Premium

Aida Gholami onderging pesterijen en vernederingen in Iran. Haar dagboek was haar enige vorm van verzet. Ze maakte met medestudenten een documentaire

Aida Gholami: ,,Het enige wat ik kon doen was de vernederingen en discriminatie stil ondergaan en niets terugzeggen. Mijn dagboek was de enige manier om erover te ’praten’.”
© Foto Hielco Kuipers
Leiden

Studenten van de Universiteit Leiden hebben een korte documentaire gemaakt over verzet. Vijf studenten vertellen hun persoonlijke verhalen over hoe onderdrukking en verzet daartegen hun eigen leven of dat van hun ouders of grootouders heeft vormgegeven. De film wordt op 4 mei vertoond tijdens Uur van Herinnering, de (online) dodenherdenking van de Leidse academische gemeenschap.

Eén pagina met een gescheurde rafelrand heeft Aida Gholami in haar handen. Het is de enige bladzijde uit haar dagboek dat de 24-jarige studente mee kon nemen uit Iran, toen ze afgelopen september naar Leiden kwam voor de tweejarige onderzoeksmaster Engelse taal en literatuur. ,,Ik kon maar dertig kilo meenemen. Mijn hele dagboek was te zwaar. Maar ik wilde per se iets tastbaars hebben. Mijn dagboek was de enige manier om me te verzetten tegen wat ik meemaakte. Ik ben uitgescholden, lastiggevallen en misbruikt. Elke keer als iemand me pijn had gedaan, schreef ik in mijn dagboek. Als de beveiligers van de universiteit me ondervraagd hadden. Of toen ik geen sokken aan had en de politie op straat me aanhield omdat dat niet mocht als vrouw. Of als een professor me vernederd had, puur vanwege mijn achtergrond. Mijn dagboek gebruikte ik ook als motivatie om nóg harder te studeren. Want mijn studie was mijn enige uitweg uit Iran’’, vertelt Gholami.

Meer nieuws uit Leiden

Ombudsman

Ombudsmannen Durk Geertsma & Ed Brouwer springen in de bres voor de consument.