Koenis

Hielke Biemond

Dat dekselse ZZ Leiden wist ons toch weer te verrassen, en ik vond het niet eens onaangenaam. Jeroen van der List, eigenlijk gewogen en te licht bevonden, keert toch terug voor nog een seizoentje in Leiden.

Een ding scheelt, hij hoeft niet op de centerpositie te spelen (daar hoort-ie ook niet) want daar heeft ZZ Thomas Koenis al voor aangetrokken. Die arme Thomas Koenis, die de laatste afvaller was bij Oranje, want daar wilde ik het toch weer over hebben met uw welnemen.

Het was wrang dat Koenis juist te horen kreeg dat hij niet mee mag naar het EK terwijl Nederland een toernooi speelde in de Vijf Meihal, daar waar hij volgend seizoen vaak te zien is en hij met Oranje een jaar geleden zulke mooie dingen deed. Hij had natuurlijk graag zijn nieuwe fans een voorproefje gegeven van wat ze van hem kunnen verwachten, en nog liever waarschijnlijk had hij in Zagreb (en Lille?) willen oogsten wat hij had helpen zaaien.

Gegund

Dat laatste had ik hem bijzonder gegund, en ik vind het erg jammer dat het zo ver heeft moeten komen. Weer een minder. Ik ben en blijf een groot fan van het Nederlands team in welke vorm dan ook, maar vrienden moeten elkaar de waarheid kunnen zeggen, toch? Tot nog toe zit Oranje 2014 dichter bij mijn hart dan Oranje 2015. Ondanks het feit dat de huidige editie veel beter georganiseerd is, ik het plan en de uitvoering van ‘Voor internationals, Door internationals’ geweldig vind en noem maar op.

Het was een understatement om Oranje in 2014 een underdog te noemen. Ze begonnen niet op nul, ze begonnen op min tig. Ik krijg nog steeds kippenvel als ik de beelden terugzie van die laatste wedstrijd tegen Montenegro en ik denk dat ik nimmer dichter bij een huilbui van geluk (qua sport dan) ben geweest dan toen die dag in de Vijf Meihal, toen Nederland het ‘onmogelijke’ presteerde.

Puur

Spelers en coaches hadden alles, maar dan ook alles gegeven. Ze waren dieper gegaan en ze hadden meer bereikt dan ze ooit voor mogelijk hadden gehouden. Hun vreugde was prachtig om te zien en was puurder dan puur. Ze hadden dit gedaan voor elkaar, voor het team en wie weet ook wel voor het land. Maar niet ter meerdere eer en glorie van zichzelf. Ik wou dat ik dat over de huidige selectie kon zeggen.

In zijn boek Show Time heeft de legendarische coach Pat Riley  het over de ‘Disease of More’. Kort samengevat: een team wint het ene jaar en het volgende jaar wil elke speler meer minuten, meer geld, meer schoten. Die honger naar erkenning en succes die het team tot grote hoogte heeft gedreven, maakt plaats voor meer individualistische doelen. Het resultaat laat zich raden.

Drijfveer

Individueel succes mag nooit de belangrijkste drijfveer zijn in een team. Doet Nederland het goed op het EK, dan komen de mooie aanbiedingen vanzelf. Gebruik je het team om jezelf te profileren, dan hoop en geloof ik dat je niet ver komt, maar dan komt het team ook niet ver.

,,De trein is gaan rijden en iedereen is er op gesprongen’’, zei Toon van Helfteren. Spelers die vorig jaar om wat voor reden dan ook geen gehoor gaven, staan nu in de rij om mee te gaan naar Zagreb (en Lille?). Ook begrijpelijk. Maar ik hoop dat ze video’s hebben gekeken van vorig jaar, en mannen als Slagter en Kherrazi hun kop hebben gek gezeurd over hoe ze het ‘m hebben geflikt.

Ik zie namelijk sommige jongens dingen doen die niet in het belang van het team zijn, maar louter van zichzelf. Dat schaadt het teambelang en uiteindelijk ook hun eigenbelang, alleen zien ze dat niet. Koenis had daar geen last van. Die speelde voor volk en vaderland (om de een of andere reden past die omschrijving precies bij zijn spel).

Schuld

Dat hij nu is afgevallen, is trouwens de schuld van Henk Norel. Wat?! De in aanleg beste die we hebben? Juist daarom. Norel deed vorig jaar niet mee omdat Oranje toen de verzekering niet kon betalen van de man die in de wellicht op-een-na-sterkste competitie ter wereld speelt. Daar kon Henk niks aan doen.

Maar ik geloof niet dat ik overdrijf als ik zeg dat hij dit jaar de verwachtingen nog niet waarmaakt. Omdat Norel nog lang niet aan zijn pakweg 18 punten per wedstrijd komt, gok ik dat Toon besloten heeft om Nicolas de Jong erbij te houden. ,,Want aanvallend kunnen we alle hulp gebruiken.’’

Koenis, defensief beter, werd het kind van de rekening. Begrijpelijk, maar ik hoop dat zijn ‘nalatenschap’ niet te grabbel wordt gegooid.

Meer nieuws uit Sport

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.