Markant gezicht verlaat De Grent in Noordwijk

Hans Opdam: ,,Ik ben her en der aan het solliciteren, maar op mijn leeftijd valt dat niet mee’’. Foto Hielco Kuipers

Peter van der Hulst
Noordwijk

Wat hij vooral gaat missen? Hans Opdam hoeft geen seconde na te denken. ,,Het contact met de mensen’’, zegt hij met zijn hoofd een beetje gebogen. Het afscheid van de Noordwijkse horeca valt de ondernemer zichtbaar zwaar.

Met zijn partner Louis Warmenhoven runt Opdam al 23 jaar zaken in de badplaats. Na De Babbelaar, Rockcafé De Wurft en recenter Bar Dancing The Grand. Waar De Babbelaar al langere tijd historie is, gaan de overige twee zaken komende dinsdag aan het einde van de avond dicht. Over het hoe en waarom heeft Opdam al het nodige gezegd. Rookverbod, verhoging van de alcoholleeftijd, de concurrentie van festivals, wijziging van de sluitingstijden en wateroverlast pakten stuk voor stuk nadelig uit. Maar het was lang niet kommer en kwel. Tijd voor een blik over de schouder. Waar Warmenhoven in de luwte wenst te blijven, verhaalt de 57-jarige Opdam in The Grand over de bijzondere periode van zijn leven.

Onderhoudsman

Alleen al de wijze waarop de in De Zilk opgegroeide Opdam in de horeca terecht kwam, is opmerkelijk. ,,Ik werkte als onderhoudsman bij de horecazaken van Van Rheenen. Louis en ik konden nog maar halve dagen blijven werken. Als een soort oprotpremie konden we De Babbelaar overnemen. Vanaf dag één liep die zaak als een trein. Het werd al snel een hype, al het horecapersoneel van Noordwijk kwam naar ons toe.’’

Aan zijn entree in de wereld van bars en dancings bewaart hij betere herinneringen dan zijn beginjaren bij Van Rheenen. ,,Ik ging bij Louis solliciteren’’, begint hij over zijn compagnon. ,,We waren naast elkaar geboren, dus dat klikte snel. Hij vroeg aan welke klus ik een hekel had. Schilderen. ’Dat doen we niet vaak’, kreeg ik te horen. Nou, het eerste half jaar was ik alleen maar aan het verven. Van alle panden van Van Rheenen moest de buitenkant worden gedaan.’’

Kartbaan

De handigheid met gereedschap kwam later alleen maar van pas. Zo’n vier jaar na De Babbelaar werd De Wurftbar overgenomen. Voor de eeuwwisseling volgde The Grand, al hadden de uitbaters op dat moment eigenlijk andere plannen. ,,Er was net een rapport verschenen dat in Noordwijk meer binnensportrecreatie moest komen. Wij wilden een kartbaan, gecombineerd met een skatebaan en een klimwand, beginnen op het industrieterrein nabij Katwijk. Toen we de plannen bij de gemeente presenteerden hadden we binnen drie kwartier iedereen aan tafel die er op dat moment toe deed. We waren bij de baan van Jos Verstappen wezen kijken en konden aansluiten bij het Formule 1-circuit voor kartbanen, maar vlak voordat alles rond was, werd wethouder Frans van der Veen gewipt. Zijn opvolger Victor Salman wilde het terrein gebruiken om bedrijven uit het dorp te kunnen verplaatsen. We hebben daarop The Grand gekocht. Jaren later werden we nog eens door de gemeente gebeld of we alsnog een kartbaan wilden beginnen. Toen hoefde het van mij niet meer.’’

Kosmonaut

De werkkring bleef dus de horeca. Alles behalve een saai bestaan. ,,Ik kan er wel een boek over schrijven’’, zegt Opdam. Een roman met een glimlach. Want sommige verhalen zijn eigenlijk te leuk om te laten liggen. Opdam herinnert zich een kosmonaut. ,,Een Rus die heel lang in het ruimtestation had gezeten. Ik geloof dat er geen geld was om hem terug te halen, of zoiets. Ik raakte met hem aan de praat en na verloop van tijd gooide hij een zooi knaken op tafel met de mededeling: ’Ik heb zo lang daarboven gezeten, nou wil ik seks’.’’

Namen, vallen niet, want als barman wordt zo soms op je vertrouwen gerekend. ,,In De Babbelaar kwam eens een man binnenlopen met een vrouw. Ik raakte met hem aan de praat, een aardige vent. Een week later komt hij weer, maar met een andere vrouw. En de derde week nogmaals, alleen zei hij toen: ’Hans mag ik je even voorstellen, dit is mijn echtgenote’. Het is dan wel handig dat je dan even zwijgt.’’

Mensenkennis

,,Ja, mensenkennis leer je wel in de loop van de tijd, maar dan nog kan het misgaan. We hadden een meisje op sollicitatiegesprek voor het terras. Ze verkocht zichzelf fantastisch, leek alles te snappen. We sprongen een gat in de lucht, maar ze heeft zegge en schrijve anderhalf uur op het terras gewerkt. We zaten er 200 procent naast.’’

,,Doorgaans leer je in dit vak snel mensen te doorgronden. Als een groep van tien man binnenkomt dan loop ik naar de grootste en vertel hem dat hij de baas is. Gebeurt er wat in de groep dan donder ik hem eruit. Dat werkt. De grootste heeft doorgaans helemaal geen zin in herrie en bij de kleinste van de groep dwing je respect af omdat je juist de grootste aanspreekt. Want het zijn bijna altijd de kleine donders die voor problemen zorgen.’’

,,Of ik zelf wel eens aan de beurt was? In al die 23 jaar heb ik een keer klap voor mijn kop gehad, omdat ik met iemands vrouw liep te klooien. Maar het was het waard, ik ben nu met haar getrouwd.’’

Uitgedonderd

De bijzondere verhalen van de afgelopen jaren worden, sinds de aankondiging dat Opdam ermee, geregeld opgehaald. ,,Afgelopen zaterdag was hier nog een groep Noordwijkerhouters die ik er in het verleden wel vaker heb uitgedonderd. Ze vertelden toch altijd een leuke tijd te hebben gehad. Dat zijn mooie gesprekken, maar ik heb het wel erg moeilijk met het afscheid. Zit soms tegen het janken aan.’’

Met Opdam vertrekt er niet zomaar iemand van De Grent. Als woordvoerder van de ondernemers was hij vaak het gezicht van de Noordwijkse uitgaansstraat. Op 1 juli gaan de zaken dicht, al blijft het terras van The Grand nog even open. ,,Ik moet een aantal personeelsleden nog doorbetalen, dan kan ik tot eind augustus buiten net zo goed doorgaan met bedienen.’’

En daarna? ,,Ik ben her en der aan het solliciteren, maar op mijn leeftijd valt dat niet mee. Eerdaags maar wat kruiwagens aanspreken.’’

Meer nieuws uit Duin- en Bollenstreek

Net Binnen

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.