Trots op Leiden: Paula Groenendijk

Marieke de Kok
Leiden

Paula Groendendijk doet mee met de wedstrijd Trots op Leiden. Hier haar inzending.

'Slaap lekker en kijk uit onderweg'

Ik kijk naar buiten vanaf de kamer van mijn patiente op de elfde etage van het LUMC. "Daar moet ik heen", wijs ik haar aan. We kijken uit over de stad. In d everte pinkelen de lichtjes van het ROC achter mijn huis.

Even later stap ik na mijn avonddienst op de fiets. Als ik onder de stationstunnel door ben, rijd ik langs het busplatform. Gezellig ronkend staan de bussen klaar voor hun laatste rit.

Het is een zwoele avond en de terrassen op de Stationsstraat zitten vol. De bioscoop gaat net uit en in de Steenstraat lopen stelletjes hand in hand een ijsje te likken.

Via de Blauwpoortsbrug rijd ik naar de Breestraat. Daar branden de gele romanstische lampen aan beide zijden van de weg. Het is druk bij de Harmonie. Jongeren staan buiten et elkaar te praten. Als iemand vlak voor mijn fiets oversteekt, roept hij: 'Sorry mevrouw'. 'Geeft niets', roep ik opgewekt.

Bij Minerva leunen studenten over het balkon. Hun colberts hangen open en de stropdassen zijn af gedaan. Mooie meisjes houden een champagneglas in de hand en proosten naar mij.

Op het hoekje van de Jan van Houtkade is het publiek wat ouder. Met een peuk in de hand, discussiëren zij over de huidige economie.

Ik rijd mijn rustige wijkje in. Daar is ene straatfeest aan de gang. Onder een tentzeil zitten mijn yuppen buurtgenoten. Een paar kinderen steppen er vrolijk omheen.

De ongedwongen sfeer in de stad heeft mijn gedachten even weg gehaald bij mijn erg zieke patiënten. Ik besef eens te meer dat zij voorlopig niet van onze mooie stad kunnen genieten.

'Wat is Leiden toch een heerlijke stad', vertel ik mijn echte Leidse echtgenoot als ik thuiskom. 'Yuh!'

Meer nieuws uit Leiden

Net Binnen

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.