Eerste mijlpaal in het Willem-Alexander Kinderziekenhuis

Maria de Taeye en Wouter Kollen laten de nieuwe verpleegafdeling van het Willem-Alexander Kinderziekenhuis zien.

Maria de Taeye en Wouter Kollen laten de nieuwe verpleegafdeling van het Willem-Alexander Kinderziekenhuis zien.

Marieta Kroft
Leiden

Strand, lucht, zee en golven. Wie op de zesde verdieping van het LUMC loopt, kan de golven bijna horen ruizen. Na een jaar verbouwen kan hier op 13 oktober de eerste mijlpaal worden gevierd. Die dag wordt een nieuwe afdeling voor kinderen tot achttien jaar in gebruik genomen: de strandafdeling. Een tweede afdeling, ’de bosafdeling’ volgt begin volgend jaar. Daarmee wordt de eerste bouwfase van in totaal vier afgerond.

Wouter Kollen, plaatsvervangend hoofd kindergeneeskunde, en Maria de Taeye, verpleegkundig manager in het kinderziekenhuis, komen superlatieven tekort. De twee stralen van enthousiasme als ze een rondleiding geven over de nog lege, naar nieuw ruikende afdeling.

Op de ’strandafdeling’ hebben de wanden de kleuren van het zand, de lucht en het water. Golven symboliseren de zee. De vloer heeft de kleur van een helder blauwe zee. Elke kamer heeft de naam van een vogel gekregen. Bij de toegangsdeur naar de kamer staat informatie over dat dier.

Grappig

Kinderen en ouders hadden hun inbreng. ,,Grappig, hoe kinderen anders kunnen denken dan volwassenen’’, zegt De Taeye met een glimlach. ,,Wij dachten dat de wand te druk zou zijn, maar kinderen vonden van niet. Nu blijkt hoezeer ze gelijk hadden.’’

Slaapzalen met vier tot zes kinderen zijn er straks niet meer, vervolgt ze. ,,Dat is niet meer van deze tijd. Op de strandafdeling zijn twintig éénpersoonskamers, allemaal met eigen sanitair. Op de bosafdeling komen twaalf één- en acht tweepersoonskamers. Families krijgen meer privacy en ruimte. Ouders kunnen voortaan op een normaal bed naast dat van hun kind slapen. Ze hoeven niet zoals vroeger te liggen op een stretcher, soms naast een ouder van een ander kind.’’

Identiteit

Dat niet alleen. ,,De afdelingen voor kinderen lagen veel meer verspreid’’, vertelt Kollen. ,,Dat is lastig voor de identiteit van het Willem-Alexander Kinderziekenhuis. Maar het is ook logistiek onhandig. Per afdeling moeten nu nog altijd twee verpleegkundigen nachtdienst draaien. Nu de kinderafdelingen veel centraler komen te liggen, kunnen we met minder nachtdiensten toe. Daardoor is er meer inzet op de dag mogelijk.’’

De verbouwing leidt ook tot betere zorg aan kinderen met stamceltransplantatie, bijvoorbeeld omdat ze leukemie hebben. Dergelijke ingrepen worden in Nederland alleen in Utrecht en Leiden gedaan.

Kwetsbaar

Kollen laat het verschil zien. ,,Kinderen die de transplantatie ondergaan zijn bijzonder kwetsbaar. Vandaar dat direct contact met hun ouders en andere familie niet mogelijk was. De kinderen lagen in een transparante tent.’’ In een zaal staan er nog twee. Kinderen moesten er tijdens een transplantatie soms maanden verblijven.

Binnenkort zijn de tenten verleden tijd. Ze krijgen allemaal een eigen kamer, waarin ook hun ouders mogen komen. ,,Het is een bron-isolatiekamer’’, legt Kollen uit. ,,Elders in het ziekenhuis hebben we die ook beschikbaar voor patiënten met mogelijke ebola. Door een speciale luchtafvoer kunnen patiëntjes niet worden besmet met bacteriën of virussen van buitenaf.’’ Bij het LUMC komen jaarlijks tussen de dertig en veertig kinderen binnen die de transplantatie moeten ondergaan.

Onderzoekskamer

De Taeye laat haar bezoek niet gaan voordat ook de onderzoekskamer is bezocht. ,,We doen geen nare onderzoeken als bloedprikken of infuus inbrengen op de kamer van het kind. Dat soort dingen doen we hier, in deze kamer.’’

Ze wijst op de afbeelding van het grote zandkasteel op de muur en vogels op de wand en zelfs het plafond. ,,Door deze inrichting hoop je dat het kind wordt afgeleid.’’ Hoeveel geld er met de nieuwbouw is gemoeid, weten Kollen en De Taeye niet. ,,Het zijn miljoenen. De wandbekleding, gordijnen en bedbanken kosten ongeveer drie ton. Dat geld is bijeengebracht door het Willem-Alexander Kinderfonds.’’

Slim

Het eerste deel van een vijfjarenplan is bijna klaar. Veel werk ligt nog in het verschiet. De komst van het Geboortehuis (de verloskundige afdeling van het LUMC en het Alrijne Ziekenhuis Leiden) en de herinrichting van de afdeling neonatologie, de inrichting van ouderkamers en de verhuizing van de poliklinieken en de dagbehandeling van de derde naar de zesde verdieping: het staat allemaal in de planning. ,,De bouwcarrousel draait door’’, zegt Kollen tevreden. ,,Intussen blijft de winkel gewoon open’’, doelt De Taeye op de huidige ziekenhuiszorg voor kinderen. ,,De verbouwing moet dus slim én kan slim.’’

Verbouwing: vijfjarenplan in vier fases

Fase 1 begon vorig jaar zomer en is begin 2016 afgerond. Het betreft de nieuwbouw van de twee verpleegafdelingen van het Kinderziekenhuis met in totaal 48 bedden.

 Fase 2: De herinrichting van de afdeling neonatologie en de eerste helft van het Geboortehuis, beide op de zevende verdieping. (2016)

 Fase 3: De tweede helft van het Geboortehuis (verdieping 7), de ondersteunende diensten, de satellietapotheek en de ouderkamers op de zesde verdieping.

 Fase 4: De inrichting en verhuizing van de ambulante zorg, de dagbehandeling en polikliniek van de derde naar de zesde verdieping.

Meer nieuws uit Leiden

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.