Santy Hulst lonkt naar het buitenland

Nick Scheurwater
Doetinchem

Het bospaadje tussen stadion De Vijverberg en het trainingsveld op het complex van SVDW ’75 heeft voor de voetballers van De Graafschap geen geheimen meer. In plaats van konijnensporen vind je er afdrukken van noppen, honderden.

Bij SVDW ’75 werkt de selectie deze ochtend een pittige training af. Daarvoor was er een gezamenlijk ontbijt op de club. Sommigen kwamen met alleen een Mars of een Snickers in hun maag naar de club, en dat is niet gezond bij zo’n zware oefensessie.

Zoiets zou Santy Hulst niet gauw doen. ,,Ik let nu veel meer op mijn voeding’’, vertelt de Leiderdorper. ,,Ik merk dat het goed voor mij is en dat ik daar sterker van word. Sinds ik geen gluten meer eet, ben ik al vier kilo afgevallen.’’ Hij is, naar eigen zeggen, fitter dan ooit.

Anders

Dat is wel anders geweest - en verklaart mede het veranderde eetpatroon. Hulst is na lang blessureleed weer volledig fit. De laatste vijf competitiewedstrijden begon hij in de basis, waarvan er vier werden gewonnen. Het contract van Hulst loopt aan het einde van het seizoen af. Het is de vraag of hij bij De Graafschap kan, mag, of wil blijven.

Bij het veld bekijken drie mannen de oefensessie onder leiding van trainer Jan Vreman en zijn assistenten. Wanneer Hulst ter sprake komt, is hun conclusie duidelijk. ’Eindelijk. Hij is zo’n pechvogel geweest’. Geconfronteerd met deze woorden geeft Hulst later een bevestigend knikje. ,,Ik viel van blessure in blessure. Vorig seizoen heb ik zelfs helemaal geen minuten gemaakt. Het was gewoon een klotejaar’’, aldus de 27-jarige Hulst. ,,Ik zat als een zoutzak hier. Elke dag moest ik hetzelfde programma draaien. Daar word je niet vrolijk van.’’

Fit

Maar dat is verleden tijd. ,,Lichamelijk ben ik honderd procent fit. Qua spelritme gaat het steeds beter. De laatste vijf wedstrijden stond ik in de basis, waarbij het in de laatste drie echt lekker ging.’’

Mede dankzij de hulp van een osteopaat, die hem hielp beter voor zijn lichaam te zorgen, en van een mental coach. De laatste leerde hem beter met zijn blessureleed om te gaan. ,,Eenmaal weer terug op het veld was ik veel te veel met mijn blessures bezig. Daar werd ik helemaal gek van. De mental coach heeft me geholpen om me ervoor af te sluiten en me op het voetbal te richten.’’

Lachend: ,,Voor mijn gevoel is het wel heel lastig om nu nog geblesseerd te raken. Ik heb ook zoveel dingen gestandaardiseerd. Dingen die ik juist wel en niet moet doen om heel te blijven.’’

Topjaar

Drie jaar terug, in het seizoen 2011/2012, beleefde Hulst zijn topjaar. Bij FC Dordrecht maakte hij dertien doelpunten waarna hij verkaste naar De Graafschap, dat net uit de eredivisie was gekukeld. Maar nu, anno 2014, is het niet geworden wat Hulst ervan verwachtte.

Het doel, de eredivisie, is nog altijd niet behaald. Perikelen binnen de club, sportieve prestaties die achterbleven, het budget dat bleef dalen, zijn blessureleed. ,,Het leek me toen een goede stap, maar je weet het natuurlijk nooit van te voren. Het is niet gegaan zoals ik hoopte. Ik heb gewoon veel pech gehad.’’

Aan het einde van het seizoen loopt het contract van de Leiderdorper in Doetinchem af. Het buitenland lonkt. ,,Niets ten nadele van De Graafschap, maar deze club zou niet mijn eindstation moeten zijn. Ik droomde ervan om in de top van de eredivisie te spelen. Met mijn kwaliteiten had dat misschien wel gekund. Maar ik zou nog graag naar het buitenland willen, dan heb ik nog iets uit mijn carrière gehaald.’’

Zwanger

De vriendin van Hulst, met wie hij samen in Doetinchem woont, is zwanger. Over ongeveer drieënhalve maand wordt hij vader. ,,Als de kans er is om in het buitenland te spelen, dan is het nu wel. Want ons kindje hoeft dan nog niet naar school en kan rustig opgroeien.’’

Maar om in de belangstelling van buitenlandse clubs te geraken, moet Hulst wel opvallen. En daar zijn naast goed spel ook doelpunten voor nodig. Bij Dordrecht en eerder als 18-jarig broekie bij RCL schoot Hulst de ene na de andere bal in de touwen, maar dit seizoen heeft hij na dertien wedstrijden nog geen goal gemaakt.

,,Er wordt ook veel naar statistieken gekeken door clubs, naar het aantal doelpunten. Ik speel nu op ’10’, met twee spitsen voor me. We bewegen veel voorin, waarbij ik met mijn loopacties ruimte maak voor medespelers. Ik kom graag voor de goal en heb er ook een neusje voor, maar ik moet nog net even wat beter bediend worden. Daar praten we veel over met elkaar. Het komt vanzelf wel.’’

Meer nieuws uit Sport

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.