Yordi Teijsse (Quick Boys): 'Het heeft mij niet altijd meegezeten'

In tegenstelling tot zijn tweelingbroer Kenny is Yordi Teijsse geen profvoetballer geworden: ,,Het heeft mij niet meegezeten.’’ Foto Taco van der Eb

In tegenstelling tot zijn tweelingbroer Kenny is Yordi Teijsse geen profvoetballer geworden: ,,Het heeft mij niet meegezeten.’’ Foto Taco van der Eb

Hielke Biemond
Katwijk

Het is een zinderende zomerdag in juli. Go Ahead Eagles keert na vijftig jaar terug in Europa en neemt het in het stadion van FC Emmen op tegen Ferencváros. Yordi Teijsse (23), spits van hoofdklasser Quick Boys, is afgereisd naar het oosten om de verrichtingen van tweelingbroer Kenny te bekijken.

Voorafgaand aan de wedstrijd slentert hij met een groep vrienden door het centrum van Emmen. Het gezelschap passeert een kroeg waar honderden supporters van Go Ahead Eagles zich hebben verzameld. Zij zien Yordi Teijsse aan voor voor Go Ahead-aanwinst Kenny, beginnen hem toe te zingen en halen hun smartphones tevoorschijn om het tafereel vast te leggen.

Overdonderd laat Yordi Teijsse zich de aandacht welgevallen. ,,Het is wel lastig hoor, zo’n situatie’’, zegt hij terugkijkend, met een grijns. ,,Als ik doorloop, is het alsof ik arrogant ben. Maar ik ga niet net doen alsof ik mijn broertje ben. Ik heb meteen gezegd dat ik Kenny niet ben. Dat geloofden ze niet. Toen liet ik op mijn telefoon foto’s zien. Vervolgens gingen ze ’Hij is een broer van Kenny Teijsse!’ zingen.’’

Verwarring

Het is bepaald niet de eerste en ook zeker niet de laatste keer dat dergelijke verwarring ontstaat. Officieel is nooit vastgesteld dat het een een8eiige tweeling betreft, moeder had na de bevalling geen puf meer voor een dergelijk onderzoek, maar Yordi twijfelt er geen moment aan. ,,We worden allebei heel vaak voor elkaar aangezien’’, vertelt hij. ,,Dan proberen we zo snel mogelijk aan te geven dat het een misverstand is. Maar soms is iemand al zo ver in het verhaal, dat we maar meespelen.’’

Wie beter kijkt, ziet verschillen in uiterlijk en karakter. Yordi is uitbundiger, de man van de lach en de geintjes. Toch kan hij er soms knap chagrijnig van worden, die eeuwige vergelijking met zijn broer. Vooral als het op voetbal aankomt en hem wordt gevraagd waarom Kenny wel profvoetballer is geworden en hij niet. Hij zucht eens diep. ,,Vaak weten ze helemaal niet wat er speelt. Het heeft mij niet meegezeten.’’

Taekwondo

Op jonge leeftijd blinken de broers Teijsse uit in taekwondo. Op hun elfde zijn ze al toe aan het behalen van de zwarte band. Dat mag pas op zestienjarige leeftijd. Dus gaan ze maar voetballen, bij DWS. Kenny linkshalf, Yordi rechtshalf. Alsof er een spiegel op het middenveld staat.

Aan hun techniek merken ze dat ze later zijn gaan voetballen dan veel teamgenoten. Dat compenseren ze met wilskracht, karakter en inzet - eigenschappen die goed in de smaak vallen bij de aanhang van zowel Go Ahead Eagles als Quick Boys.

Als B-junioren worden ze gelijktijdig gescout door een profclub. Kenny gaat naar FC Utrecht, Yordi naar FC Omniworld, het huidige Almere City. Op de dag dat Yordi zijn tas inpakt om promotie te maken naar FC Volendam, krijgt hij een telefoontje dat hij aan zijn knie moet worden geopereerd. De transfer ketst af.

Tijdens de revalidatie gaat hij met vrienden bij Pancratius voetballen. Daar wordt hij opgemerkt en opgepikt door Henk Wisman, de trainer van hoofdklasser Ter Leede. Dat vertrouwen in zijn kwaliteiten betaalt Teijsse terug met een groot aandeel in het kampioenschap van de Sassenheimse club. Profclubs melden zich, maar de aanbiedingen zijn karig. De spits besluit nog een seizoen bij Ter Leede te blijven. Zijn knieklachten keren in de topklasse in volle hevigheid terug. De eerste berichten zijn alarmerend, het einde van zijn carrière lijkt nabij, maar een second opinion wijst uit dat een zware operatie niet noodzakelijk is.

Fit

Een gouden beslissing, benadrukt Teijsse. Hij voelt zich nu, in zijn tweede seizoen bij Quick Boys, topfit en niet meer gehinderd door zijn lichaam. Voor zichzelf schrijft hij een trainingsrooster om eens per week de spieren rondom zijn knie sterker te maken. Al vier jaar heeft hij een eigen bedrijfje als ’personal trainer’. In het vak gerold doordat hij op zestienjarige leeftijd een training overnam in de sportschool van zijn zaakwaarnemer. De betreffende groep senioren geeft hij nog altijd les. Rustige muziek aan, een ontspannen keuvelsfeer. Een groot contrast met de beukmuziek die aanstaat als hij jongeren begeleidt.

In zijn eentje naar de sportschool gaan vindt Teijsse eentonig, maar aan zijn groepslessen doet hij altijd mee. Noem hem gerust een sportfanaat. Studeren heeft hij even overwogen, na zijn VWO te hebben afgerond, maar hij zag zichzelf absoluut niet in de collegebanken zitten.

Profvoetballer

Profvoetballer worden is nog ’heel erg’ zijn doel. ,,Mijn broertje kan het, dus ik weet dat ik het ook in me heb. Maar het is lastig. Ik moet realistisch blijven. Fit blijven is voor mij het belangrijkst. Dan zie ik wel of dat in het amateurvoetbal of het profvoetbal is. Maar dat betekent niet dat ik geen ambities heb.’’

Met Quick Boys neemt hij het vandaag op tegen Ter Leede, de club van Henk Wisman, de trainer die een spits van hem maakte. ,,Daar ben ik hem nog steeds heel dankbaar voor, en dat weet hij. Want doelpunten maken is het mooiste aspect van de sport, en dat doe je als spits vaker dan de andere spelers. Daardoor ben ik weer een beetje in de kijker gekomen en heb ik het plezier in voetbal teruggekregen. Henk wist dat ik sterk ben aan de bal. Dat ik ook kan scoren, is misschien wel een verrassing geweest. Niet voor mezelf, trouwens. Ik weet dat ik een goed schot heb en goed kan koppen. Maar een trainer moet het aandurven.’’

Meer nieuws uit Sport

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.