Een echte prinsessentaart

Bep het Medium

Bijna jarig, dan komt het kind in mij naar boven. Dan wil ik een echt verjaardagsfeestje, met slingers en ballonnen. Dagen ervoor hangt mijn nieuwe jurk aan de slaapkamerdeur. Nieuwe bloemen voor in mijn haar. Boodschappenlijst maken, tenten voor de deur, zanger Daan bellen en vooral nerveus zijn. Altijd waren de kaartjes die de postbode bracht voorpret, maar tegenwoordig krijg je een bericht op Facebook.

Ik vind dat natuurlijk óók leuk, maar een echte kaart toch net even leuker. Er wordt hier nooit aangebeld, maar zo wel dan doet Ron open. Nou, die dag doe ik open en hoe leuk is het als er een mannetje voor je deur staat van Fleurop.

Ik geef eerlijk toe, ben niet zo van de bloemen, maar op mijn verjaardag wel. Zo’n groot kind als ik die dag ben, wil ik een echte prinsessentaart, roze zoet als brem, met slagroom en rozen. Ik trakteer mijn visite op lekkere vreterijtjes en een wijntje.

En elke dag de vraag: wat wil je voor je verjaardag? Dan wordt het ineens stil in mijn kop. Ik had alles; ouders, man die hard werkte, een gezellig huis, gezonde familie. Welke ik ook kies, niemand kan me dat teruggeven. Ineens bedenk ik me dat we elke dag een verjaardag moeten vieren. Want bloemen krijgen is leuk, maar geven veel leuker.

Ik ga mijn moeder nooit meer bloemen geven. En ik zet niet meer met vrolijkheid een boeket op mijn tafel, want ik weet niet hoe lang de tafel nog in mijn huis zal staan. De gezondheid van mijn familie… Zij krijgen bloemen genoeg, maar op de kaart die er bij zit, staat niet gefeliciteerd maar beterschap. Een nieuwe baan voor Ron zou te gek zijn, maar die is vijf dagen eerder jarig dan ik en op een man van 52 zitten de bazen niet te wachten.

Ineens is mijn jurk niet zo mooi als ik dacht. De taart is absurd, want ook ik word 52. De slingers en ballonnen? Het is niet eens een jubileumjaar. Nou ja, misschien wél de laatste keer in mijn trouwe Kooihoek, maar of ik dat vieren wil…

Natuurlijk heb ik best een maffe wens: doe mij voor mijn verjaardag nog maar één keer Kerst in de Kooi. Wel zwart op wit graag, rood op groen mag ook. En een weekje sneeuw, een ijstaart met een kop van de kerstman erop, slingers van zilver en mooie kersttakken van Fleurop, bellen en lampjes, rode strikken en de mooiste kerstjurk aan de deur die ik ooit gezien heb. Tenten voor de deur, Daan in een chique pak en vuurkorven.

Eigenlijk wil ik jullie vertellen dat er altijd wel een streepje licht is, je moet het weten te vinden. Ik ga mijn verjaardag heus vieren en ik heb er nog steeds zin in. Maar als men vraagt ’wat wil je voor je verjaardag hebben’ dan zou ik het echt niet weten. Ik heb heus niet alles al, hoewel ik een hoop had.

Iedereen die ook jarig is, wens ik een heerlijke verjaardag en gefeliciteerd. En voor iedereen die niet jarig is, het volgende: Merry Christmas to all and goodnight!

Zomerstop: de column van Bep keert na de zomervakantie eind augustus terug.

Meer nieuws uit Leiden

Net Binnen

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.