Toch nog glans voor DIOK

Wilnus Versteijnen balt zijn vuisten: hij neemt met een prijs afscheid als speler.

Wilnus Versteijnen balt zijn vuisten: hij neemt met een prijs afscheid als speler.© Foto Orange Pictures/Gerard Spaans

Pieter van der Vliet
Rugby

Met een zwaar bevochten 22-20 overwinning op The Dukes uit Den Bosch won DIOK in Amsterdam niet alleen de strijd om de Plate. Ook kreeg het tumultueus verlopen slot van het seizoen zo toch nog wat glans.

Het werd een Platefinale zoals iedere finale hoort te zijn. Emotie, strijd, blijdschap en teleurstelling. Alle ingrediënten waren aanwezig in een eindstrijd die tot de laatste seconde spannend was, maar toch ook in het teken stond van afscheid nemen. Hoe de wedstrijd ook zou verlopen, voor de inmiddels 43-jarige alleskunner Wilnus Versteijnen en international Frank Nijenhuis was dit het slot. Vooral voor Nijenhuis, pas 25 jaar, viel het afscheid zwaar. Fysieke malheur noopt de sympathieke rugbyer vroegtijdig te stoppen en die keuze viel hem zichtbaar zwaar. Geëmotioneerd zocht hij direct na afloop de veiligheid van zijn teamgenoten op om nog een keer de overwinning te vieren. Niet veel anders verliep het Versteijnen. Hij kon na afloop in zijn laatste emotionele speech niet veel meer uitbrengen dan ,,Het was me een eer om met jullie in dit team te spelen. Dank jullie wel.” Beide spelers blijven overigens behouden voor DIOK en gaan hun ervaringen inzetten bij de ontwikkeling van de jeugd van de club.

DIOK kreeg de felbegeerde overwinning niet cadeau. Ook The Dukes liet zien de schaal mee naar huis te willen nemen. En lang zag dat er ook naar uit. The Dukes speelde als of zijn leven er vanaf hing, was messcherp, snel en bovenal slim. DIOK stond erbij, keek er naar en zag de tegenstander heersen op het veld. Het is dat Leon Koenen in goede vorm stak en de toegekende penalty’s feilloos tussen de palen kickte, waardoor de stand halverwege met 6-20 nog enigszins dragelijk was.

Maar de Leidse hoofdmacht gaf niet op. Er moest en zou gewonnen worden, al was het alleen maar om alle heisa van de laatste weken weg te spoelen en inmiddels ex-coach Robert Broers als nog zijn prijs te geven. DIOK hervond zich, ging slimmer spelen en was de zwaardere Brabantse ploeg op inzet de baas. Met een foutloze Koenen sloop DIOK dichterbij tot 15-20. Wat de Leidenaars nodig hadden was een try. Die kwam er uiteindelijk, toen Mees van Oort de slimste bleek aan het einde van een lange aanval voor 20-20. Koenen bleef foutloos en trapte met nog acht minuten op de klok DIOK naar 22-20. Voor de Leidenaars begon toen de belegering van de vesting, maar daar kwam geen Bosschenaar meer doorheen. ,,We hebben nooit opgegeven en altijd het geloof in een overwinning gehad”, zei Versteijnen na afloop. ,,We hebben oorlog gemaakt en als team gespeeld. Ik kan alleen maar tevreden zijn.” Zichtbaar vermoeid nam Versteijnen de felicitaties van zijn zoon in ontvangst. ,,Ach, vanavond een paar pillen erin, want anders kan ik morgen m’n bed niet uit”.

Meer nieuws uit Sport Regionaal

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.