Jeroen Kampschreur gehuldigd in Leiderdorp: ’Tuurlijk is dit mooi, dit is wel mijn dorp’

Jeroen Kampschreur gehuldigd in Leiderdorp: ’Tuurlijk is dit mooi, dit is wel mijn dorp’
Jeroen Kampschreur rijdt de raadszaal van het Liderdorpse gemeentehuis in. Achter hem burgemeester Laila Driessen.
© Foto Taco van der Eb
Leiderdorp

Over aandacht heeft de 18-jarige Olympische medaillewinnaar Jeroen Kampschreur de laatste tijd bepaald niet te klagen. Maar de kampioen zitskieën geniet van de huldiging in het gemeentehuis van Leiderdorp donderdagavond net zo als van die in de Grote Kerk in Den Haag en de enthousiaste ontvangst van de Nederlandse ploeg op Schiphol.

En of die zilveren erespeld van de gemeente Leiderdorp nog wel belangrijk is, een week nadat koning Willem-Alexander hem de ridderorde opspeldde? ,,Tuurlijk, zo’n ontmoeting met de koning is een heel bijzonder moment, maar dit is wel mijn dorp, hier ben ik opgegroeid. Mijn opa Piet van Leeuwen (die onder meer jaren voorzitter was van winkeliersvereniging Winkelhof, red.) had deze speld al, en nu heb ik ’m ook.’’

,,Als Jeroen binnenkomt, allemaal even gaan staan en klappen en juichen’’, zegt de spreekstalmeester van het feestje.

,,Dat hoef je niet te zeggen hoor’’, roept een jongen. Iedereen staat al en er klinkt een oorverdovend applaus.

Vorig jaar werd Kampschreur ook al eens door de gemeente gehuldigd voor zijn drie gouden medailles op het WK in Zuid-Korea. Toen kreeg hij een stropdas, een mok en een stapeltje cadeaubonnen. ,,We waren voorzichtig, we hebben niet al ons kruid verschoten, want we wisten dat de Spelen er nog aan zaten te komen’’, zei burgemeester Laila Driessen. En dan meldt zij dat het burgemeester en wethouders heeft behaagd ’de heer J.D.P. Kampschreur’ de erespeld in zilver toe te kennen.

Driessen krijgt de lachers op haar hand als zij zegt: ,,Ik verwacht je nu op Koningsdag bij mij op het podium bij de aubade.’’ Ze noemt de jonge sportman een ’fantastische ambassadeur van ons mooie dorp’.

De confettibuizen knallen als Kampschreur met op schoot de 15 maanden oude Liv, een dochtertje van vrienden, de raadszaal uitrijdt. Hij houdt zijn handen beschermend voor haar oortjes. Terwijl hij de talrijke felicitaties glunderend in ontvangst neemt, zit hij nog de gouden confetti van zijn rolstoel te vegen. Groot en klein wil met hem op de foto en vooral kinderen willen even die grote gouden medaille aanraken. ,,Wat is die zwaar zeg!’’

Als de stroom felicitaties is opgedroogd, gaat het gezelschap achter drumband Tamarco naar Brasserie Park om de erespeld te vieren.

Meer nieuws uit Leiden