Weinig eigen talenten

© Foto VI Images

Tessa de Wekker
Lisse

Op de atletiekbaan in Lisse lopen tientallen atleten in de groen-witte clubkleding van de Spartaan een 1000 meter. Ze worden flink aangemoedigd door het publiek dat schuilend onder paraplu’s, achter de hekken staat.

Het lijkt heel wat, de 33 Spartanen die in totaal aan de wedstrijd meedoen. Maar daarvan is 29 pupil. ,,En daarnaast staat de haas van de 1000 meter op de lijst en hebben Vincent Schniedewind en Remona Fransen zich afgemeld’’, aldus Vincent van Blitterswijk, voorzitter van de Ter Specke Bokaal. ,,Dus blijft er eigenlijk maar één over. Lonneke Derriks.’’

Dat is wel eens anders geweest. ,,Een aantal jaar geleden hadden we zo’n deelnemers van hier aan de start staan. En daarvan deden er vier ook echt mee met de prijzen. Dat waren goede tijden voor de vereniging.’’

Een paar meter verderop staat Anthony Ott, oud-trainer van Remona Fransen en Yvonne van Langen, en de huidige trainingscoördinator bij De Spartaan met Heino Stroet, de springtrainer van de vereniging, te praten. Ott heeft wel een aantal verklaringen voor het lage deelnemersaantal van zijn vereniging. ,,Remona en Yvonne stimuleerden de andere atleten met hun hoge niveau. Maar ze trainen nu niet meer in Lisse.”

Geluk

Daarnaast denkt Ott dat ze een aantal jaar geleden ook vooral geluk hadden. ,,Er is nu ook gewoon minder aanwas. Een paar jaar geleden hadden we een echte sterke groep. Nu is er minder talent.”

Heino Stroet knikt instemmend. Al denkt hij dat er ook meer aan de hand is. ,,De atleten van De Spartaan doen te weinig wedstrijden. Bij de jeugd schrijven de trainers ze in, maar als ze ouder worden moeten ze het zelf doen. En dat gebeurt te weinig. Ze trainen wel, maar uiteindelijk doen ze niets met die trainingsuren.’’

Spandoek

Voor de toeschouwers is het jammer. Een klein meisje aan de zijkant houdt een spandoek omhoog met daarop ’Hup Spartaan’. Als ze hoort dat alleen Derriks meedoet, betrekt haar gezicht, krast ze de naam door en zet ze er ’Hup Lonneke’ op. De mensen om haar heen moeten lachen. ,,Dan moet je haar maar extra hard aanmoedigen’’, zegt haar moeder.

Maar het tweetal moet daar wel nog even op wachten. Derriks komt namelijk pas laat in actie. Om kwart over vier,een paar uur na het begin van de wedstrijd, loopt de geboren Hillegomse de 1000 meter in een op papier snelle race tegen de Nederlands kampioenen Marleen Koster en Sanne Verstegen.

Snel

En de race is daadwerkelijk snel. Derriks komt na 200 meter door in 32 seconden. ,,Dat is net zo hard als op een 800 meter’’, verklaart ze achteraf. Ook na 400 meter gaat het nog rap. Daarna lijkt Derriks wat tempo te verliezen. Uiteindelijk perst ze er een tijd uit van 2.53.04.

,,Ik ben er eigenlijk wel blij mee. Vorig jaar liep ik dit ook maar het is nu heel slecht weer. Ik denk dat ik dit jaar op de 800 meter dus weer onder mijn pr kan duiken.’’

Het is voor Derriks een geruststelling, want ze maakte zich afgelopen winter wel wat zorgen. ,,Doordat veel leeftijdsgenoten zijn gestopt, heb ik eigenlijk geen trainingsmaatjes meer. En dat is belangrijk als je stappen wil maken. Het zou inderdaad voor De Spartaan goed zijn als er weer wat jonge talenten boven komen drijven. Maar voor mij persoonlijk ook.”

Sharona Bakker en Solomon Bockarie winnen de Ter Specke Bokaal voor de beste dagprestatie. Ronald Hertog was de beste para-atleet.

Meer nieuws uit Sport

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.