Isi

Aad Rietveld

Hij zit niet aan zijn eerste biertje, de man die me bijna meteen aanspreekt als ik een kroeg in Brugge binnen ga. Hij is van de drank niet vrolijk geworden. ,,Mijn leven is voorbij’’, zegt hij als we de eerste plichtplegingen nog maar nauwelijks achter de rug hebben. Als ik vraag hoe hij daar zo bij komt, zegt hij dat zijn vriendin hem dat laatst heeft verteld. ,,Je moet niet alles geloven wat ze zeggen’’, zeg ik.

Zittend op zijn kruk zwalkt hij van onderwerp naar onderwerp. Politiek, sigaren, zijn zoon die niet wil deugen, de schoonheid van kustplaats De Haan, zijn jaren bij de Rijkswacht. Ik moet mijn best doen om hem te volgen. West-Vlaams lijkt maar in de verte op Nederlands.

,,Ken je de Bende van Nijvel’’, vraagt hij als hij hoort dat ik journalist ben. Zeker, die ken ik. Moordzuchtige supermarktovervallers die in de jaren tachtig tientallen slachtoffers maakten. ,,Ik ben de laatste overlevende’’, zegt hij.

Hij wil er verder niet over praten. Als ik mijn telefoonnummer geef zal hij me bellen ’als de tijd daar is’. Als ik problemen krijg met de Rijkswacht, moet ik zijn naam laten vallen. Easy Borny, versta ik. ,,Isi van Isidoor.’’

Terug op mijn hotelkamer bekijk ik compositietekeningen van de bendeleden. Hij zou ’Bril’ kunnen zijn.

De misdaden van de bende verjaren in 2015, lees ik. Isi zal voorlopig wel niet bellen.

Meer nieuws uit Leiden

Net Binnen

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.