Morskring-directeur met pensioen: 'Nooit denken: het is goed zo’

© De Morskring/Ineke van Kempen

Binnert Glastra
Leiden

Een meisje komt de klas uitgerend en begint naar hem te zwaaien. Ze kijkt wat vertwijfeld. Ze heeft meester Hans maandag op het schoolplein toch al uitgezwaaid? Directeur Hans Neuteboom glimlacht en weet direct weer hoezeer hij openbare basisschool De Morskring en vooral ook de kinderen zal missen. ,,Mijn jaren voor de klas heb ik als leukste tijd ervaren. Ik neem met pijn in mijn hart afscheid.’’

Neuteboom neemt in drie etappes afscheid. Maandag zwaaiden de kinderen hem uit, deze dinsdagmiddag zijn de ouders aan de beurt en woensdag is nog een grote receptie in Naturalis voor de vrienden, relaties en (oud-)collega’s uit 42 jaar Leids onderwijs, waarvan de laatste 36 jaar bij De Morskring.

Die locatie is niet toevallig gekozen. ,,We hebben sinds een paar jaar een soort van convenantje met Naturalis. Een ouder werkte daar toen bij de educatieve dienst en wat daar georganiseerd werd, moest altijd ook uitgeprobeerd worden. Of het wel leuk is, niet te lang, en zo. Dus dan word je gebeld of je op korte termijn een groep 5 voor ze hebt, of zo. Leuk voor onze kinderen en goed voor hen.’’

Opdracht

Het is het soort kansen dat Neuteboom zich in zijn decennia op De Morskring niet liet ontglippen. Het is ook een beetje de opdracht waarmee hij in 1979 door een toenmalig collega van de Willem de Zwijgerschool werd gehaald, die in de Mors het nieuwe schoolhoofd werd.

,,We moesten de boel een beetje opkrikken. Het was toen nog een losse kleuterschool met een lagere school ernaast, die Jan Ligthartschool heette. Het liep niet meer zo lekker, en raakte in de versukkeling. We zijn er echt aan gaan sleutelen. Een goede PR regelen, goede activiteiten om ons te onderscheiden, zorgen dat we goede mensen konden binnenhalen. En volgens mij is het aardig gelukt. We zijn flink gegroeid, hebben een paar keer uitgebreid en bleven ook in tijden dat andere scholen het lastig hadden, fier overeind. Dat is best bijzonder, denk ik.’’

Wat ook bijzonder is, al legt hij er liever geen naruk op, is dat hij het tot vier jaar geleden samen met zijn echtgenote Anneke van den Boogaart deed.

,Toen ik er kwam, was zij er al hoofdleidster. Later was zij directeur en ik adjunct. Zij deed de onderbouw, ik de bovenbouw en een derde, Neeltje, de middenbouw . We vormden een uniek driemanschap.’’ Dat hun missie niet alleen voor leerlingen slaagde maar ook voor het personeel, ziet hij in het feit dat zoveel mensen net als hij tot hun pensioen bij de school bleven. ,,Terwijl tegenwoordig erg gestuurd wordt op mobiliteit. Ik denk dat dat komt omdat we hier op school zo’n fijne sfeer hebben.’’

Onderwijs

Terwijl dat de school veranderde, veranderde om hen heen het onderwijs. Af en toe ingrijpend, maar vervelend heeft Neuteboom dat nooit gevonden. ,,Bij veranderingen zetten mensen gauw de hakken in het zand, maar daar houd ik niet van.’’ Hij prijst bijvoorbeeld de toenemende aandacht voor het individuele kind.

,,En je moet het veel meer samen doen. Met elkaar, en met ouders. Als je vroeger iets wilde regelen was dat zo gebeurd. Nu moet je altijd rekening houden met werkende ouders. En de opleiding voor leraar worden beter. Verandering geeft ook mooie dingen, en je moet blijven ontwikkelen. Je moet nooit denken: het is goed zo.’’

Loffelijk

De recente ontwikkelingen die ’passend onderwijs’ heten, baren hem wel enige zorgen. De bedoeling is om kinderen met gedragsproblemen of andere problematiek zolang mogelijk op een gewone school te houden. Speciaal onderwijs moet er alleen in uiterste gevallen zijn. ,,Dat is een hele mooi, heel loffelijk streven’’, zegt Neuteboom.

,,Maar het gaat soms wel erg snel. Het betekent nogal wat voor de leerkrachten die dat in de klas moeten zien te managen. En als je het idee hebt dat een kind echt een andere, beter passende plek verdient, dan is de weg naar speciaal onderwijs lang. Dat is een veelgehoorde klacht in het onderwijs.’’

Een verandering die Neuteboom zou verwelkomen, is een eind aan de confessionele verzuilingsresten in het basisonderwijs. ,,Van mij mogen ze die schotten weghalen. Ik denk dat dat beter is dan die versnippering. Wij moeten ons vooral bezighouden met onderwijs.’’

Meer nieuws uit Leiden

Net Binnen

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.