Column Jong geleerd: 7000 uur

Leiden

Bart Wesstein is voorzitter van de Leiden Honours Community en volgt dit jaar de minor Retorica. Hij woont samen met de liefde van zijn leven en is groot fan van zwarte olijven.

Mijn bachelorfase zit er op. In de vier jaar die me dat gekost heeft heb ik talloze papers, presentaties en proefwerken gemaakt. De eindstand staat nu op 245 studiepunten, wat officieel gelijk staat aan 6860 uur studeren.

Supervervelend natuurlijk, want nog een vak erbij en ik had 250 studiepunten binnen geharkt die staan voor 7000 uur studeren. En die getallen zijn veel en veel mooier. Dus daarom besloot ik dat extra vak te volgen.

De 7000 uur is gebaseerd op de 28 uur per studiepunt die een gemiddelde student nodig zou hebben om de stof tot zich te nemen. In de praktijk heb ik deze megalomane hoeveelheid nooit gehaald. Het is een kwestie van hard en vooral doelmatig werken.

Als student verzin je de gekste dingen om zo efficiënt mogelijk te zijn. Zo kun je samenvattingen maken of zelfs kopen, tentamentrainingen volgen en aantekeningen van anderen lenen. Bij het online terugkijken van de hoorcolleges kan bovendien de snelheid van het afspelen aangepast worden.

De reis- en pauzetijd blijven je ook bespaard. Tel uit je winst! Zo kan het punten sprokkelen tot een kunst verheven worden. Kies de makkelijkste vakken, met de minste verplichte colleges en 6 weken later ben je binnen. In je rooster past het altijd, want de verplichte contacturen zijn door de uni al tot een minimum beperkt.

Het is een logisch gevolg als we kijken naar wat de betrokken partijen nu precies willen. Waar het kennisinstituut zoveel mogelijk goede resultaten wil zien bij haar studenten, willen deze klanten op hun beurt een glimmend CV kunnen overhandigen. Dit alles kost tijd en geld, dus hoe pijnlozer het geheel zich voltrekt, hoe beter. Een verlangenverstrengeling van de universiteit en de student met efficiëntie als liefdesbaby. Vraag en aanbod perfect in balans.

Onderwijs blijft immers een product. Ironisch genoeg spreekt het online inschrijfsysteem Usis zelfs van de ’winkelwagen’, waar je vakken in zitten waar je je voor wilt inschrijven. De Alma Mater, de voedende moeder, die de universiteit zou zijn, verwordt tot een geroutineerde Mac Donald’s-cassière. Makkelijk is het wel, maar soms vraag ik me af of het niet te veel ten koste gaat van de kwaliteit.

Dit merkte ik ook toen ik na anderhalve dag studeren uiteindelijk het extra vak net niet haalde. Ik bleef steken op 245 en 6860. Over de herkansing tobde ik lang, maar ik doe hem niet. Met vraatzucht is niemand gediend. Misschien de boekhouder van de universiteit, maar niet ik en voor de rest ook eigenlijk niemand.

Meer nieuws uit Leiden