Tennisleven na het zwarte gat

© Foto Taco van der Eb

Tessa de Wekker
Noordwijkerhout

Tennis is nog steeds de passie van Kevin Noordermeer. En van het spelletje geniet de Noordwijker. Wellicht wel meer dan de afgelopen jaren, nu hij zijn droom om de internationale ranking te bestormen heeft opgegeven. Tennissen kan hij echter nog altijd. Hij won gisteren de 2-finale van De Boekhorst. Tegen Guy den Heijer werd het 7-6 3-6 6-0.

Noordermeer, 22 inmiddels, kende veel lichamelijke malheur in zijn jacht op punten voor de wereldranglijst. Een ATP-ranking heeft hij uiteindelijk nooit gehaald, deels door blessures. Was hij net van de ene hersteld, begon er weer iets anders te haperen. Hielspoor, hamstrings, pols, het zijn slechts drie van de kwetsuren waarmee hij te maken heeft gehad. ,,Je raakt steeds verder achterop en dan vraag je je af: waar doe ik het nog voor? Uiteindelijk heb ik gewoon niet genoeg kwaliteit gehad, zo eerlijk moet je zijn.’’

Het duurde wel even voordat Noordermeer die conclusie durfde te trekken. Twee jaar geleden wilde hij al stoppen, maar hij probeerde het toch nog een jaar. Hij was met name bang voor het zwarte gat. ,,Ik had geen idee wat ik zou moeten zonder tennis. Altijd ben ik fulltime met mijn sport bezig geweest. Het was moeilijk om dat los te laten, maar vorig jaar kon ik niet anders. Ik kwam nergens en tennis kostte veel geld.’’

Veel gefeest

Het zwarte gat kwam inderdaad en een paar maanden ging het vorige zomer niet goed met Noordermeer. ,,Ik heb heel veel gefeest. Alles ingehaald wat ik gemist heb toen ik 17, 18 was.’’ Na een paar maanden trok de Noordwijker zichzelf uit de put. Het was tennis dat hem weer overeind hielp. Noordermeer meldde zich aan voor de opleiding tot tennisleraar en heeft inmiddels zijn diploma op zak. ,,Ik geef les op de club waar ik begon, TV Noordwijk. De cirkel is wel rond ja. Ik vind het ontzettend leuk. Tennis is uiteindelijk het liefste wat ik doe.’’

Spijt heeft Noordermeer niet. Niet van de jaren die hij in de sport heeft gestopt en niet van de beslissing om te stoppen. ,,Ik weet dat ik er alles aan gedaan heb, maar dat het uiteindelijk niet genoeg was. Ik verwijt mezelf niets en ben trots op wat ik bereikt heb. Ik denk dat dat gevoel uiteindelijk overheerst.’’

Biertje

Hij speelt inmiddels wel weer, voor de lol nu. Bij de Boekhorst speelde hij competitie op zaterdag. Zijn team miste net de landstitel. Het verdriet duurde kort. ,,Het leuke is dat ik nu na afloop een biertje kan nemen. Daar geniet ik van.’’

Ook is hij deze zomer weer in de regio te bewonderen op de 2-toernooien, zoals afgelopen week in Noordwijkerhout. Hij liet zien nog steeds hartstikke goed te kunnen tennissen, ook al traint hij zelf niet meer. Dat laatste merkt hij overigens wel. ,,Dan denk ik als ik een bal verkeerd heb geslagen: dat had ik toch moeten kunnen? Vroeger misschien wel, maar nu ik niet meer train, is het lastiger. Dat moet ik accepteren en dat lukt ook wel. Het blijft gewoon mooi om te spelen.’’

Meer nieuws uit Sport

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.