Kaagrace in een sloep is voor stoere binken en krachtpatsers

Gea Helmus (rechts) passeert met Team Gig-it de finish en won voor het eerst in eigen huis zowel de sprintrace, als de 8 kilometer.

Gea Helmus (rechts) passeert met Team Gig-it de finish en won voor het eerst in eigen huis zowel de sprintrace, als de 8 kilometer.© Taco van der Eb

Welmoed de Lang
Warmond

Je moet er maar zin hebben, 18 kilometer lang knoerthard doorhalen. De elfde editie van de Kaagrace was met alle boten, mensen en kleuren gezellig, maar bepaald niet voor watjes. De deelnemers in de Pilot Gigs en sloepen buffelden kilometers zonder pauze over de Kagerplassen. ,,Elke keer voordat we beginnen denken wij zelf ook, waarom doen we dit in hemelsnaam? Maar toch staan we steeds weer aan de start”, lachte Peter Boneschansker van de Kaag 1 (sloep).

Bij de door Dick Borst gegeven palaver zit heel ander volk dan in een gemiddelde sportkantine. De voorzitter van de Kaagrace bereidt de deelnemers voor op hun route en onder de toehoorders zijn gebruinde, verweerde gezichten onder petjes of stoere zonnebrillen.

Liefhebbers van teamsporten en buitenleven zijn niet van het type maatpak of naaldhak. ,,Nee, dit zijn allemaal stoere mannen en vrouwen. Harde werkers en geen zottigheid”, weet Mieke Ruigrok, nu stuurvrouw voor de boot van Boneschansker, maar zelf roeide ze vijftien jaar lang bij de Kaagtijgers, een van de vrouwenteams van de club. ,,Goed samenwerken is essentieel, dat is ook wat veel meesten ervan aanspreekt. Alles moet exact gelijk gaan. Als er een afhaakt wordt het gelijk een zooitje en verlies je ongelofelijk veel kracht en snelheid.”

Toch lijkt het grootste talent waarover je moet beschikken: verschrikkelijk veel pijn kunnen lijden. ,,Je gaat hartsikke dood en dan nog een beetje verder, zeggen wij vaak.”

Meepraten

Ook de 38-jarige Gea Helmus kan daarover meepraten. De Leidse won met team Gig-it bij de Gigs zowel de 8, als 1,5 kilometer sprint. ,,Je gaat in zo’n wedstrijd tien keer dood en dan nog een keer. Je denkt om de zo veel slagen dat je echt niet meer verder kan en dan moet je toch door. De rest zit op je hielen. Ik moet, ik moet, zeg je maar steeds tegen jezelf”, aldus Helmus, die recht voor De Kaagsociëteit de Scheveningse vrouwen versloeg. Dat ze door alle andere ploegen gemeende complimenten kreeg, geeft de onderlinge sfeer aan. ,,Scheveningen wint bij ons normaal altijd alles. Wij hebben een enkele keer wel eens een van de twee races gepakt, maar twee niet. Daarom is dit super.”

Was het het thuisvoordeel? ,,Op de Kaag is het water vrijwel vlak ja, terwijl zij gewend zijn om op zee te roeien. Voorheen wonnen ze hier ook altijd, maar we hebben de afgelopen maanden flink getraind.”

De Gig werd vroeger overigens als loodsboot gebruikt om grote boten de haven binnen te leiden. Het team dat er het snelste was, kreeg de opdracht en dus geld. Helmus: ,,Daarom is het echt een sprintboot en dat maakt het spectaculair en met races op zee heel afwisselend en avontuurlijk.”

De ongeveer honderd deelnemende teams konden toch ook juist de fraaie Kagerplassen waarderen. De meer dan volwaardige Kaagrace telt bij alle afstanden inmiddels mee voor het Nederlands kampioenschap. ,,Er komen teams van Friesland tot Zeeland. En we groeien nog steeds elk jaar”, aldus Borst terecht trots.

Uithoeken

Met ’t Joppe, Dieperpoel en via de Boerenbuurt naar de Ade werden alle uithoeken van het gebied gebruikt. De Gigs - snelle, smalle ranke boten - deden dus sprints en een middellange afstand. De sloepen - iets bredere, hogere boten - waren met 18 kilometer (mannen) en 15 kilometer (vrouwen) de lange-asftandsbikkels. Botenbouwer Dick van Amerongen ontwierp in de jaren negentig de Kromhoutwhaler (whaler is een sloep, die traditioneel gebruikt voor de walvisvaart). ,,Ik heb er acht in plaats van zes zitplaatsen van gemaakt en een hogere zijkant”, aldus de Amsterdammer die bij de sloepraces het startschot mocht geven. Hoewel veel boten verschillend zijn, wordt dat met berekeningen recht getrokken. De afstand is voor alle sloepen echter gelijk. ,,Zo’n twee uur aan een stuk door roeien waarbij je van tevoren weet dat je het lange rechte stuk van 9 kilometer vrijwel altijd vol tegenwind hebt”, memoreert Boneschansker nog maar even. Hoewel de roeiers ook lid zijn van KWV De Kaag, is het duidelijk een heel ander slag mensen dan de zeilers. ,,Zeilen is voor mensen met rode broeken aan’’, aldus een teamgenoot van Boneschansker. ,,Roeien is voor echte mannen, zeilen voor mietjes.”

Meer nieuws uit Sport Regionaal

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.