Water doorgeven op souplesse en techniek

Roza van der Veer
Katwijk

Thuis oefenen was niet nodig. Het is puur een kwestie van techniek en souplesse, meldt Dirk van der Meij semi-serieus. Handpalmen naar voren, duimen naar buiten en daar gaat weer een emmer water met een sierlijke zwaai door naar de buurman. Opnieuw een stapje dichterbij het record van ‘het langste menselijke aanjaagverband’ dat zaterdag in Katwijk aan den Rijn werd behaald.

Dirk heeft geen last van de paar honderd emmers die hij inmiddels door zijn handen heeft laten gaan. Ook dochter Iris, die een bijbaantje in de supermarkt heeft en soms met zware dozen sjouwt, voelt niets. Alleen moeder Lida klaagt over een zere linkerarm. ,,Rechts gaat beter. Die arm is sterker, denk ik.’’ Opgeven wil ze niet. Eerst moeten alle emmers vanaf de Baron van Wassenaerlaan, door het viaduct naar de braakliggende grond aan de Zanderij worden gebracht.

Daar, op het voor de gelegenheid tot Branderij omgedoopte stuk grond, brandt een wit houten huis met auto op de parkeerplaats. Het wordt straks met het verzamelde water geblust.

De recordpoging is onderdeel van de Oranjefeesten van Katwijk aan den Rijn. Het idee is ontstaan in samenspraak met de Katwijkse brandweer die dit jaar het 125-jarig jubileum viert. ,,Een aanjaagverband is een brandweerterm’’, legt brandweerman Klaas Jonker uit. ,,Er wordt bedoeld dat brandweerwagens een keten vormen om water naar de brand te krijgen. Nu gaat het met de hand, zoals vroeger.’’ Hij is een van de vele brandweerlieden die meehelpen met het evenement.

Lenneke Mol, één van de drie brandweervrouwen van Katwijk, was zaterdagmorgen om zeven uur al aanwezig om slangen neer te leggen en emmers te vullen. Nu is ze bezig de honderden Katwijkers aan te moedigen. ,,Dit is superleuk.’’

Dat vinden ook de Katwijkers die grijnzend en zingend, opgezweept door brandweerlieden en hoempabands, de emmers richting Branderij sturen. Af en toe wordt een emmertje over het hoofd van een buurman geleegd maar met het mooie zomerweer maalt niemand daarom. Zelfs een beetje spierpijn deert de vrijwilligers niet. Janine Haasnoot staat vlakbij de vliko-bak waarin alle emmers worden geleegd. Samen met haar moeder Frieda van Duijn en dochter Emma (2) is ze al bijna een uur in touw om emmers door te geven. ,,We slaan dit evenement bijna nooit over. We helpen graag mee aan het record’’, vertelt ze. Ook al is ze net drie weken geleden bevallen van dochter Vera, ze moest meedoen. ,,Vera slaapt nu bij oma, in Tranendal. Daar hebben we vanmorgen koffie met een moorkop gehad en straks gaan we terug naar haar.’’

De laatste emmer is ondertussen voorbij en wordt onder luid applaus geleegd. De recordpoging is geslaagd en de brandweerlieden kunnen aan de slag met het blussen van het houten huis. Voor Janine is het feest even voorbij. Vera is wakker en heeft honger. ,,Maar straks gaan we de braderie over.’’

Meer nieuws uit Duin- en Bollenstreek

Net Binnen

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.