Geen Leiden zonder Leidsch Dagblad

Carel Stolker

Al zolang ik in Leiden woon, en dat is mijn hele leven, ken ik het Leidsch Dagblad, ook al hadden wij thuis op de Zoeterwoudsesingel (als katholiek gezin) de ’Leidsche Courant’. Maar als je echt álles over je eigen stad en streek wilde weten, dan lazen wij het ’eldee’.

De krant is sinds de jaren ’90 – vanaf het moment dat haar eigen drukpers aan de Witte Singel sloot – in een stroomversnelling van fusies terechtgekomen. Want ja, steeds minder mensen wilden zich abonneren op een regionaal dagblad, als het nieuws ook (gratis) via internet tot hen kon komen. De krant verloor langzaam maar zeker lezers, al is de vrije val de laatste jaren gelukkig weer tot staan gebracht. Inmiddels een ochtendeditie in tabloidformaat, en met minder redacteuren, doet de krant weer volop mee in de journalistieke arena van deze boeiende regio Leiden. Genoeg te schrijven, want in deze prachtige en welvarende regio vind je niet alleen de universiteit, maar ook het LUMC, de Hogeschool Leiden, het Bio Science Park, en tal van invloedrijke bedrijven en maatschappelijke organisaties. Je ziet heel duidelijk hoe het Leidsch Dagblad zich de afgelopen jaren heeft ontwikkeld. Indrukwekkend!

Als kind fietste ik vaak langs het imponerende gebouw op de hoek van de Witte Singel, met de prachtige glas-in-lood-ramen van W.C. Brouwer. Ook daarna, als student, inmiddels als rector van onze prachtig mooie Universiteit Leiden, maakt het LD nog altijd al onlosmakelijk deel uit van mijn werkzame leven. Ik begin er ’s-morgens steevast mee. De krant brengt het nieuws over ons onderwijs en onderzoek op een toegankelijke manier aan zijn lezers, de inwoners van Leiden. Voor ons heel belangrijk is de mening van mede- Leidenaren over de universiteit, en natuurlijk blijf ik via de krant ook op de hoogte van belangrijke ontwikkelingen in mijn stad en streek.

De verslaggevers van het LD volgen ons, de universiteit, dagelijks nauwgezet, tegenwoordig ook in de Universiteitsraad. Steeds open, opbouwend en welwillend maar zeker ook kritisch. Dat laatste is een enkele keer niet leuk, maar wel heel gezond en het zet ons ook aan het denken. Voor wie of van wie is de universiteit eigenlijk? Doen we het wel goed? Kan het ook anders? Zijn we voldoende open over hoe we dingen aanpakken? Werken we met de juiste partijen samen? Hoe kunnen we de samenleving zo helder en duidelijk mogelijk vertellen over wat wij doen en waar dat toe leidt?

Lezend over de nieuwe bezuinigingen op de regionale redacties van de TMG-groep, slaat de schrik me om het hart. Ik kan me eerlijk gezegd geen Leiden voorstellen zonder het Leidsch Dagblad. Juist deze regio, met zijn grote organisaties en instellingen als de onze, kan niet zonder een onafhankelijk medium dat hen kritisch volgt en de inwoners op de hoogte houdt van relevante ontwikkelingen. Ik hoop van harte dat de krant kan blijven bestaan en ook dat haar verslaggevers nieuws over ontwikkelingen van onze universiteit kritisch en kundig kunnen blijven volgen. Niet alleen vandaag, maar ook morgen, en – heel graag – nog lange tijd daarna.

Je hoeft alleen maar even naar het Amerika van Trump te kijken hoe belangrijk onafhankelijke en kritische pers is.

Carel Stolker

Rector magnificus Universiteit Leiden

Meer nieuws uit Leiden

Net Binnen

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.