Alleen trouw aan de Geliefde Leider telt

Wilfred Simons
Leiden

De Noord-Koreaanse dictator Kim Jong-un woonde als kind een tijd in Zwitserland. Eerder dit jaar realiseerde hij zich dat het bergachtige Noord-Korea best wat weg heeft van het Alpenland. Laat dat nu goed uitkomen, want hij is dol op Emmentaler kaas. Er moet dus onmiddellijk, beval hij, gras worden ingezaaid op de hoogvlaktes, voor koeien en zuivelproductie.

Daarmee gooide de Opperste Leider het socialistische plansysteem danig door de war, maar geen nood: dat zijn de Noord-Koreanen wel gewend. Zijn woord is wet. Dat de Noord-Koreaanse bergboeren geen verstand hebben van zuivelproductie, laat staan dat ze Emmentaler kaas kunnen maken, is geen reden voor Kim Jong-un om zich nog eens achter de oren te krabben. Mislukking bij voorbaat verzekerd.

Noord-Korea is door en door totalitair. Dat bleek wel uit de lezingen van drie hoge ballingen uit het land, gisteren op de eerste dag van de conferentie 'A State of Non-Legitimacy' in het Lipsiusgebouw van de Universiteit Leiden. Ze vrezen zozeer voor hun leven dat van twee van hen de identiteit volstrekt geheim moest blijven.

Propagandadichter

De bekendheid van de derde spreker is ook relatief. De Noord-Koreaanse hofdichter, die in Kantoor 101 van de 'afdeling voor inter-Koreaanse spionage, beleidsvorming en diplomatie' verzen voor de Geliefde Leider Kim Jong-il schreef, heet in werkelijkheid niet Jang Jin-sung. Jang was vanaf 1999 'propagandadichter'. Hij bestudeerde Zuid-Koreaanse poëzie om die zo goed mogelijk te imiteren, maar dan met zeer Noord-Koreaans gezinde teksten. In 2004 vluchtte hij met een flinke dosis geluk via China naar Zuid-Korea.

Planeconomie

Noord-Korea heeft een socialistische planeconomie, maar anders dan in het voormalige Oost-Europa staat die niet in het teken van ontwikkeling van land en volk. Het plan bestaat alleen om de dictator en de partijelite tevreden te houden. Het welzijn van de burgers is niet belangrijk.

Het land wordt dan ook totaal uitgezogen. Eén derde van alle inkomsten is bestemd voor de partij. Elke functie, tot die van bakker of schoenmaker, is gepolitiseerd: trouw aan de leider en de partij zijn belangrijker dan vakmanschap. Een bedrijfsleider die zijn fabriek efficiënter kan laten werken, wordt gedwarsboomd. Hogere productie is niet volgens het plan.

Noord-Korea kan niet alles produceren. Export is nodig om deviezen in handen te krijgen. Daarvan koopt de partijelite westerse consumptiegoederen als whisky, Rolexen, porno en emmentaler kaas.

Meer nieuws uit Regio

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.