Met weemoed en optimisme neemt ASC afscheid van ’heilige grond’

Vastgelegd voor het nageslacht: de  laatste cricketwedstrijd ooit op het oude complex van ASC, tussen oude helden van Ajax en Sparta.

Vastgelegd voor het nageslacht: de laatste cricketwedstrijd ooit op het oude complex van ASC, tussen oude helden van Ajax en Sparta.© Foto Taco van der Eb

Hielke Biemond
Oegstgeest

’Wonen in nieuwe historie’ staat op een bord bij de ingang van het sportpark van ASC. Dat maakt na ruim een eeuw plaats voor een villawijk. Met weemoed en optimisme neemt de voetbal- en cricketvereniging afscheid van de ’heilige grond’.

De verhuizing betekent zowel een afscheid van als een terugkeer naar het verleden. Na veertig jaar worden de voetbal- en cricketafdeling herenigd, op de nieuwe accommodatie in de Overveerpolder.

Voor die gelegenheid wordt er deze vrijdag nog één keer ouderwets gevoetbald én gecricket op het nostalgische, Engels aandoende sportpark in hartje Oegstgeest. In beide gevallen neemt een team van clubhelden het op tegen generatiegenoten van Sparta.

,,We gaan terug naar vroeger’’, zegt Frits de Jongh, voorzitter van de cricketafdeling. Hij was er een halve eeuw geleden ook al bij als speler, toen Ajax hier een smadelijke nederlaag leed tegen de Rotterdamse club. ,,We worden weer veel meer één vereniging.’’

Voormalig profvoetballer Leendert de Goeij, die zijn carrière begon bij ASC, spreekt van ’een speciale dag’. Hij voelt zich bij het betreden van het knusse sportpark altijd terug in zijn jeugd. De Oegstgeestenaar ziet zichzelf weer cricketen in de zomermaanden, op het veld waar hij tegenaan woonde, in een tijd dat niemand nog op vakantie ging. Hij ziet de oude houten tribune weer voor zijn ogen in vlammen opgaan. De zelfgemaakte foto’s gooit hij nooit weg.

,,Ik houd nogal van nostalgie’’, klinkt het bijna verontschuldigend. ,,Met traditionele clubs heb ik de meeste affiniteit. De clubkleuren, de shirts, het verleden dat altijd beter is dan het heden... Bij Go Ahead Eagles, bij Sparta en bij Sheffield United voelde ik me om die reden thuis. Die clubs hebben een verleden waar ze geen prijzen mee kunnen winnen, anders zouden ze bovenaan staan.’’

De praatgrage De Goeij die vrijdagavond meedoet in het sterrenteam van zijn oude club Sparta, begrijpt ondanks zijn hang naar sentiment dat ASC niet eeuwig aan de Duivenvoordestraat kan blijven. ,,Voor een bloeiende vereniging als dezeis het niet goed om noodgedwongen op vier, vijf verschillende velden actief te zijn. Dat de nieuwe accommodatie er prachtig uitziet, maakt de verhuizing minder emotioneel. Als ze bij de andere voetbalclubs op De Voscuyl waren ingetrokken, was mijn hart gebroken. Nu vind ik dit de beste stap die ze na een eeuw kunnen maken.’’

Twintig jaar heeft Hans Schiphorst, de voorzitter van de voetbalafdeling, gestreden voor de aanleg van een nieuw sportpark in de Overveerpolder. ,,Er is vanwege alle tegenwerking onvoorstelbaar veel energie in gaan zitten.’’

Weemoedig

Hoewel hij vrijdag met een weemoedig gevoel rondloopt op het sportpark van zijn jeugd, is hij er heilig van overtuigd dat de vereniging geen andere keuze had dan verhuizen. ,,Ik denk dat we hier anders een langzame dood zouden sterven. Hoeveel mensen hun kinderen ook linea recta hierheen brengen, als je niets te bieden hebt, houdt het een keer op. Iedereen vindt het hier geweldig, maar het is niet meer van deze tijd.’’

Nu de langverwachte verhuizing naar de Overveerpolder er komt, heeft ASC volgens De Goeij de tijd mee. Hij doelt op het ontbreken van kunstgras op het nieuwe sportpark. ,,Dat moet je de ouders en de kinderen niet meer aandoen’’, vindt hij. ,,Trainen kan prima op zo’n veld, maar wedstrijden horen te worden gespeeld op echt gras. Dat heeft ASC te bieden.’’

Vier dubbelleden heeft de vereniging nog slechts, terwijl het vroeger bijna gebruikelijk was om zowel te voetballen als te cricketen. Wat dat betreft moeten op het nieuwe sportpark oude tijden herleven, stelt Schiphorst. Ook spreekt hij de hoop uit dat zijn club op beide vlakken een rol van betekenis kan gaan spelen.

De Goeij waarschuwt dat daar op voetbalgebied meer voor nodig is dan een nieuwe accommodatie. De vrijblijvende clubcultuur blijft wat hem betreft een belemmering. ,,Ik wil mezelf absoluut niet vergelijken met Johan Cruijff, maar zoals hij een haat-liefde-verhouding had met Ajax, heb ik dat met ASC.’’

Een klaverjasclub noemde hij het, in zijn tijd als voetballer. Het resultaat was van ondergeschikt belang aan de gezelligheid. ,,Mijn oudere broer ging daarin mee. Ik wilde dat niet, ik wilde hogerop.’’

De kritische blik waarmee De Goeij de club van zijn hart bekijkt, is altijd gebleven. Hij noemt ASC in één adem met Ajax, Quick Boys en UVS. ,,Clubs waarvan iedereen blij is als ze verliezen. Dat komt door de hautaine houding. Als ze verliezen, ligt het altijd aan andere zaken. Als ze winnen, had de uitslag groter moeten zijn. Dat heeft de club ASC nog steeds een beetje, maar de mensen die er spelen niet. Als ze nu tegen FC Rijnland moeten voetballen, schijten ze in hun broek voor die Leidenaars. Wij pakten ze in onze tijd juist aan.’’

Onvoorstelbaar

Als trainer van ASC had hij te maken met een oude, in zijn ogen ongemotiveerde doelman. ,,Die heeft na mijn vertrek nog twintig jaar in het eerste gestaan’’, klinkt het schamper. ,,Een aardige gast, daar niet van. Maar het is onvoorstelbaar dat je met zo’n jeugdafdeling geen goede jonge keeper kunt opleiden. Dat is een grap.’’

Het stoort hem dat een vereniging met ongeveer zevenhonderd leden niet hoger speelt dan onderin de derde klasse. Dat is voetbalvoorzitter Schiphorst volledig met hem eens. Hij geeft toe dat van prestatievoetbal amper sprake is, maar wijst erop dat nu al hard wordt gewerkt aan verbetering.

Ouders in spijkerbroeken maken steeds meer plaats voor gediplomeerde jeugdtrainers. Ook heeft ASC tegenwoordig een hoofd jeugdopleidingen en een betaalde hoofdtrainer om de doorstroming naar het eerste elftal te verbeteren. ,,Na de verhuizing verbeteren bovendien de faciliteiten enorm. Niets staat ons meer in de weg om van recreatief naar prestatief te gaan. Wel met behoud van de specifieke cultuur.’’

Dat is nu juist het probleem, vreest De Goeij. ,,Al mijn hele leven mis ik bij deze vereniging de wil om hogerop te komen.’’

Meer nieuws uit Sport Regionaal

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.