Sid Bruinsma bekijkt ZZ Leiden in de luwte

Foto Hielco Kuipers

Foto Hielco Kuipers

Gertjan van Geen
Voorschoten

Sid Bruinsma was een van de Grote Vier van het kampioensteam van Parker in 1978. Samen met Mitchell Plaat, Arthur Collins en Victor Bartolome vormde de Nederlandse Amerikaan de kern van het team dat de eerste Nederlandse editie van de play-offs op zijn naam schreef.

,,We begonnen met acht keer winst achter elkaar’’, vertelt Bruinsma (60) over het kampioensjaar alsof hij het pas nog heeft meegemaakt. ,,Toen verloren we wat. In de competitie gingen we bijvoorbeeld vier keer onderuit tegen Donar, en we eindigden als derde. In de eerste wedstrijd van de halve finale wonnen we uit bij Donar met 41 punten verschil. Thuis wonnen we net aan, en in de finale versloegen we Delft.’’

Onbevangen

In de jaren erna ging het fout. Drie seizoenen achtereen stond Den Bosch verder Leids succes in de weg. Bruinsma weet wel waarom. ,,Het eerste jaar waren we onbevangen. Daarna werd het moeten. Er werden ook steeds meer goede spelers gehaald, waardoor de balans wegviel. In dat eerste seizoen had iedereen zijn rol. Later kwamen er elke keer goede spelers op de bank te zitten, dat werkt niet. Den Bosch was beter samengesteld en beter gecoacht.’’

Bruinsma werd eind 1954 geboren in Friesland. In 1957 emigreerde hij met zijn familie, net als veel gezinnen in die tijd, naar Amerika. In Michigan vonden de Bruinsma’s een nieuw thuis. ,,De Nederlanders die emigreerden waren nog van de oude stempel’’, vertelt hij. ,,Streng gereformeerd. Wij woonden ook in een soort bible belt, op een plek waar veel Nederlanders woonden. Iedereen werkte verschrikkelijk hard, en had nauwelijks vakantie. Mijn vader is pas op latere leeftijd op zondag naar golf op tv gaan kijken.’’

Uitblinker

Bruinsma werd een uitblinker in basketbal op Grand Valley State University, waar hij in 1994 werd opgenomen in de Hall of Fame. Toen hij afstudeerde, was in Nederland net de zoektocht begonnen naar Nederlandse Amerikanen. Per team waren er toen slechts twee echte Amerikanen toegestaan, en er was veel belangstelling voor jongens die wel een Amerikaanse basketbalopleiding hadden genoten maar die toch als Nederlander konden worden ingeschreven. Op uitnodiging van Theo Kinsbergen kwam hij in 1977 naar zijn geboorteland. Met Kinzo, het team van de coach/zakenman, speelde hij een paar oefenwedstrijden maar de sponsor trok zich terug. Dat maakte de weg vrij voor Leiden om Bruinsma in te lijven.

,,Ik vond het niveau in die oefenwedstrijden niet superhoog, maar besloot dat het beter was dan werken van negen tot vijf. Gek genoeg voelde Nederland in die tijd vrijer aan dan Amerika, omdat het in de streek waar wij woonden nog allemaal zo streng in de leer was.’’

Verlaagd

Toen Parker Elmex werd en Bruinsma een verlaagde aanbieding van de club kreeg, keerde hij Leiden de rug toe. Hij verhuisde met zijn Voorschotense liefde Trudy naar Californië en kwam enkele jaren later terug naar Nederland, om er voor Den Helder en Haaksbergen te spelen. Daarna vestigde hij zich in Voorschoten en meldde zich aan bij Blitz, om af te bouwen. ,,Maar alleen als ik ook een jeugdprogramma mocht opzetten. Graag, zeiden ze. Ik wilde het anders aanpakken dan ik het als speler zelf ervaren had.’’ Bruinsma mag dan een Nederlands paspoort hebben, op sommige momenten voelt hij zich meer Amerikaan. ,,Ik ben een positivo. Nederlanders zeggen nooit iets als het goed gaat, maar juist wel als ze vinden dat er iets niet in orde is. Weet je hoe goed het voelt om te horen dat je het goed doet?’’

Voetlicht

Waar Plaat en Bartolome bij hun recente bezoeken aan de Vijf Meihal uitgebreid voor het voetlicht werden gehaald, daar zit Bruinsma al jaren in de luwte op de tribune, op plaatsen van het familiebedrijf Van Dorp Kentekenplaten. Hij vindt het best zo. ,,Ik hoef geen extra aandacht, en ik heb door verschillende dingen uit het verleden niet altijd een goed gevoel aan de club overgehouden.’’ Een van de dingen die hem steken, is het feit dat hij nooit een serieuze kans heeft gehad om in de organisatie te werken van de club die hij heeft geholpen om een grootmacht te worden. Met een andere eredivisieclub is hij momenteel in gesprek over een positie als een soort technisch directeur.

Mening

De oud-international ziet ZZ vaak in actie, en heeft er ook een mening over. ,,Ik zie veel fysieke kwaliteiten en individueel vermogen. Om elkaar ook te vinden in het veld, is wat anders. Bij mijn spelers (Bruinsma coacht de Olympic Stars, een opleidingsprogramma voor jeugdspelers, jz) benadruk ik dat het spel ook zonder bal wordt gespeeld. ZZ speelt veel een tegen een of twee tegen twee, maar goed basketballen betekent ook het geheel kunnen zien. Dat vind ik ontbreken.’’

Toch dicht Bruinsma de Leidenaars wel degelijk kansen op de titel toe. ,,Er is genoeg talent. Daarin doet Leiden niet onder ten opzichte van Groningen of Den Bosch. Play-offwedstrijden zijn wel helemaal anders dan competitiewedstrijden. De scores zijn lager, het wordt vecht- en werkbasketbal. Het makkelijke is er dan vanaf. Bovendien ben je afhankelijk van scheidsrechters, coaches… Ik weet hoe mooi het kan zijn en ook wat een fiasco het kan worden.’’

Meer nieuws uit Sport

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.