Het is dringen op De Boekhorst

Kevin Noordermeer (links) en Ewout Hinnen. Samen tegen elkaar. Foto Hielco Kuipers

Kevin Noordermeer (links) en Ewout Hinnen. Samen tegen elkaar. Foto Hielco Kuipers

Robbert Minkhorst
Noordwijkerhout

De een, Ewout Hinnen, stond in de hal bij de commissiekamer te kijken naar de damesdubbelfinale; de ander, Kevin Noordermeer, deed dat helemaal vanaf de andere kant op De Boekhorst, in de partytent bij de catering.

Fysieke uitersten, voor nu, maar straks op de baan kennen ze elkaar van door en door. Wat heet, ze zijn elkaars ploeggenoten bij De Boekhorst, en ze werken als trainer bij dezelfde tennisschool. ,,Je weet wat er gaat komen, als je tegen elkaar speelt’’, zei Hinnen voor de titanenstrijd die nog komen zou. ,,Je voelt aan: Hij gaat nu dit doen, en dat doen. We zijn baseliners, het wordt een tactisch spel.’’

Noordermeer grapte: ,,Ik ga straks achter het hek staan.’’ Dat leek hem een slimme plek, om de kogels van zijn opponent met dezelfde snelheid terug te kunnen vuren.

Toen vervolgens tot hem doordrong dat hij later die zondag ook nog een dubbelfinale mét Hinnen moest spelen, floepte er uit: ,,Oh ja.’’ Hij keek er een klein beetje ingewikkeld bij.

Een haastklus dan maar, in het enkelspel? ,,Dat denk ik niet’’, verwachtte Noordermeer. ,,Dat is niet onze stijl.’’

Beurt

Het was namelijk al hun beurt voor hun onderlinge finale in de hoogste mannencategorie, maar Demi van der Togt en Renate de Regt maakten werk van hun eindstrijd tegen Simone van der Zalm en Angela Kralt. Tweeënhalf uur bestookten de tweetallen elkaar. In de derde set leek het gedaan, toen het Katwijkse koppel Kralt en Van der Zalm een 3-0 voorsprong nam.

Toen sloeg het weer om, en de wedstrijd. Van der Togt en De Regt, die een thuisduel speelden, trokken met 6-4 aan het langste eind. De laatste games tennisten de vier vrouwen in de regen. De temperatuur zakte een graad of tien. Een rukwind wilde er met een nog niet ingeklapte parasol vandoor. Toeschouwers, die het terras een volle aanblik hadden gegeven, drongen nu samen onder de overkapping, of schuilden in het clubhuis.

,,Daar waren we dus al heel erg bang voor’’, zei Lisette Immerzeel, de nieuwe toernooidirecteur in Noordwijkerhout. ,,Je kunt er niks aan doen - het is afwachten.’’

Gevaarlijk

Bij onweer had er sowieso niet getennist kunnen worden, dat is te gevaarlijk. Als de gravelbanen te nat werden, kon de organisatie nog uitwijken naar de zes smashcourt banen. Maar omdat daarop vandaag ook al - net als de hele week - gewoon was gespeeld, zou er verdere vertraging gaan ontstaan.

Niet dat Immerzeel, of een van die vier andere vrouwen - Esther van der Voort, Angela en Marieke Immerzeel en Melanie Geerlings - van de nieuwe toernooicommissie vonden dat er iets te klagen was. ,,We hebben juist zoveel lol met elkaar’’, meldde Geerlings. ,,Het mooiste is als de mensen na de laatste avond met een lach op het gezicht weggaan’’, vulde Immerzeel aan. Daar ’doet ze het voor’, vertelde ze er bij.

Het vijftal - op de een of andere manier allemaal familie van elkaar, zo omschreef Immerzeel (,,Noordwijkerhout is klein, en we zijn ook nog vriendinnen’’) - ondervond een soepele gang van zaken. ,,We hebben in de lagere categorieën helaas wel weer mensen moeten uitloten’’, zei Immerzeel. ,,We zijn een populair toernooi, en we hebben maar plek voor vierhonderd wedstrijden.’’

Bovendien: ,,Met Ewout en Kevin hebben we een droomfinale. Het zijn twee trainers van de tennisschool hier, en Ewout is onze hoofdtrainer.’’ Die droomfinale viel alleen een beetje in duigen.

Walk-over

De ongeplaatste Hinnen had maar één wedstrijd nodig gehad om in de finale te komen, nadat hij na zijn bye in de eerste ronde een walk-over van Timo de Mooy had gekregen. ,,Dat was wel jammer’’, zei Hinnen. ,,Dit is pas mijn eerste toernooi. Ik heb nog niet veel wedstrijden in de benen. Ik ben iemand die veel moet spelen om een goed niveau te halen.’’

Door het kampioenschap van het eerste mannenteam van de Boekhorst liep het seizoen voor de Noordwijker - en dus ook voor teamgenoot Noordermeer - uit, omdat de mannen opmochten voor de landstitel. Ze strandden in de kwartfinale.

In de halve finale van De Boekhorst kon Hinnen meteen aan de bak. Hij zette zaterdagmiddag de als eerste geplaatste Daan de Ru uit het toernooi (6-4, 6-4). Over het duel met zijn clubgenoot zei Hinnen vooraf: ,,Ik verwacht een lange, zware wedstrijd. Ik heb niet zo’n goede score tegen Kevin. Vorig jaar heb ik drie keer van drie keer verloren, al was het twee keer close.’’

Zwoegen

Een heel bijzondere was de halve finale vorig jaar op De Boekhorst, tijdens de WK-wedstrijd Nederland-Argentinië. ,,Stonden wij hier te zwoegen, op een uitgestorven park. Het lekkere van nu is dat ik niks te verliezen heb.’’ En hij had het gevoel dat hij in die andere wedstrijden ’steeds zijn kansen had’.

Die kreeg Hinnen nu niet of nauwelijks. Noordermeer was in twee sets klaar met hem, in een wedstrijd die in de tweede set nog werd onderbroken vanwege de regen (6-2, 6-3).

Samen wonnen ze in de avond hun dubbelfinale. Zij het dat het op het nippertje gebeurde, tegen Daan de Ru en Fabian van der Lans (6-3, 1-6, 7-6).

Meer nieuws uit Sport

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.