Nou, dat was het dan

Aad Rietveld

Nou, dat was het dan, zucht de man als hij met gebogen hoofd en afhangende schouders het erf van de boerderij aan de Vlietweg af loopt.

De koeien staan in de wei. Ze zijn allemaal gestruikeld in de rulle grond achter het hek, ze hebben gesprongen en een beetje gestoeid. Hij heeft het gezien, het schijnt een teleurstelling.

Zelf vind ik het een beetje raar om hier te staan. Ik ben een kind van het platteland, als klein jochie stond ik al op de brug naar ons erf om de koeien tegen te houden, als de boer ons had gewaarschuwd dat hij zijn dieren van de ene wei naar de andere ging brengen. Je hoefde niet veel te doen op die brug. Af en toe ’hu’ roepen was genoeg. Koeien zijn niet van die avonturiers.

Ik kom niet voor de koeien, ik kom kijken wie er opaf komen als een boer zijn koeien voor het eerst naar het land brengt. Zo spannend is dat toch niet? Maar er staan op deze zonnige zaterdag toch mooi dertig mensen in de zurige mestlucht - fototoestel in de aanslag - om het spektakel mee te maken en er een herinnering van mee naar huis te nemen.

Een klein ventje, veilig op de arm van mama, heeft onderweg al een loslopende koe gezien. ,,Een koe op een fietspad, helemaal alleen, is verdwaald’’, zegt hij wijs. ,,Maar hij loopt niet zomaar tegen je aan, alleen als je stout bent.’’

Meer nieuws uit Leiden

Net Binnen

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.