Contrasterende finales bij De Leidse Hout

Daan de Ru serveert in een spannende eindstrijd tegen Roeland van Dijk.© Taco van der Eb

Haniff Harharah
Leiden

Twee tennissers van De Rijnkanters eisten dit weekend de hoofdprijzen voor zich op bij het open toernooi van De Leidse Hout. Waar Daan de Ru (25) voor het eerst die felbegeerde bokaal mee naar huis mocht nemen, was het voor Barbara van der Gugten (37) alweer de vierde keer, na haar eerdere eindzeges in 2001, 2013 en 2014.

Geheel naar verwachting, gaf ze zelf toe. Nadat de als eerste geplaatste Lotte van der Elst nog vóór haar halve finale afhaakte, was er geen concurrente in de A-categorie meer over die Van der Gugten ook maar een set kon afsnoepen. Ook niet in de finale, toen ze tegenover een speelster stond die ze nog niet eerder had getroffen.De Katwijkse Angela Kralt (KLTV) deed wat ze kon, maar moest na bijna anderhalf uur toch buigen voor Van der Gugten. Het werd 6-3, 6-3. ,,Het had ook 6-1, 6-1 kunnen zijn’’, zei Van der Gugten. ,,Eigenlijk was het in de halve finale spannender, tegen de nummer twee.’’ Ze doelde op haar ontmoeting met Maartje Schulz, die ze met tweemaal 6-2 versloeg.Opvallend genoeg moesten de beide vrouwelijke finalisten gisteren al om 9 uur ’s ochtends het bal openen. ,,Retevroeg’’, vond Van der Gugten. ,,Maar op zich prima. Mijn kinderen waren toch al wakker.’’ Om maar aan te geven: Van der Gugten voelt zich op haar gemak bij De Leidse Hout. ,,Dit is altijd een leuk toernooi. Als ik kan, kom ik volgend jaar zeker weer mijn titel verdedigen.’’

Herenfinale

Het contrast met de herenfinale kon haast niet groter. Niet alleen was het duel tussen Daan de Ru en Roeland van Dijk als dagafsluiter pas aan het begin van de avond afgelopen, ze schotelden de toeschouwers ook een spannende driesetter voor: 6-2, 1-6, 6-3. En dat terwijl er voor De Ru na de eerste set geen vuiltje aan de lucht leek.,,Het was zwoegen’’, zei de Hazerswoude-Dorper. ,,Toen ik werd gebroken in de tweede set, liet ik het een beetje lopen. Dat was een mentale kwestie. In de derde set wilde ik er weer vol gas voor gaan.’’Op dat moment begon Van Dijk juist te geloven in zijn kansen. De Leidenaar van OLTC had in de halve finale al voor een verrassing gezorgd door de hoogst geplaatste speler, Jordi van der Meer, in twee sets (6-1, 7-6) terug te wijzen.Frustraties voerden bij tijd en wijle de boventoon. Zo gooide De Ru zijn racket op het gravel en trapte Van Dijk een bal woest weg. Maar er was altijd wederzijds respect. Dat werd het best belichaamd door Van Dijk, die af en toe een applaus over had voor zijn opponent als die mooi punt maakte.Uiteindelijk trok De Ru de partij toch naar zich toe. Over wat nou de doorslag gaf, hadden winnaar en verliezer een zeer eensluidende verklaring: De Ru ’stond er op de belangrijke momenten’.

Siemerink

Dus zag Van Dijk de bijna zeventig jaar oude wisselbokaal – met onder meer de naam van Jan Siemerink (1986) als voormalig winnaar erop – aan zijn neus voorbijgaan. ,,Ik had die beker heel graag meegenomen. Volgend jaar wellicht. Dit was mijn eerste finale dit jaar, voor mijn gevoel heb ik wel weer een stapje gemaakt.’’Bij De Ru is zijn blik niet verder gericht dan deze week. Die staat voor hem in het teken van de TeHaDo Open, want De Ru zit bij de club waar hij opgroeide in de wedstrijdleiding. ,,Mijn doel is om spelers uit categorie 2 en 3 naar het toernooi te halen. Ik ben een beetje het gezicht van de club. Het wordt een week vol gezelligheid, maar ook een zware week. Het enkelspel winnen gaat voor mij heel moeilijk worden.’’

Meer nieuws uit Sport

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.