Geduld wordt toch beloond

1 / 2
Aad Rietveld
Rijpwetering

Joop Zoetemelk staat al een paar jaar op mijn ’verlanglijstje’ van te interviewen streekgenoten. Per slot van rekening zette deze wielerlegende zijn geboortedorp Rijpwetering – waar hij een eigen standbeeld heeft – voorgoed op de kaart. Telkens vang ik bot, want hij is of maar heel even in Nederland, of zijn programma blijkt al te overladen.

’Ik geef het toch niet op hoor’, zeg ik bij zijn zoveelste ’helaas’.

’Nee, dat zou ik ook niet doen, als ik u was’, luidt het droge antwoord.

Maar nu kan hij me niet meer ontsnappen. Als eregast bij de proloog van de Tour is hij een volle week in Utrecht. En ja, hij vindt een gaatje in zijn agenda.

Joop staat bij de ingang van zijn hotel op me te wachten. Een tengere, slanke, nog krachtig ogende man. Alleen de haren zijn grijzer dan in zijn gloriejaren. Een verlegen of bescheiden lachje, gevoelige ogen in een benig gezicht.

Hij is spraakzamer geworden, heet het, met dank aan zijn tweede vrouw Dany, die Joop zijn leven teruggaf. Want ook het leven van een Tourwinnaar kent dieptepunten.

Joop is nog steeds geen rappe prater, zeker niet over zijn privéleven, maar wel openhartiger, minder schuw, waar hij vroeger menig journalist tot wanhoop bracht met zijn standaardantwoord: ’pffff...’

Aan het einde van het gesprek vraagt hij: ’Heb je zo genoeg? Anders haal je de rest maar uit mijn biografie hoor’.

En dan kijkt hij me met die ogen trouwhartig aan.

Meer nieuws uit Leiden

Net Binnen

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.