Genieten

Gertjan van Geen

Vandaag viert u de vrijheid, of als u ook helemaal basketbalmaf bent, zit u in Martiniplaza voor game 2. Eigenlijk had die wedstrijd qua datum in de thuiszaal van ZZ Leiden gespeeld moeten worden, maar meer woordspelingen over bevrijding en dergelijke zal ik u besparen.

De eerste wedstrijd tussen Leiden en Groningen was meteen een leuke. Een aantal dingen viel mij op zaterdag, en ik wilde dat graag even met u doornemen. Anders zit ik hier in de krochten van het redactiegebouw maar weer wat voor mezelf uit te prevelen.

Eenheid

Leuk: de eenheid die ZZ uitstraalde (niet altijd vanzelfsprekend dit seizoen). Toen Joe Willman laat in het vierde kwart scoorde met bonus, vierde vijfentwintig meter verderop Mo Creek juichend het feestje mee.

Niet leuk: de arbitrage. Niet dat ik vond dat ze tegen ZZ waren. Het gaat mij er meer om dat dit geen kinderwedstrijden zijn. Wel vijf keer moest een speler die het veld in wilde, terug naar de kant omdat de scheidsrechter hem nog niet had binnengewuifd. Kom op jongens, zo’n chaos was het niet hoor. Mijn theorie is al een hele tijd dat scheidsrechters die zich druk maken om randzaken, dat doen om te verbloemen dat de belangrijke dingen hen ontgaan. Ook irritant: Mo Kherrazi en Ross Bekkering worstelen om positie in de post. Dubbelfout. Laat ze nou even. Dit zijn de play-offs. Of praat eerst tegen ze.

Jammer

Jammer: Bekkering is na een seizoen vol blessures geen schim van zichzelf. Op zich fijn voor ZZ natuurlijk, maar als liefhebber kan ik wel genieten van Ross die zijn spierbundels gebruikt onder de borden. Onderschatte speler, waar ZZ veel aan te danken heeft gehad. Al vind ik zijn dirty tricks minder amusant als hij ze tegen ‘ons’ gebruikt. Leiden heeft geen center. Jeroen van der List startte op die positie, maar is een finesse player en houdt zo te zien niet van al dat geweld onder de borden. Dat hoeft ook niet wat mij betreft, zijn aanzienlijke kwaliteiten liggen elders. Dan houden we tussen twee teams één echte center over die momenteel wel effectief is (gelukkig is het niet Craig Osaikhwuwuomwansaikhwuwuomwansaikhwuwuomwan, dan was deze column snel vol geweest): Thomas Koenis. Die heeft een paar aardige stappen gemaakt in het afgelopen jaar trouwens. Ik gok dat de EK-campagne van het Nederlands team daar iets mee te maken heeft.

Cool

Cool: Maurice Creek, schutter pur sang. Mijn hemel, wat kan deze voormalige Hoosier gooien. Die fade-away three een paar minuten voor tijd zie je normaal alleen in de grotere leagues. Of zijn fragiele onderstel een verblijf in de NBA toelaat, weet ik niet maar zijn handen zijn goud waard. Tip voor ZZ: leg hem en Willman (25 veelal geruisloze punten, op die eerste drie driepunters na) vast voor volgend seizoen. Center erbij en we komen al een heel eind.

Au

Au: tegenwoordig heb je basketbalschoenen in alle kleuren die je maar bedenken kunt. Het lijkt wel of de atleten er op uit zijn om ook al die variaties aan ons te tonen. Zaterdag kreeg ik weer pijn aan de ogen. Wat is er mis met: in de teamkleuren, wit of zwart, en graag allemaal hetzelfde? Het leek wel een pleintjesbasketbaltoernooi. Worthy de Jong spant de laatste tijd de kroon met fluorescerend gele sneakers met bijpassende sokken.

Yes

Yes!: Behalve de kicks, Worthy de Jong. Nou en dat het niet zijn wedstrijd was in de eerste 30 minuten? Eerst gaf-ie met zijn maatje Mo Kherrazi een lesje verdedigen-in-de-play-offs, toen maakte hij alles weer goed door de ene aanvalsrebound na de andere te pakken, om in dezelfde bewegingen assists uit te delen. Het was Michael Jordan tegen de Pacers in ’98. De 36-jarige MJ is dan natuurlijk nog steeds de beste (en dat is-ie anno 2015 nog altijd) maar een zeer sterk Pacers-team staat een three-peat van de Bulls danig in de weg. In wedstrijd 7 heeft Jordan de benen niet meer om zijn gewoonlijke wonderen te verrichten. Dan gaat hij maar keer op keer in de aanvalsrebound, en duikt op de vloer om ballen te veroveren. Dat was Worthy zaterdag. Hij wilde het gewoon meer dan de rest, en heeft inmiddels de smarts om het ook te doen. Echt een topprestatie van een geweldige basketballer, die gelukkig in Leiden speelt.

Hoop

Hoop: mag deze serie alsjeblieft zeven wedstrijden duren? Dat wordt genieten.

Meer nieuws uit Sport

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.