’Ik ben met De Brug getrouwd’

Diana Bancken emigreert volgende week met haar man naar Frankrijk. Foto Hielco Kuipers

Diana Bancken emigreert volgende week met haar man naar Frankrijk. Foto Hielco Kuipers

Alieke Hoogenboom
Katwijk

Diana Bancken werkte in een Scheveningse gevangenis en op een zwarte school met veel kinderen uit multiprobleemgezinnen, maar wat haar uiteindelijk echt greep was de verslavingszorg. Vrijdag neemt de directrice van verslavingszorginstelling De Brug in Katwijk na twaalf jaar afscheid. Bancken emigreert volgende week met haar man naar Frankrijk voor een nieuw avontuur. Op een boerderij gaan ze ex-prostituees helpen hun leven op de rails te krijgen.

Als ze terugkijkt op haar loopbaan bij De Brug, is er naast de realisatie van de kringloopwinkel en het inloophuis niet één gebeurtenis waar ze het meest trots op is.

,,Ieder mens dat verslavingsvrij raakt, is er één’’, zegt ze. ,,Want dat betekent ook dat een gezin of huwelijk kan herstellen.’’

Maar er is ook die keerzijde van het werk.

,,Ik heb cliënten moeten begraven of steeds zien terugvallen. Verslaving kan eindigen in de dood. Dat is de harde realiteit en raakt me. Als iemand klaar is met een behandeling zeg ik altijd: ’Ik hoop je nooit meer te zien, maar als er wat is. Bel ons’. Helaas gebeurt dat weleens.’’

Christelijk

De Brug is een christelijke instelling en voor Bancken was dat in 2003 een belangrijke reden te solliciteren. ,,Ik vind het kostbaar dat ik het geloof naast mijn professionaliteit als hulpverlener in het werk mag betrekken.

Mijn vorige banen waren bij niet-christelijke instellingen en daar had ik soms het gevoel dat ik meer wilde. Het geloof geeft voor mij een extra dimensie door bijvoorbeeld met elkaar te bidden.’’ Toch kloppen er bij De Brug ook niet-gelovigen aan. ,,Dat maakt niet uit. Het gaat om de vrijheid dat het kan’’, zegt ze.

De Brug heeft inmiddels een regiofunctie, maar de instelling is ontstaan vanuit de Katwijkse kerkgemeenschap. ,,De Brug wordt in deze gemeente zo breed gedragen, daar ben ik dankbaar voor. Momenteel zijn er tweehonderd vrijwilligers actief, van tuinmannen tot technici, maar ook iemand die elke ochtend koffie en thee verzorgt. Als directeur ben ik niets zonder een team.’’

Open boek

In haar werk maakt ze een hoop heftige situaties mee, maar ze kan goed loslaten, vindt ze. ,,Ik ben een open boek en praat erover. Als ik telefoondienst heb en door een cliënt wordt gebeld, leef ik op dat moment mee, maar laat het daarna los. Dat is belangrijk, anders ga je er aan onderdoor.’’

Of Bancken in haar tijd bij De Brug zou willen dat iets anders was gelopen, weet ze niet. ,,Er zijn altijd dingen waarvan je zegt; dat had ik liever anders aangepakt, maar vaak heeft dat te maken met verschillende factoren. Van alles wat ik doe, leer ik. Ik ben als mens en in mijn functie als directeur erg gegroeid.’’

Bancken woont in Leiden, maar voelt zich na al die jaren meer een Katwijker. ,,Hier ligt mijn hart. Ik ben getrouwd met mijn man én De Brug. Ik ben van de gemeente en inwoners gaan houden.’’ Toch vindt ze het geen verdrietig idee dat ze het gaat achterlaten. ,,Het is goed zo, mijn taak zit erop. Ik zie het zo dat God nu een ander doel voor ons heeft.’’

Franse boerderij

Ze kijkt enorm uit naar de nieuwe uitdaging die volgende week van start gaat. Op een Franse boerderij wonen Bancken en haar man telkens drie maanden met ongeveer vijf vrouwen in een huis. Het is een project van de Groningse organisatie Terwille die vrouwen uit de prostitutie en of het loverboycircuit helpt te stappen.

Ze werken aan het herstel en een normaal dagritme en geven trainingen over onder meer geld, emoties en grenzen. ,,Verder nemen we een piano en tien gitaren mee. We zijn allebei muzikaal en muziek maken en het schrijven van liedjes kan helend zijn.’’

Jan Willem Ypma is per oktober de nieuwe directeur van De Brug.

Meer nieuws uit Duin- en Bollenstreek

Net Binnen

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.