Ansichten als business en hobby

Binnert Glastra
Leiden

De Beeldbank van de Historische Vereniging Oud Leiden heeft er in een klap duizenden oude stadsprenten bij. De vrijwilligers zijn druk bezig met het scannen van de collectie die Kees van Varick (71) beschikbaar stelde.

Hij noemt het zelf een hobby, maar die kwalificatie zal een buitenstaander er niet gauw aan geven. Kees van Varicks huis in de Merenwijk staat vol met kistjes, dozen en bakken. Daarin meer dan honderdduizend prentbriefkaarten uit het hele land, keurig gesorteerd op nummer en locatie, wachtend op een koper.

Talloze malen moet hij ze in zijn handen hebben gehad, en toch blijven de prenten hem mateloos boeien. Momenteel is hij vooral bezig met wat hij ’rariteitenkaarten’ noemt. Ansichten die door hun afbeelding en/of tekst inzicht geven over zaken die in de betreffende tijd doodnormaal waren en nu ondenkbaar. ,,Kijk, deze bijvoorbeeld. Een ’idiotengesticht’. En hier, een ’herstellingsoord voor rijksambtenaren’. Dat zou tegenwoordig niet kunnen. Prachtig toch?’’

Gijselaarsbank

Leidse kaarten bieden iets extra’s voor Van Varick. Hij heeft een apart plekje in zijn hart voor de stad waar hij geboren en getogen is. De gepensioneerde vrachtwagenverkoper nam er vroeger ook vaak klanten mee naartoe voor een rondleiding.

,,Dat vinden ze altijd erg leuk, om met iemand door een stad te lopen die niet alleen wat kan vertellen over allerlei gebouwen, maar ook over hoe het leven toen was.’’ Hij pakt een ansicht van een agent die bij de Gijselaarsbank het verkeer staat te regelen. ,,Daar was toen nooit een kip te bekennen!’’

Ook altijd leuk: zoeken naar bekenden op de oude prenten. ,,Zes jaar geleden was de mooiste. Toen vond ik een kaart van de Koornbeurs en daar stond mijn zoon op. Dat dacht ik tenminste even. Maar dat kon helemaal niet, want toen die kaart gedrukt werd was hij nog niet eens geboren. Wat bleek? Ik was het zelf!’’

Goud

Op zijn website, ansichtkaartenbeurs.nl, kunnen verzamelaars de kaarten allemaal inzien en ze desgewenst aanschaffen. Want Van Varick pakt het serieus aan. Het handelen maakt evenzeer deel uit van zijn hobby als het verzamelen.

,,Ik was vroeger vooral bezig met postzegels en stripboeken. Die verkocht ik dan. Maar dat liep een beetje terug. Toen kwam ik, op een van die rommelmarkten in de Groenoordhallen, een buurmeisje tegen. Zij had twee schoenendozen ansichtkaarten staan. Ik dacht eigenlijk ’wat móét ik ermee’ maar heb ze gekocht. Een paar kraampjes verder stond nog iemand kaarten te verkopen. Voor vier, vijf gulden het stúk. Dus ik dacht dat ik goud in handen had. Niet dus, natuurlijk, maar zo is het begonnen.’’

En wie denkt dat het een rustig wereldje is, die heeft het mis, stelt Van Varick.

,,Het is big business. Soms sturen we wel honderd enveloppen per week op, met vaak meer dan één kaart erin. Er zijn meer verzamelaars dan je denkt. En mensen worden steeds wilder. Dan krijg je een boze mail als je na een dag nog niet gereageerd hebt. Of dan zeggen mensen: ’doe er nog maar twee…’. Die snappen het dus niet. En het is ook populair als cadeautje voor opa of oma. Een bosje bloemen, dat doet niet zoveel. Maar als je met een paar oude kaarten komt, dan komen de traantjes. Maar rijk wordt ik er niet van, hoor. Wat het opbrengt, daar wil een Pool nog niet voor werken. En ik koop ook veel terug - het worden er nooit minder.’’

Meer nieuws uit Leiden

Net Binnen

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.