Stram en toch snel bij 10 van Noordwijk

Illary Kipkemoi Langat en Eliud Macharia Mwangi, die nog even kijkt of hij op schema ligt, strijden om de winst bij de 10 van Noordwijk. Foto Taco van der Eb

Illary Kipkemoi Langat en Eliud Macharia Mwangi, die nog even kijkt of hij op schema ligt, strijden om de winst bij de 10 van Noordwijk. Foto Taco van der Eb

Hielke Biemond
Noordwijk

Een goede voorbereiding is het halve werk. Maar een goede voorbereiding hadden de meeste atleten die zondagmiddag meededen aan ‘de 10 kilometer van Noordwijk’ allerminst. Hun lichaam zat nog vol met alcohol, vermoeidheid en adrenaline nadat Oranje moeizaam de kwartfinale op het WK van Costa Rica won.

Twee mannen staan te rekken op het vuurtorenplein in Noordwijk, 400 meter verwijderd van de drukke startstreep van de 10 kilometer van Noordwijk. Ze spreiden hun benen om hun liezen te rekken en duwen hun voet tegen hun bil om de hamstrings te verlengen. Het gezicht van de rechter atleet, Maurice van Poppel, vertrekt een beetje als hij zijn hardloopschoenen naar achteren optilt. „Het is nogal laat geworden en ik heb ook flink wat bier gedronken, dus het voelt niet echt soepel.”

Hij is niet de enige atleet die daar over klaagt. Menig loper is opgebleven om de penaltyreeks van het Nederlands elftal te volgen en voelt daarom de vermoeidheid nog in het lichaam. Tijdens de gezamenlijke opwarming klinken er nogal wat ‘oeh’s en aah’s.’

Krul

En het WK houdt de gemoederen nog steeds bezig. Rondom de start valt de naam van doelman Tim Krul geregeld en langs de kant staan veel mensen in oranje voetbalshirts. Veel lopers zijn met een oranje pet, shirt, broek of hardloopband naar de wedstrijd gekomen. Waaronder de Keniaanse atleet Eliud Macharia Mwangi, één van de favorieten voor de winst. „Speciaal voor vandaag heb ik mijn oranje shirt aangetrokken.”

Samen met zijn tegenstander, Illary Kipkemoi Langat, zijn manager Marieke van de Veen en een aantal andere atletes keek Mwangi op de boulevard van Noordwijk hoe het Nederlandse voetbalteam diep in de nacht de winst pakte. „Ja het was laat, maar ik moest het zien. Ik ben echt een supporter van het Nederlandse elftal geworden. Maar ik ging pas rond twee naar bed dus ik heb niet zo lang geslapen.”

Dat is ook te zien in de race. Vooral de kleine klimmetjes in het duin, die op 5 en 7,5 kilometer in het parcours zitten, vallen zwaar bij Mwangi. En ook de wind maakt het hem lastig. Toch wordt al snel in de wedstrijd duidelijk dat hij samen met de andere Keniaan Langat gaat strijden om de overwinning.

De oprichter van de 10 van Noordwijk, Tjeerd Scheffer, hoopt dat de mannen een scherpe tijd neerzetten. „Vorig jaar werd de wedstrijd gewonnen in 29.57 door de Schot Derek Hawkins en ik hoop dat het nu wel echt sneller gaat.”

De Kenianen hebben die tijd in de benen. Langat heeft 28.37 staan en Mwangi 28.46. Dat de winst uiteindelijk naar Mwangi zal gaan, wordt wel steeds duidelijker. Als de mannen de boulevard opkomen, loopt de Keniaan bij zijn landgenoot weg.

Maar of ze de tijd van de Schot gaan verbreken blijft nog spannend. Door de lange boulevard lijkt het voor het oog alsof de mannen in slakkengang op de finish afkomen. Als de klok 28.50 aangeeft, passeert hij Hotels van Oranje.

Zwaar

Maar in de laatste meters ziet het publiek dat hij de tijd gaat verbreken. Hij finisht in 29.39, vier seconden voor Langat. „Het was echt zwaar. Maar het parcoursrecord was het doel en dat is gelukt. En ik was gewoon moe. Gisteren heb ik namelijk ook al een 10 kilometer gelopen.” De winst bij de vrouwen gaat naar de Spaanse Salima Charki in 35.11.

Uitgeteld maar ook verbaasd komt Maurice van Poppel minuten later binnen. Zijn tijd van 46.29 is namelijk een nieuw PR op de 10 kilometer. „Ik kan het niet geloven. Het zal de adrenaline wel zijn. Als oranje de finale wint, loop ik de volgende dag denk ik opnieuw een 10 kilometer.”

Meer nieuws uit Sport

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.