Jonge spits knokt voor een plekje in de hoofdmacht van vv Noordwijk

Gertjan van Geen
Noordwijk

‘Alles Wendt’ is zijn bijnaam op sociale media. Of dat ook geldt voor voetballen in de hoofdmacht van de hoofdklasser uit zijn eigen dorp? ,,Jawel’’, zegt Emiel Wendt (20), speler van Noordwijk. ,,Maar het blijft nog net zo bijzonder. Toen ik voor het eerst op dat veld stond, dacht ik: dit is gaaf. Van jongs af aan is dit altijd mijn doel geweest.’’

Op zijn slippers komt de spits sportpark Duinwetering op. Hij laat de onderkant van zijn voeten zien: zwart van het vele lopen. Wendt heeft er een lange werkdag opzitten in de strandtent van Bryan Braun, één van zijn illustere voorgangers in de punt van de Noordwijkse aanval. Veel collega’s voetballen ook bij de club, in lagere elftallen. ,,Als ik de kleedkamer binnenkom, vragen mijn teamgenoten vaak plagerig of ik weer lekker een dagje aan het strand ben geweest.’’

Zomerperiode

Leven aan zee betekent geld verdienen in de zomerperiode. Als masterstudent civiele techniek in Delft kan Wendt die bijverdiensten goed gebruiken. ,,Sommige spelers verdienen bij Katwijk of Rijnsburgse Boys zoveel, dat ze er bijna van rond van kunnen komen. Dat ligt voor mij duidelijk anders. Geld is wel lekker, maar plezier in het spelletje nog belangrijker. Ik speel al mijn hele leven bij Noordwijk. Daardoor heb ik er echt een gevoel bij als ik een derby speel. Ik denk dan: we gaan ze pakken, koste wat kost.’’

Stralend

Stralend praat hij over zijn woonplaats. ,,In de strandtent waar ik werk, tref ik op zaterdagavond vaak spelers van andere hoofd- en topklassers. Alles komt hier naar zee. Dat ging ook al zo toen ik nog in de jeugd speelde. Het is wel jammer dat veel tegenstanders van toen niet verder komen dan het tweede elftal. Met zulke gasten heb ik het in een wedstrijd weleens aan de stok. Maar na een nederlaag zeg ik: goed gespeeld. Terwijl ik dan gigantisch baal. Maar als we hebben gewonnen, loop ik met de borst vooruit. Dat ik vorig seizoen de winnende maakte tegen het grote Katwijk, vond ik schitterend. Helaas kwamen die spelers na afloop niet naar zee.’’

Bezoekers

Bezoekers van de strandtent spreken hem regelmatig aan op wedstrijden van Noordwijk. Een complimentje, of de vraag hoeveel het is geworden. De spits merkt dat ze er trots op zijn, een ‘eigen jongen’ in het eerste elftal. Want daar zijn er maar twee van: Sander Bosma en Emiel Wendt. Hun woonplaats verschaft ze geen privileges, merkt de laatste. ,,Wij moeten er hard voor werken.’’

Vaste waarde

Dacht hij net een vaste waarde te zijn geworden, haalt Noordwijk een concurrent voor hem in huis: Jeroen Borsboom, ook een lang en balvast aanspeelpunt. ,,Hij doet het ook wel aardig in de voorbereiding’’, merkt Wendt, die vooralsnog tweede keus is. ,,Dat wordt een leuke strijd. Maar ik denk dat één van ons in elk geval als pinchhitter dienst kan doen. Ik hoop dat de trainer iedereen een eerlijke kans geeft.’’

Begrijp hem niet verkeerd: hij vindt dat jeugdspelers van Noordwijk niets te klagen hebben. Veelbelovende A-junioren mogen een jaar eerder doorstromen naar de selectie, heeft Wendt zelf ervaren. ,,Dat is ineens een heel ander niveau. Maar het went wel snel.’’

Opleiden

Bestuurslid voetbalzaken Pieter Vink sprak onlangs uit dat opleiden voor de hoofdmacht niet meer van deze tijd is. Opvallende talenten worden immers al op jonge leeftijd gescout door profclubs. Jongere broer Axel Wendt is daar een mooi voorbeeld van. Vol ambities naar ADO Den Haag vertrokken, gedesillusioneerd teruggekeerd. Nu gaat de middenvelder voor het eerste elftal van Noordwijk. ,,Ik hoop dat hij er dit seizoen een paar keer bij zit’’, zegt Emiel. ,,Bij oefenwedstrijden hebben we al een paar keer samen gespeeld.’’ Met een trotse grijns: ,, Het zou wel heel gaaf zijn: Wendt en Wendt. Gelukkig zijn we geen concurrenten van elkaar.’’

Ideaalbeeld

Profvoetballer worden was vanzelfsprekend ook zijn ideaalbeeld. Toch weet hij niet of hij met zijn jongere broer had willen ruilen. ,,Ik heb altijd met vrienden gevoetbald, heb er niet veel voor hoeven laten. Axel heeft het bij ADO ook zeker goed naar zijn zin gehad. Maar als je wordt weggestuurd, zie je dat het plezier in het voetbal even verdwijnt. Gelukkig is bij hem de motivatie terug en het blessureleed voorbij.’’

Oudste

De oudste zoon van voormalig Noordwijk-trainer Andries Wendt debuteerde twee jaar geleden al in de hoofdmacht van de toenmalige topklasser. Hij verdween vervolgens uit beeld en dook begin vorig seizoen even op als centrale verdediger. Tot onder leiding van Dogan Corneille uit nood een aanvallend koningskoppel werd geboren: leeftijdsgenoten Emiel Wendt en Denzel James, de lange spits en de kleine vleugelspeler.

Korte duur

Het was van korte duur. James forceerde een vertrek naar Kozakken Boys. ,,Jammer dat hij weg is’’, vindt Wendt. ,,Hij was een leuk ventje en het liep lekker in de laatste paar wedstrijden. Het was mooi geweest om daar een vervolg aan te geven. Met Jaap van Duijn hebben we een vervanger die meer aanwezig is. Denzel was stiller en moest meer worden gecoacht.’’

De training gaat beginnen. Wendt pakt zijn voetbaltas en gaat op zijn slippers naar de kleedkamer. ,,Ik moet beter worden’’, zegt hij stellig. ,,Balvaster, trefzekerder. Dat doe ik het liefst hier bij Noordwijk.’’

Meer nieuws uit Sport

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.