Erwin Beltman, de man met een missie

Katwijker Erwin Beltman: ,,Op mijn telefoon is buienradar mijn grootste vriend.''

Katwijker Erwin Beltman: ,,Op mijn telefoon is buienradar mijn grootste vriend.''

Robbert Minkhorst
Rotterdam

Erwin Beltman liep naar de rand van het veld en aanschouwde het groene laken dat voor hem lag. ,,Prachtig, toch. Zo is het net een handtekening.’’

Katwijker Beltman ziet het gras van De Kuip elke dag, maar dat houdt hem niet tegen om gewoon te blijven genieten van wat hij ziet. De grasmat is zijn verantwoordelijkheid. Het specifieke dambord – in verschillende schakeringen groen – zijn handelsmerk.

Beltman is ’teamleider veldonderhoud’ van Feyenoord, zoals zijn functieomschrijving officieel luidt, sinds 2013. Head groundsman kun je ook zeggen, een titel die associaties oproept met Wimbledon, wat in dit verband wel toepasselijk is. Ook in De Kuip ligt heilig gras, wordt stellig beweerd.

Kwalificatie

Een kwalificatie die gevoelig is voor meerdere interpretaties; praktisch wordt hier gekozen voor het compliment voor de staat van de grasmat. De voetballers hebben hem voor het tweede jaar op rij uitgeroepen tot de beste van de eredivisie.

Beltman lacht. ,,Grasmeester vind ik wel een mooie benaming voor wat ik doe, wie ik ben. Joh, als het beestje maar een naam heeft. Zolang het maar geen terreinknecht is. Ik heb zo’n hekel aan dat woord. Dat is echt ouderwets.’’

Grasmeester, dat klonk als ijsmeester. En Beert Boomsma van Thialf is toch ook beroemd (geworden) om wat hij doet. Hij mag de wereld over met zijn adviezen.

Voor Beltman werkt Wim Leffelaar, die daarnaast nog een eigen bedrijf, Pitch Care Pro, heeft. Dat bedrijf leverde dit jaar de nieuwe grasmatten van topklassers FC Lisse en Rijnsburgse Boys, plus die van Quick Boys. De gelijkenis is onmiskenbaar. In Lisse, Rijnsburg en Katwijk zijn ze intussen lyrisch. Vooral bij de twee topklassers lag beroerd gras. Beltman is daarnaast adviseur bij Quick Boys. ,,Wim werkt nu een jaar bij ons’’, aldus Beltman, ,,en hij is net zo gek als ik. Net zo bezeten.’’

Kantoor

Het was een dag als vele andere in augustus in De Kuip. Een uitgestalde tafel plus stoelen onder de tribune in een bocht van het stadion diende als kantoor, de deuren van de berghokken stonden open, de grasmachines uitgestald en een wesp klierde het bezoek. Die zondag speelde Feyenoord thuis. Alleen is voor Beltman geen enkele werkdag gewoon. ,,Het is geen beroep waarbij je thuis zegt: Schat, ik ben om half vier thuis. Je bent bezig met een levend product. Ik weet nooit wat de dag me brengt. Ik kan een planning maken, maar dan moet ik die vier keer op een dag veranderen. En we doen niet alleen het hoofdveld, we doen ook nog vier velden op Varkenoord.’’ Dat is het trainingscomplex van Feyenoord.

Soms kijkt hij zijn vrouw lief aan, of hij op zondagochtend nog even naar zijn werk mag. ,,Gras stopt niet in het weekend met groeien.’’

Klappen

Op 27 april vorig jaar liep Beltman door het stadion. Feyenoord speelde thuis tegen Cambuur. Eerst begon één vak te klappen, toen het volgende en toen het hele stadion. Voor hem.

Een week eerder was de bekerfinale in het stadion geweest, tussen Ajax en PEC Zwolle. Ajacieden wilden even laten zien wie er de baas was in De Kuip en staken het gras in de fik. Zijn gras. Daarvoor was hij niet die ochtend om vijf uur zijn bed uit gegaan. Na alle (nood)reparaties lag het gras er zeven dagen later weer perfect geprepareerd bij.

Beltmans inspanningen, en diens verdriet over de vernielingen, waren de Feyenoord-fans niet ontgaan. ,,Het was fantastisch’’, ervoer Beltman. Hij kreeg er kippenvel van.

Over het werken bij een voetbalclub: ,,Het is hier winnen of verliezen. Er zit niks tussen. Mensen zijn bloedchagrijnig of het is hosanna.’’ Nou is de Katwijker zelf een oud-voetballer, van Blauw-Zwart, Ter Leede, VVSB en Quick Boys. ,,Maar dat was 25 kilo geleden.’’ Plus: ,,In je werk blijft het heel apart.’’

,,Vroeger vond ik PSV altijd een leuke club. Maar het kan niet anders dat je hier een gevoel bij krijgt. Dat publiek… Dat is zo bizar.’’

Achttien jaar werkte hij op de golfbaan van de Koninklijke Haagsche, dus een hoge kwaliteitsstandaard is hem niet vreemd. Hij kwam er binnen als stagiair en eindigde als eindverantwoordelijke voor het onderhoud. Zijn vroegere jeugdtrainer uit Wassenaar – Beltman groeide op in arbeidersbuurt Kerkehout – loodste hem binnen bij Feyenoord.

Missie

Hij is een man met een missie. Goed gras is geen sinecure, maar hogere wetenschap. Het vergt precisie. ,,En gedrevenheid en passie’’, vulde de Katwijker aan.

Grastransplantaties, grasdoping, alles voor de heilige zaak. ,,Mijn grootste vriend op mijn telefoon is buienradar. We hebben systemen in het stadion die continu registreren hoeveel procent vocht in het gras zit. Wat het zoutgehalte is. Een nieuwe mat krijgt eerst veel leidingwater. Daardoor heb je een grote kans op schimmels. Dat kun je behandelen, maar dat moet je weer niet op het heetst van de dag doen.’’

Mede daarom drong hij na zijn aanstelling in Rotterdam aan op zijn eigen machinepark. ,,Alles werd uitbesteed. Ik wil kunnen ingrijpen, als dat moet. Je vindt geen enkel bedrijf dat op zondagmorgen je gras komt beluchten. Als je wilt ’doorzaaien’ of bemesten, wil je dat niet een week van tevoren moeten boeken.’’ Je hebt niet de volledige controle, laat staan dat je al weet of het nodig is. Gras bepaalt zijn eigen tempo. (Al kunnen hij, en het weer, natuurlijk een handje helpen.)

Het doel is om aan het einde van dit seizoen opnieuw het beste voetbalveld te hebben, en dus zo voor de derde keer in successie een schaal te krijgen. ,,Dat zou pas echt uniek zijn.’’

Het is niet het enige. ,,Het belangrijkste is dat wij tegen kunstgras zijn. Heel veel clubs zijn aan het twijfelen tussen echt gras en kunstgras. Wij willen laten zien dat je met gedegen onderhoud en veel liefde voor gras, een heel mooie mat kunt hebben. Dat kunstgras noodzakelijk is voor een vereniging, is waar, gezien de ruimte en de speelintensiteit. Maar niet op je hoofdveld. Echt gras blijft heilig.’’

Opgekweekt

Het huidige gras van De Kuip is opgekweekt in Limburg, legde Beltman uit. ,,Het is een Engelse grassoort, met veldbeen er doorheen.’’ Grijzend: ,,Ik kan je de Latijnse namen wel geven, maar dit klinkt een stuk makkelijker. Dat Engelse rai heeft veel zij-uitlopers, zodat de wortels vervlochten raken. Veldbeen zorgt ervoor dat de mat snel dichtgroeit, en er niet snel onkruid en andere rotzooi tussen komt.’’

Het resultaat daarvan is een robuuste, strakke en intensief bespeelbare grasmat.

Niet dat Beltman en zijn manschappen dan verder wel zo’n beetje klaar zijn. ,,Je ergste nachtmerrie is sneeuw. De KNVB wil dat de wedstrijd doorgaat. Je stookt je veldverwarming op, maar als er in één keer een pak valt, haalt dat die sneeuw echt niet weg. Dan moet je gaan schuiven. Het is een verschrikking. Wat je dan kapot maakt…’’

Ook zoiets: Zomaar het gras op lopen. Gekker kun je hem haast niet krijgen.

Regenen

Een van zijn moeilijkste momenten van vorig seizoen beleefde Beltman bij de Europa Cup-wedstrijd tegen Roma, in De Kuip. ,,Het begon om vijf uur te regenen. Ik weet niet wie er daarboven ruzie hadden, maar er kwam een bak water naar beneden, niet te geloven. Onze hele middenbaan was na de wedstrijd naar de klote. Het was snot. Als je de foto’s terugzag, het was om te janken gewoon. Maar acht dagen later hadden we wel weer een thuiswedstrijd.’’

SOS - paniek. De andere ochtend begon de zon te schijnen. Beltman en zijn manschappen zijn eerst gaan kriebelen. Dat is met ijzeren tandjes achter de trekker ’alle rommel zachtjes uit de mat trekken’. En Beltman kocht superzaad in. ,,Super overseeding, SOS heet dat. Dat ontkiemt al bij zes graden. We hebben er vliesdoeken overheen gespannen, lampen op gezet en het gewoon maar laten gaan.’’

,,Een week later lag er weer een ongekend mooie mat. Dat gaf me wel een kick. Mijn manager zei toen: Jij kan echt toveren.’’

Meer nieuws uit Sport

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.