Een kloppende geest

Leiden

Evert (26) zorgde een paar jaar voor een psychotische vriend.

,,Ik heb het eerder meegemaakt dat een vriend in een psychose raakte en zelfmoord pleegde. Ik wilde niet dat dat nog een keer zou gebeuren. Daarom ben ik er voor hem gebleven toen hij door enorm veel drugsgebruik in een psychose raakte. Hij was een vriend in een vriendengroep. Een deel van de groep heeft hem links laten liggen, ik ben lang bij die jongen gebleven.

Ik heb vooral geholpen met structuur bieden, het oppakken van zijn leven. Dat is niet echt gelukt: hij zit nog steeds thuis. Ik hielp met opruimen, afwassen, de vloer dweilen. Ik was er ook als hij psychoses had. Vaak ’s nachts. Dan werd ik gebeld: er zit een geest op het gasfornuis te kloppen. Dat was zijn wereld. Ik kwam geregeld ’s nachts bij hem over de vloer waardoor ik niet sliep. Hij voelde zich niets waard, wilde er een eind aan maken. Ik was continu met hem in gesprek om hem te zeggen dat hij wel wat waard is.

Overdag ging ik naar school, ’s avonds had ik mijn bijbaantje en daarna ging ik bij die vriend langs. Eerst samen een biertje drinken, daarna twee uur opruimen en vervolgens de psycholoog spelen. Dat was een zware tijd.

Doordat ik veel bij hem was, ook wel ’s nachts, kwam ik vaak later op school, of ik ging helemaal niet naar school. Ik kreeg te horen: je bent te weinig op school.

Uiteindelijk heb ik een gesprek gehad met mijn mentor. Maar de school is verplicht je aanwezigheid door te geven aan de inspectie en aan de studiefinanciering. Ik was gelukkig niet afhankelijk van mijn studiefinanciering. Ik woonde bij mijn ouders en had een bijbaantje. Studiefinanciering was niet meer dan zeven tientjes per maand. Maar uiteindelijk word je wel gestraft voor je vrijwilligerswerk.

Docenten reageerden ook niet echt positief. Ik kreeg te horen: moet je niet voor jezelf kiezen en die vriend links laten liggen? Ik had het idee dat anderen dachten dat ik gek was dat ik zo veel energie stak in een bodemloze put. Als ik meer begrip en ruimte had gehad, dan had ik het wel makkelijker gehad.

Maar het was wel echt een bodemloze put. Ik kwam zeker drie jaar bij hem over de vloer, zeker twee jaar heb ik hem gesteund. Nu wil hij me niet meer zien. Het is moeilijk te begrijpen dat hij geen contact meer wil.”

Meer nieuws uit Leiden

Net Binnen

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.