Op hol geslagen prestatiedrang

Sebastiaan van Loosbroek

Laatst zaten we nog samen in de trein. We praatten over kranten en opiniebladen. Over journalisten en onderwerpen voor artikelen. Over onze journalistieke wensen en ambities. Ik bewonderde hem. Hij schreef veel, en goed. En dat op zo'n jonge leeftijd. Ik had niet eens de drang met hem te concurreren. Hij was mij allang voorbij.

Toen ik hoorde dat deze Leidse student - die overigens geen journalistieke opleiding volgt - tijdens zijn stage plagiaat heeft gepleegd in een landelijke krant, kreeg ik kippenvel. Ik was met stomheid geslagen. In een minuut tijd was hij voor mij volledig van zijn voetstuk gevallen.

De betreffende krant stak de hand vrijwel volledig in eigen boezem. Hoofdredactie en begeleiders zouden niet voldoende hebben opgelet en hem teveel vrijheid hebben gegeven. Maar deze jongen is niet achterlijk. Hij deed het al eerder dan tijdens zijn stage, zo is het vermoeden. En daarbij: iedereen weet dat je niet klakkeloos stukken tekst van anderen overneemt. Dat snappen mijn bètavrienden nog, die verder niets met journalistiek van doen hebben.

Presteren

Hij had een enorme drang om te presteren. Hij wilde - naar nu blijkt koste wat het kost - laten zien wat hij in huis had. Een goed streven, zolang je de juiste methode kiest om dat te bereiken. Zijn methode, die hij niet eens nodig had om zijn talent te laten zien, is niet goed te praten.

Toch zegt die op hol geslagen prestatiedrang iets over de situatie waarin veel studenten momenteel verkeren. We komen met massa's van de universiteit. Een groot deel daarvan is ambitieus. We willen de mooiste en tofste banen. Maar voor jou tien, twintig, honderd anderen. Je moet een behoorlijk CV hebben, goede cijfers, assertief zijn en liefst een interessant zakelijk en sociaal netwerk. Die droombaan lijkt mijlenver weg. En als je dan die ene felbegeerde stage hebt, begint de strijd en bewijsdrang pas echt. Dat kan doodvermoeiend zijn, zeker als je nog onzeker bent over je eigen capaciteiten en je onder de indruk bent van al dat toptalent dat een computer van je verwijderd zit.

Ontmoedigend

Met alleen een hoge opleiding ben je er niet meer. Zeker niet in beroepstakken waar de concurrentie bijna ontmoedigend is. Het punt is alleen om dan niet over te gaan op leugenachtige werkwijzen, maar om wellicht tot de bikkelharde conclusie te komen dat het bloed kruipt waar het niet gaan kan. Soms zijn er net iets teveel beter dan jij.

Jong geleerd

Sebastiaan van Loosbroek volgt de master Journalistiek en Nieuwe Media in Leiden. Hij is lid van Quintus waar hij actief is als dj. Hij leest liever kranten en tijdschriften dan boeken.

Meer nieuws uit Leiden

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.