Blindemannetjes

Aad Rietveld

De drie musketiers prijkten een paar maanden geleden pontificaal op de sportpagina van deze krant. Vrolijk kwebbelend op het duinpad achter Grand Hotel Huis ter Duin, straalden ze kracht en zelfvertrouwen uit. De oude Guus was door een achterdeurtje naar buiten gemanoeuvreerd, een fooitje van een miljoen in de achterzak.

En daar stonden de drie nieuwe helden. Te gekke pakken van Oger, trendy overhemden, gebruinde borst, Italiaanse schoenen.

De persconferentie van Danny Blind en zijn secretarissen Marco van Basten en Ruud van Nistelrooy was tot in de puntjes geregisseerd. Hier stonden de redders van ons vaderlandse voetbal. Hou dit beeld goed op uw netvlies.

En toen was daar afgelopen vrijdag de wedstrijd tegen IJsland, een team met alleen maar fanatieke blonde knokkers. Toen Blind de opstelling bekend maakte, was daar het eerste gemor. Maar ja, hij had ervoor doorgeleerd, dus dat zat wel snor. Wat hij had geleerd? Niks! Het verhaal kent u. Van der Wiel verzaakte penalty en keeper Cillissen deed bij de strafschop niet waar hij voor was ingehuurd. Voor iedere amateurkeeper een eitje.

,,Kan gebeuren, domme pech’’, zei de coach, maar tegen de Turken zouden we een strijdbaar elftal zien.

En nu sta ik op maandagmiddag na die gedenkwaardige zondag 6 september op het schoolplein. Ik ben te vroeg, over tien minuten komen de koters. Naast mij staan twee dames. De een lijkt net als het driemanschap zo weggelopen uit de P.C. Hooftstraat, de ander draagt een gebleekte spijkerbroek, een blauw T-shirt en heeft werkhanden met brokkelige nagels. Ze is uitstekend geluimd.

,,Nou Annet, dat heb ik gisterenavond geweldig kunnen regelen.’’

,,Wat bedoel je lieverd?’’

,,Om precies half zeven heb ik het mooiste plekkie voor juni en juli volgend jaar op de camping kunnen regelen. En voor het eerst in al die jaren was Jan het roerend met me eens. Met die troep verwende rotpikkies wil hij geen fluit meer te maken hebben.’’

,,Waar heb je het in godsnaam over, Karin?’’

,,De campinghouder vertelde dat de telefoon roodgloeiend stond met juichende huismoeders.’’

,,Karin, hier kan ik echt met mijn verstand niet bij.’’

,,Heb jij dan gisterenavond niet gekeken?’’

,,Ik was met Ernst Hans Karel naar het concertgebouw.’’

,,Nou liefje, dan heb je heel wat gemist. Op tv was het toneelstuk Tikkie Terug en de Blindemannetjes. De ene club probeert op zijn eigen helft de bal zo lang mogelijk naar elkaar toe te spelen, terwijl het andere team loert op een goaltje. Die eerste partij waren elf ongeïnteresseerde Hollandse snotapen, de tweede elf bloedfanatieke Turken met een doldrieste coach. Die snotapen hadden aan het roer de drie musketiers, die als zoutzakken op hun stoeltjes zaten. Net uitvaartbegeleiders. En toen, Annet, gebeurde het ongelofelijke. Precies om half zeven schoten die Turken nummer twee achter graaikeeper Cillissen. En de blindemannetjes keken eens rond en droomden verder. Ik kan die kereltjes wel zoenen en ik denk heel veel vrouwen met mij. Blind en zijn secretarissen verdienen een contract voor het leven.’’

Meer nieuws uit Leiden

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.