In 60 seconden: Groetje

1 / 2
Gertjan van Geen

Het kaartje lag eenzaam en alleen, met zijn haar in de wind, op het fietspad. Behoedzaam laveerden fietsers erlangs en ook ik reed in eerste instantie door. Ik bedacht me, keerde om, en pakte het op.

Het kaartje was vast uit iemands zak gevallen, ver weg van de plaats van bestemming - een brievenbus, die toch al steeds schaarser worden in het landschap.

Ik voelde de vertwijfeling bij de afzender, aangekomen bij die brievenbus, toen het besef doordrong dat het kaartje voor Khalida niet meer in zijn bezit was. De eenvoudige doch zorgvuldig opgestelde boodschap van de (stille?) aanbidder voor zijn geliefde/vriendin. Enigszins zakelijk (Beste Khalida/Fijne vakantie) en de drie hartjes om te onderstrepen dat het toch wel menens is. Ondertekend met een enkel ’Groetje’. Hoe lief...

Wie wil zo’n kaartje nou niet ontvangen? Een liefkozing op de mat, terwijl de tas gepakt wordt voor de camping in Noord-Brabant of misschien wel tropischer oorden.

Zoiets kan niet op een fietspad blijven liggen en dus heb ik hem alsnog op de bus gedaan, met in gedachten de wens dat je inderdaad een fijne vakantie hebt gehad, Khalida. En - als de afzender maar half de romanticus is, die ik verwacht dat hij is - heb je vast twee kaartjes gekregen. Met nog een groetje.

Meer nieuws uit Leiden

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.