblemen is het er niet te harden. Na 6 jaar eisen zij een oplossing van huisbaas Dunavie, de woningcorporatie. ,,We zitten langzaam dood te gaan.’’

Als ik het echtpaar niet met een huisbezoek zou hebben vereerd, dan had ik minder waarde toegekend aan hun klaagzang. Maar zelfs met de schuifpui op een kier vanwege het mooie zomerweer, is de atmosfeer in de huiskamer te bedompt voor woorden. Alsof ik een rokershol betreed, zo slaat de lucht op mijn getrainde luchtwegen.

Dat met name Joke van den Enden met haar astmatische aanleg slecht af is in haar eigen huurhuis, lijdt geen twijfel. Van alles heeft zij al geprobeerd om het vocht te ontvluchten. Vaak slaapt zij elders, bij familie of op een vakantieadres. Sinds kort brengt zij de nacht door in de huiskamer, omdat zij het daar minder benauwd heeft dan in haar klamme slaapkamer.

Het steekt de Van den Endens - die vanwege haar gezondheid is gestopt met werken - dat Dunavie pas dit jaar reageert op hun jarenlange gejeremieer. ,,Wij zijn nooit serieus genomen’’, zegt zij nu eens moedeloos, dan plotseling weer fel. ,,Het leek soms wel of de schuld bij ons lag. Bij Dunavie treffen wij bovendien steeds weer een andere medewerker aan wie wij het hele verhaal moeten vertellen. Wij zijn al aan nummer 8 toe. Dat schiet niet op.’’

Ook de oplossingen die de woningcorporatie tot nu toe bedacht, stemmen de Rijnsburgers somber. Metingen en vochtvretende apparatuur (,,De opbrengst van het weekend zit in een jerrycan’’) tonen weliswaar onomstotelijk aan dat het huis veel te vochtig is, maar de oorzaak van de nattigheid is onbekend. Van den Enden vermoedt dat de bron van de ellende in de voortuin ligt, maar experts weerspreken dit. ,,Toch gaat die kuil onder dat zeil voorlopig niet dicht’’, zegt Van den Enden vastberaden. ,,De onderste steen moet boven, want dit huis is onleefbaar. Zelfs als wij vervangende woonruimte krijgen aangeboden, mag je het een ander niet aandoen om ze hier te huisvesten.’’

Dat de Van den Endens na 6 jaar hun langste tijd in hun met zorg ingerichte droomhuis hebben gehad, staat voor hen als een paal boven water. Van Dunavie verwachten zij een gelijkwaardig huis elders in Rijnsburg. ,,Eventueel stoppen ze ons tijdelijk in een hotel, als er maar een droog alternatief uitrolt. Met minder nemen wij geen genoegen.’’
Dunavie lijkt de ernst van de situatie niet in te zien. Vanwege de privacy van de huurders wil woordvoerder Judith Maassen weinig kwijt over de klacht. ,,Uiteraard vinden wij het erg vervelend dat familie Van den Enden overlast ervaart van de luchtvochtigheid in hun woning’’, zegt Maassen. Dunavie is volgens haar naarstig op zoek om hun klacht te verhelpen. Na metingen en ventilatieadviezen (koken, drogen van de was, schoonmaken en douchen) bepaalt Dunavie of de ’relatieve luchtvochtigheid’ in huis maatregelen vereist. ,,Ons uitgangspunt is om in eerste instantie de problemen in de woning te verhelpen. Lukt dit niet dan gaan we met de bewoners in gesprek om de alternatieven te bespreken.’’

Daarbij, zo benadrukt Maassen, heeft de woningcorporatie de ombudsman niet nodig. Individuele huurderszaken horen volgens haar sowieso niet in de krant thuis. Moet ik uit die weinig coöperatieve opstelling opmaken dat Dunavie nattigheid voelt?

Gelukkig houdt het echtpaar Van den Enden er andere opvattingen op na. Geduldig klemden de Rijnsburgers ruim 5 jaar hun kaken op elkaar, maar nu moet het hoge woord eruit. Zij dreigen weg te rotten in hun droomhuis. Zelfs een brief van de GGD over de ongezond vochtige atmosfeer maakt weinig indruk op Dunavie, net als de steun die de huurster krijgt van haar huisarts. ,,We zitten hier langzaam dood te gaan.’’

Kuchend vervolgt Van den Enden: ,,Hartje zomer staat de thermostaat hier op 23 graden om schimmelvorming te voorkomen. Het kleine kamertje naast de voordeur gebruiken we al niet meer. Vochtige vloerbedekking, vitrage en gordijnen hebben we moeten vervangen - met een vergoeding van Dunavie, dat wel. Alle klachten zijn bekend bij Dunavie, van medewerker 1 tot en met medewerker 8. Maar als ik laat zien hoe veel vocht hier per dag wordt opgevangen, zegt zo iemand zegt doodleuk: ’Daar heb ik niets mee’. Schandalig is het.’’