Uit grootmoeders tijd

Loman Leefmans

Een antiquair handelt in oude meubels, oude boeken en/of oude gebruiksvoorwerpen. Waarom deze overbodige uitleg?

Omdat ik wil aanstippen dat het een uitstervend beroep is. Want oud is uit. Als tot voor kort iets officieel als antiek werd aangemerkt, dan betekende het niet alleen dat het ouder was dan honderd jaar. Nee, de term 'antiek' was bovenal een waardeoordeel.

Als ik mijn moeder vraag 'wat doen we met die oude kast?'. Dan antwoordt zij 'bewaren natuurlijk, hij is antiek'. Ik laat haar in die waan, want hoe leg ik kort en met enig mededogen uit dat een oude kast in het huidige Ikea-tijdperk gewoon een oude kast is.

En ik moet er zelf ook nog wel eens aan wennen. Onlangs redde ik uit de papiercontainer van het Leidsch Dagblad een leergebonden encyclopedie uit 1916. Die verdient een beter lot, dacht ik, en wellicht vangen we er een paar tientjes voor.

Een mij bekende antiquair, die ik in de kantine van de voetbalclub de historische boekenreeks aanbood, legde zijn hand op mijn schouder en schudde meewarig met zijn hoofd. ,,Ik vind het aardig dat je aan me denkt, maar hij mag terug in de papierbak. Die dingen zijn he-le-maal niets meer waard.''

In de pre-internet-periode kon je producten aanprijzen met de term: 'uit grootmoeders tijd'. Dat is nu ronduit een diskwalificatie. Leg dat grootmoeders maar eens uit.

Meer nieuws uit Leiden

Net Binnen

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.