Ferry Breedveld wist alle ogen op zich gericht

Aad Rietveld
Leiden

Stel, je bent voorzitter van de Raad van Bestuur van het LUMC. Dan zijn alle ogen op jou gericht, want jij hebt altijd het laatste oordeel. En dan te bedenken dat het ziekenhuis met 7000 personeelsleden de grootste werkgever is van Leiden. Maar dat niet alleen, vele duizenden burgers lopen dit ’dorp’ elke dag opnieuw als patiënt binnen.

In zo'n functie heb je weliswaar veel macht, maar je bent ook de kop van Jut. Sowieso vindt ’iedereen’ wel iets van je en doe je het niet gauw goed. En dan is er ook nog dat salaris van ruim 330.000 euro, ver boven de Balkenende- of Lenferink-norm. Dat ligt, zeker in deze tijd, heel gevoelig.

Aan Ferry Breedveld de twijfelachtige eer om tijdens zijn periode (2006 tot heden) een reorganisatie door te voeren, afdelingen samen te voegen en ongeveer zeshonderd personeelsleden te ontslaan of te laten afvloeien. Hij vulde negen jaar lange werkdagen (van zeven uur ’s ochtends tot een uur of acht ’s avonds, plus de helft van alle avonden) met besprekingen, vergaderingen en representatie.

De spotlights doven. Gisteren nam hij officieel afscheid.

De afspraak voor het interview komt soepel tot stand, via secretaresse Jacomien Ravensbergen, die meteen begint te zuchten. Omdat mijn vraag haar er weer pijnlijk aan herinnert dat het bijna zo ver is.

’Dus hij was wel een aardige baas’, wil ik van haar weten.

’Wat dacht u? Ik heb 26 jaar voor hem gewerkt!’

Mevrouw Ravensbergen, ik wens u sterkte de komende tijd.

Meer nieuws uit Leiden

Net Binnen

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.