Lefty

Hielke Biemond

Misschien had u een column verwacht over de nederlaag van ZZ Leiden tegen Donar, of tenminste hoe het kan dat je thuis met 28 punten achter komt voordat je beseft dat je voor Jan met de korte achternaam staat.

Dan had u het mis. Ik laat de ZZ’ers graag alleen met hun spiegel, in de hoop dat ze daar heel goed in kijken zodat we niet nog een keer getrakteerd worden op ruim dertig minuten ongeïnspireerd geklungel waar een paard de hik van krijgt.

Ook ga ik het niet hebben over de permanente verhuizing van Ziggy Stardust naar buiten onze dampkring, want ook dat stemde me treurig.. Weer is iemand die de decennia waarin ik opgroeide mooier maakte, veel te vroeg vertrokken. Planet earth is blue and there’s nothing I can do.

Positivo

Nee, liever heb ik het vandaag met u over leukere zaken, positivo dat ik er zit. Vlak na het Donar-debacle kondigde ZZ aan dat Marquise Simmons ons met zijn aanwezigheid komt verblijden. In de eerste plaats: zoveel dank aan de beleidsmakers. We hebben nu een Cashmere en een Marquise! Veel mooier wordt het niet, qua voornamen.

Verder is het prettig dat er een power forward bij komt, want het mag van mij wel wat ‘nastier’ onder de borden. Jeroen van der List is een ‘stretch 4’ en zeker geen power forward, en nu we het toch over deze – dat meen ik – zeer sympathieke Gouwenaar hebben, er mag meer van hem worden verwacht. Er staat bijna geen maat op zijn basketbaltalenten. Die talenten etaleert hij echter niet altijd en als ik het een beetje goed zie vanachter de perstafel komt dat ook omdat hij en de coach bepaald geen vriendjes zijn. Dat maakt niet uit maar je kunt beter iemands ongelijk bewijzen door de pannen van het dak te spelen dan lethargisch te worden.

Markies

Maar we gaan voor nu terug naar de nieuwe markies van Leiden. Sommigen reageerden buitengewoon enthousiast op het nieuws. Ik wist het even niet. Ja, vorig seizoen scoorde hij veel tegen ZZ, maar was hij zo goed of verdedigde ZZ zo slecht? Op zich voldoet hij wel aan de eisen: kan scoren met zijn rug naar de basket, is sterk, heeft een jumpshotje dat hij wat mij betreft gebruikt om de verdediging eerlijk te houden.

In de eerste helft van het seizoen in IJsland, daarvoor bij Aris. Laten we eerlijk zijn, er zijn betere cv’s te bedenken. Snelle check: spelers van IJsland naar Leiden (Cunningham): niet slecht. Van Aris naar ZZ: Van der List (met een omweg, was daar ooit verhuurd) en Whit H-C. Hmm. Had liever Jeter gehad, en ik vrees met grote vrezen dat Donar, dat die Tommy huppeldepup alweer heeft afgetest, daar straks bij uitkomt.

Onderschatten

Maar, niet te onderschatten, Simmons is een linkshandige speler. Meestal geen slecht teken. Toch lastig te verdedigen. Ze gaan net de andere kant op dan je verwacht. Ik vroeg een paar vriendelijke collega’s om raad, en ze zijn zo leuk dat ze meteen meedachten. Leidse lefty’s.

Roept u maar als ik er een paar ben vergeten. De beste linkshandige ZZ’er was JS Nash. Verder beklijft er weinig.

Maar vroeger dan, hoor ik u roepen. Gelukkig ben ik er. Sid Bruinsma is rechtshandig, maar gooide wel mooie hoekjes met links. Ooit hadden we een seizoen met maar liefst drie Amerikaanse ‘southpaws’. Wilson Washington, Robert Miller en Rudy Williams stonden in 1982/1983 allemaal onder contract. Williams verving Miller, die ernstig geblesseerd raakte bij het aantrekken van zijn sokken. De laatste actie van Williams was een enorme dunk, met links, alvorens hij weer weg mocht. Mike Wiley kwam en Washington werd ook bereid gevonden om het seizoen toch maar af te maken, met fout permanentje en al.

Wasdom

De vaderlandse eredivisie heeft enkele mooie lefties voorbij zien komen. Jelle Esveldt bijvoorbeeld. Eugene Richardson, die met Miller in Den Bosch speelde (waar Miller door de verkeerde deodorant driekwart seizoen miste). Richard van Poelgeest, begonnen in Leiden en tot wasdom gekomen in Weert en Teddy Gipson van Amsterdam.

Sarunas Marciulionis zag ik in Haarlem prachtige dingen doen. Dreamteamer Chris Mullin is een onderschatte grootheid, net als Nate ‘Tiny’ Archibald, die eens de NBA leidde in scores én assists. James Harden. Willis Reed. De mastodont met de enorme afro Artis Gilmore, NBA MVP Dave Cowens, Zarko Paspalj (ook eens in Haarlem en ik kon het niet laten hem te noemen), Bob ‘The Dobber’ Lanier en David ‘The Admiral’ Robinson. Ik roep maar wat.

De beste lefty aller tijden is Bill Russell. Elf NBA-ringen met Boston, de man die het echte Block tot kunst verhief en die tot op het laatst moest kotsen van de zenuwen voor een wedstrijd. De markies van Carabas (vroeger zeiden we van kalebas) heeft wat dat betreft nog een lange weg te gaan. Toch verheug ik me wel op de komst van deze lefty.

Meer nieuws uit Sport

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.