Column Jong geleerd: De walvis

Column Jong geleerd: De walvis
Auke Florian Hiemstra.
© Archief
Leiden

Auke-Florian Hiemstra studeert biologie in Leiden en onderzoekt inktvissen en koralen. Hij werkt bij Naturalis en zijn studentenkamer is net een museum - maar Naturalis is niet zijn studentenkamer. Ook is hij dierenexpert in het tv-programma Willem Wever.

„Ga maar lekker ontspannen” zei mijn vriendin, terwijl ze me uitzwaaide. Als ’journalist in residence’ stapte ik aan boord van het onderzoeksschip Pelagia om als deel van de NICO-expeditie twee weken te varen over de Noordzee en verslag te doen van het zeeonderzoek van Naturalis en het NIOZ.

Voor die twee weken had ik m’n agenda helemaal leeg geveegd, wat een verademing was. Ik zou gaan filmen, fotograferen, hier en daar een interview doen. Geen afleiding, geen internet, geen Facebook. Even eruit.

De zee was rustig, de golven vielen mee en er kon aan dek goed gewerkt worden. Ik raakte bekend met allerlei nieuwe technieken, nooit eerder was ik op een onderzoeksschip geweest en nooit eerder zag ik wetenschappers onderzoek doen midden op zee.

En dan waren er tussen het werken door nog de zeevogels. Geen patat-etende meeuwen, maar échte zeevogels zoals vlak boven de golven scherende noordse stormvogels en de sierlijk duikende jan van genten.

Op het noordelijkste punt van de tocht was er zelfs even een papegaaiduiker te zien, dat kan ik zeggen, want ik was erbij. Een paar minuten zwom hij naast de boot, toen was hij weer weg. Maar het zien van bijzondere vogels was slechts de bijvangst van het op de uitkijk staan voor walvissen.

Bij een opvallende golf werd al snel een verrekijker gepakt en regelmatig werd er ’ze zouden hier toch moeten zwemmen’ gemompeld.

Maar ik kon niet de hele dag op het dek staan. Video’s moesten gemonteerd, foto’s moesten worden uitgezocht en interviews moesten uitgewerkt. Dat leverde een onverwacht probleem: fear of missing out. Stel dat de walvis nu net voorbij zwom, nu ik aan het monteren was? Deze sociale angststoornis, ’de angst om iets belangrijks te missen’, vaak aangewakkerd door social media, ervoer ik juist toen ik dacht aan alle social media ontsnapt te zijn.

De angst bereikte een hoogtepunt toen ik ’s ochtends wakker schrok uit een droom. Met een soort drone-achtig shot zag ik een enorme walvis dobberen; het beest was prachtig en lag parallel aan de boot.

Toen verschoof het beeld en zag ik mijn hut. Terwijl die walvis naast het schip lag, zag ik mezelf - in een soort out of body experience - in bed liggen. Toen schrok ik wakker. Ik rende het dek op, maar er was geen walvis te zien. Verbouwereerd luisterde men naar wat ik had gedroomd. Toch had ik er wat aan gehad. Uiteindelijk heeft geen enkele onderzoeker een walvis gezien. Niemand. Behalve ik.

Meer nieuws uit Leiden