#DURF TE VRAGEN: Moet moeder de auto van mijn zus betalen?

In #Durftevragen delen lezers van Vrij hun problemen en dilemma’s. Reageren? Mail naar dtv@mediahuis.nl

Carola (53) maakt zich zorgen over haar bejaarde moeder die ver weg woont. Het stelt haar gerust dat haar zus vlakbij hun moeder woont en haar vrijwel dagelijks bezoekt. Maar is het terecht dat haar moeder haar zus daarvoor benzinegeld betaalt? En moet moeder ook de nieuwe auto van deze zus bekostigen?

„Voor de liefde ben ik 25 jaar geleden de Afsluitdijk overgestoken. Mijn vriend woonde en werkte in de randstad. Als ik destijds niet toevallig tijdens een zeilvakantie in zijn bootje was gestapt, was ik waarschijnlijk nooit uit Friesland weggegaan. En nu we kinderen hebben en mijn man is verknocht aan zijn baan, zie ik mezelf niet meer teruggaan.

Om mijn moeder te blijven zien, rijd ik vrijwel ieder weekend de Afsluitdijk over. Daar zit ze dagen in haar eentje, want sinds mijn vader overleed, heeft ze een eenzaam bestaan. Uit schuldgevoel bel ik haar door de week vaak op, maar ze heeft natuurlijk liever dat ik op de koffie kom. Gelukkig woont mijn enige zus maar vijftien kilometer bij haar vandaan. Deze zus gaat vrijwel dagelijks bij ma op bezoek. Ze haalt haar boodschappen en rijdt haar ook naar het ziekenhuis, als dat nodig is.

Als beloning voor die autoritjes betaalt ze mijn zus een royale benzinevergoeding. Terecht, denk ik. Want als ze een taxi zou hebben besteld, was ze ook een flink bedrag kwijt geweest. Bovendien heeft mijn moeder een goed pensioen, dus ze hoeft niet zuinig te doen. Maar mijn man vindt het vreemd dat mijn moeder mijn zus benzinegeld betaalt en mij niet. Dan leg ik steeds uit dat mijn zus ongeveer op bestelling voor haar rijdt, terwijl ik vrijwillig op bezoek kom. Maar hij ziet het allebei als vergelijkbare familieverplichtingen.

Dat meningsverschil krijgt een scherp randje nu mijn moeder een nieuwe auto voor mijn zus wil kopen. Begrijpelijk, denk ik. Want het roestige oude karretje waarmee ze nu rijdt is aan vervanging toe. En ma wil graag dat mijn zus als chauffeur voor haar klaarstaat, dus daar hangt een prijskaartje aan. Daar komt bij dat mijn zus het niet breed heeft, dus zelf kan ze echt geen nieuwe auto kopen.

Maar mijn man vindt het oneerlijk. Hij meent dat mijn zus op die manier voordelig een auto krijgt en vraagt zich af of mijn zus oprecht aandacht aan oma besteedt of dat dat is ingegeven door geldgebrek. ’Zo levert een bezoekje aan oma nog leuk geld op’ redeneerde hij smalend. De onderliggende gedachte is dat hij vindt dat mijn moeder óók een auto voor mij moet kopen. Maar dat lijkt me overdreven. Want ten eerste ga ik voor mijn eigen plezier naar mijn moeder en ten tweede kunnen we die autoritjes makkelijk betalen.

Nu de aanschaf van die auto dichterbij komt, begint hij er steeds over. Ik vind dat vervelend, want ik ben gehecht aan mijn moeder en mijn zus en wil niet dat onzinnig gezeur over een auto en geld daar tussen komt te staan. Maar ik wil ook geen ruzie met mijn man. Wat is wijsheid?”

Meer nieuws uit Lifestyle

Ombudsman

Ombudsmannen Durk Geertsma & Ed Brouwer springen in de bres voor de consument.