MRSA maakt Leythenrode streng

Aad Rietveld
Leiderdorp

Ziekenhuisbacterie MRSA bepaalt al maanden een deel van het leven in Leythenrode. Het Leiderdorpse verpleeghuis aan de Hoogmadeseweg voert het door de gezondheidsautoriteiten voorgeschreven ’search and destroybeleid’ naar de letter uit en doet er zelfs een schepje bovenop. ,,Maar daardoor zijn we nu, denk ik, wel aan het eind van de tunnel’’, zegt locatiemanager Gertie Meijel.

Het is een moeilijke tijd voor de cliënten en voor het personeel. Op sommige besmette afdelingen zijn cliënten een week lang opgesloten geweest op hun eigen kamer. Meijel: ,,Dat is een drastische maatregel. Voor de cliënten is dat heel zwaar. Ga maar eens een week op een kamer zitten...’’

Begrip

De cliënten en hun familie, zegt de manager van het verpleeghuis, hadden over het algemeen begrip voor de strenge regels. ,,Zo kun je de uitbraak relatief snel onder controle krijgen. Anders heb je kans dat je heel lang in dat kringetje blijft ronddraaien.’’ De MRSA-bacterie is lastig te bestrijden, omdat hij resistent is voor de meeste antibiotica.

De eerste MRSA-besmetting werd dit voorjaar bij toeval ontdekt. Een laborant zag iets vreemds aan een urinekweek. Onderzoek wees uit dat de patiënt de ziekenhuisbacterie bij zich droeg. ,,En dan treedt er een protocol in werking’’, zegt Meijel. ,,Je doet melding aan het RIVM, de IGZ, de GGD en je gaat screenen om de besmette cliënt. Net zo lang tot je een kringetje van niet besmette mensen er omheen hebt. En binnen dat kringetje neem je maatregelen: dan komen de schorten uit de kast. Want in een verpleeghuis heb je heel veel kwetsbare mensen dicht op elkaar.’’

Behalve voor de tweehonderd cliënten, is het ook voor het personeel een zware tijd. Meijel: ,,Toen ik zelf op zo’n geïsoleerde afdeling een praatje ging maken - met zo’n geel schort, een muts op, een mondneuskapje voor en handschoenen aan - brak na een half uur het zweet me uit. Het personeel moet in die ’bepakking’ werken.’’

Dat komt in ieder geval de spontaneïteit niet ten goede, zegt de manager. ,,Je kunt, als je eenmaal in een kamer bent, niet even iets gaan halen wat je vergeten bent. En voor de cliënt is het ook niet leuk als er zo’n maanmannetje binnenkomt. We hebben daar waar nodig extra personeel ingezet, zodat er ook nog eens iemand gewoon een praatje met een cliënt kan maken.’’

Niet eng

Van de 37 cliënten die de bacterie bij zich droegen in in Leythenrode, is er niet één ziek geworden. ,,MRSA is ook niet eng of gevaarlijk’’, zegt Meijel. ,,In Nederland heeft 2 tot 3 procent van de mensen de bacterie bij zich. In Zuid-Europa en -Amerika kan dat oplopen tot twintig procent. Daar willen we in Nederland niet naartoe.’’

Het verpleeghuis is nog niet verlost van de bacterie. Meijel: ,,Ik zag net alweer een collega met kweekstokjes weglopen.’’ En zelfs als de laatste cliënt vrij is van MRSA, gaat het ’search and destroybeleid’ nog ruim een jaar door. Dragers worden twee maanden en een jaar na de behandeling nog eens gecontroleerd. ,,Het kost allemaal veel tijd en geld’’, zegt Meijel. ,,Maar het moet. Dit is de beste keus.’’

Meer nieuws uit Leiden

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.