’Lange bal moet de laatste optie zijn bij Rijnsburgse Boys'

Nick Kuipers en Ismail Celen verlieten samen IJsselmeervogels: ,,Het plezier in het team verloor ik niet, wel in de trainer.’’ Foto Hielco Kuipers

Nick Kuipers en Ismail Celen verlieten samen IJsselmeervogels: ,,Het plezier in het team verloor ik niet, wel in de trainer.’’ Foto Hielco Kuipers

Hielke Biemond
Rijnsburg

,,Hier is óók druk’’, zegt linksachter Nick Kuipers (26). ,,Maar het is niet zo dat je na een nederlaag beter niet de kantine in kunt gaan.’’ Samen met spelmaker Ismail Celen (29) heeft hij recordkampioen IJsselmeervogels na een bizar seizoen verruild voor Rijnsburgse Boys. In een gevoelsmatige oase van rust willen de twee het aanvalsspel van de ambitieuze topklasser nieuw elan geven.

Van de recordkampioen naar een stabiele subtopper in het topamateurvoetbal – het klinkt als een stap terug. ,,Qua naam is het dat zeker, alhoewel dit ook geen kleine club is’’, zegt Kuipers.

,,De meeste mensen zullen eerder IJsselmeervogels kennen dan Rijnsburgse Boys. Dat is vooral op het verleden gebaseerd. Op dit moment denk ik dat er wat selectie, accommodatie en organisatie betreft niet veel verschillen zijn.’’

Hij valt even stil en overdenkt zijn eigen woorden. ,,Het is wel anders’’, klinkt het dan. ,,Als ik één ding moet noemen, is het toch gezelligheid. Niets ten nadele van IJsselmeervogels, maar het is hier rustiger werken. Alles gaat normaal.’’

Hectiek

Celen valt hem bij. ,,IJsselmeervogels is de grootste amateurclub van Nederland. Daar heb je mensen die elke dag opstaan en naar bed gaan met die club. Die hectiek zie ik als positief. Ik vond het prachtig om een jaar mee te maken.’’ Kuipers: ,,Het is mooi om dat meegemaakt te hebben, maar ik werk liever met meer continuïteit. Hier zit de trainer al zeven jaar, daar gaan ze als kadetjes over de toonbank.’’

De twee wisselen serieuze antwoorden tijdens het interview geregeld af met voetbalhumor. Buiten het veld kunnen de ingetogen Noord-Hollander en de extraverte Rotterdammer het goed met elkaar vinden. Ze ervaren het als prettig om samen binnen te komen bij een nieuwe club. Heel bewust is dat niet gegaan, een beetje wel. Toen duidelijk werd dat ze beiden zouden vertrekken, hielden ze elkaar op de hoogte van hun plannen en gesprekken.

Woede

Voor Celen was al na vijf wedstrijden duidelijk dat zijn verblijf bij IJsselmeervogels beperkt zou blijven tot één seizoen. Trainer Dogan Corneille, die hem naar De Westmaat had gehaald, was tot woede van de spelersgroep al na twee competitieronden ontslagen. ,,Als er dan een trainer komt die geen gebruik wil maken van voetballende kwaliteiten, houdt het voor mij op.’’

,,Frans Adelaar gaf aan dat hij langere tijd wilde gaan spelen met spelers die hij kende van zijn eerdere periode. In januari stonden we vlak boven de degradatiestreep. Toen heeft Adelaar toch voor de voetballende oplossing gekozen en zijn mijn kwaliteiten alsnog tot uiting gekomen. Dat was voor mij een lange neus naar de trainer.’’

Derby

In de derby tegen Spakenburg werd Celen gekozen tot man van de wedstrijd. ,,Spelers gingen toen meer hun eigen spel spelen’’, verklaart Kuipers. ,,Niet per se wat de trainer wilde. Hij zag dat het resultaat opleverde en kon niet meer wisselen. Toen heeft hij het maar zo gelaten.’’ Celen: ,,We hebben niet meer verloren.’’

Met het winnen van de landelijke amateurbeker namen zij afscheid van IJsselmeervogels. Voor Kuipers, die de gehele tweede seizoenshelft miste vanwege een blessure, kwam daarmee een einde aan een vierjarig verblijf. Niet alleen de lange, filegevoelige reis vanuit Noord-Holland was hem gaan tegenstaan.

,,In de laatste anderhalf jaar zijn veel dingen gebeurd waar ik niet echt achter stond en sta. Er is een trainer ontslagen waar wij als groep achter stonden en vervolgens is er een trainer aangesteld waar wij niet achter stonden. Het plezier in het team verloor ik niet, wel in de trainer. Daardoor was de keuze om te vertrekken niet echt moeilijk.’’

Aanvallend

Voordat hij bij IJsselmeervogels ging spelen, had Kuipers al contact met bestuurslid Ed Bos en trainer Niek Oosterlee van Rijnsburgse Boys. ,,Toen ze hoorden dat ik wegging, hebben ze contact gezocht.’’ Celen: ,,Al vroeg in het seizoen werd duidelijk dat Niek Oosterlee mij er graag bij wilde hebben om het spel extra aanvallende impulsen te geven.’’

Trots zoekt Celen op zijn smartphone een artikel waar hij op basis van zijn spel in een oefenwedstrijd van Rijnsburgse Boys met de Italiaanse voetbalgrootheid Andrea Pirlo wordt vergeleken. Zijn imposante baard draagt bij aan de gelijkenis. ,,Het is mode’’, verklaart de zaalvoetbalinternational van Turkije lachend. ,,Er zijn vrouwen die het echt mooi vinden. En ik hou wel van vrouwen.’’

Fluorescerend

En van FC Barcelona, de club waarvan Celen tijdens het interview een fluorescerend shirt draagt, met achterop de Spaanse bijnamen van het creatieve trio Messi, Xavi en Iniesta. ,,Ik ben een en al voetbal’’, benadrukt hij. ,,Ik kijk 24 uur per dag naar FC Barcelona. Daar probeer ik van te leren.’’

Kuipers: ,,Vorig seizoen zat er weinig voetbal in het spel van Rijnsburgse Boys. De enige optie was spits Raily Ignacio zoeken met de lange bal van achteruit. Ze willen nu weer meer gaan voetballen via de flanken, met lopende mensen en aanvallende combinaties. En niet alleen afhankelijk zijn van Raily. De lange bal moet de laatste optie zijn, niet de eerste.’’ Celen, fel: ,,Ik ben echt tegen lange ballen en zoek altijd naar de creatieve oplossing.’’

Met aantrekkelijk voetbal bij de eerste zeven eindigen en promoveren naar de nieuwe tweede divisie. Dat is het doel. Het inslijpen van die speelwijze kost tijd. Dat blijkt wel tijdens een moeizaam verlopen voorbereiding. ,,Maar de potentie is er zeker’’, vindt Kuipers. ,,Er zit muziek in.’’

Meer nieuws uit Sport

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.