Afscheid van Claudia van den Heiligenberg, één van de besten

Afscheid van Claudia van den Heiligenberg, één van de besten
Claudia van den Heiligenberg in het Nederlands elftal 2013)
© Archief
München

Aan de vooravond van het Europees Kampioenschap voetbal voor vrouwen in Nederland kondigde Claudia van den Heiligenberg haar afscheid aan.

De Oude Weteringse (geboren op 25 maart 1985 in in Roelofarendsveen als Anna Gerarda Maria van den Heiligenberg) begon haar voetballoopbaan bij Alkmania en speelde achtereenvolgens voor RCL (eerste klasse), Ter Leede (hoofdklasse), AZ, Telstar en Ajax (eredivisie) en de laatste twee seizoenen bij FF USV Jena in de Bundesliga.

Met vier landstitels (een met Ter Leede en drie met AZ) en 97 interlands achter haar naam is ze één van de beste voetbalsters die Nederland ooit heeft voortgebracht.

Afscheid van Claudia van den Heiligenberg, één van de besten
Claudia van den Heiligenberg
© KUIPERS, HIELCO

Vanuit haar woonplaats München blikt ze terug op haar voetballeven, dat naast de hoogtepunten een aantal dieptepunten kende: de knieblessure waardoor ze het WK miste en haar verbanning uit Oranje door bondscoach Vera Pauw. Van den Heiligenberg en haar toenmalige vriendin zouden zich niet professioneel hebben gedragen.

Alkmania

,,Toen mijn moeder (ex-international Mary van der Meer, gvg.) nog voetbalde, zaten mijn broer en ik op de bank. De wissels waren onze oppas. Het is met de paplepel ingegoten. Toen ik zes was, ging ik vanzelf ook voetballen. Ik heb niet zo meegekregen dat het bijzonder was om als meisje te voetballen. Mijn moeder en tante speelden en wat vriendinnetjes in de omgeving ook. Niks geks. Bij Alkmania speelde ik een tijdje bij de jongens. Mijn broer vond het raar om met zijn jongere zusje te spelen en andere jongens vonden het maar gek.

Ze wilden niet van een meisje verliezen. Later werd het normaal en was ik een van de jongens. Op een gegeven moment kwamen er clubs voor me, maar ik dacht in eerste instantie niet aan een overstap. Dat ik op een gegeven moment naar RCL ging, was een goede beslissing. Al vrij snel kwam ik in contact met bondscoach Vera Pauw. Het was wel een dingetje dat ik niet op het hoogste niveau speelde en toch bij het Nederlands elftal kwam. Zelfs na mijn debuut heb ik nog een jaar eerste klasse gespeeld. Ik trainde daar met de jongens mee op verzoek van de bondscoach. Je wordt er sterker en beter van.

Toen ik eenmaal in vrouwenteams kwam, was het wennen. Jongens zijn directer. Ze schelden elkaar verrot en dan is het klaar. Bij vrouwen is dat anders. Ik ben altijd direct geweest. Ik eis veel van mijn medespeelsters en langzamerhand begrepen ze ook wel dat het uit een goed hart kwam.’’

Oranje

,,Mijn debuut tegen Italië was bijzonder. Ik was nooit zo zelfverzekerd dat ik op het hoogste niveau kon spelen. Bij de eerste testtraining van het Nederlands elftal zei ik tegen mijn moeder: ik hoop dat ik niet helemaal word weggespeeld. Dat ik toch een uitnodiging kreeg om tegen Finland te spelen, was helemaal te gek. Onbeschrijflijk en supergaaf om net als mijn moeder Oranje te halen.

Afscheid van Claudia van den Heiligenberg, één van de besten
Willem II:AZ:Tilburg AZ is kampioen in de eredivisie vrouwen. Claudia van den Heiligenberg gaat helemaal uit haar dak bij de definitieve nekslag 0-3
© GEERT VAN ERVEN

Het was een droom om honderd interlands te spelen, maar het is niet gelukt. Het missen van het WK in Canada vanwege een knieblessure deed veel pijn. Daar had ik mijn honderdste kunnen spelen.’’

Emancipatie

,,De komst van de eredivisie in 2007 gaf een flinke boost aan het vrouwenvoetbal. Het was nieuw en kwam veel op tv. Bij onze kampioenswedstrijd met AZ tegen Willem II zaten 10.000 toeschouwers op de tribune. Het gaat met pieken en dalen. Het huidige niveau is niet zo sterk meer doordat er veel speelsters in het buitenland zitten. Dat is zonde. Clubs als Ajax en FC Twente doen er veel aan, maar financieel wordt het niet beter. Je moet blijven investeren, wil je het zo goed mogelijk houden.

Nu het EK in eigen land eraan komt is er veel aandacht. Dat is goed. Het helpt, maar als ik af en toe de reacties lees denk ik: in wat voor tijd leven we? Dat houd je toch. Iedereen heeft zijn mening over vrouwensporten, dus ik denk dat we naar de goeie dingen koeten kijken. Met dat EK helpen we het vrouwenvoetbal naar een hoger plan. Dat er vier internationals op de cover van Voetbal International staan, vind ik niet meer dan terecht. Het is toch een voetbalblad?’’

Verbanning uit Oranje

,,Ik wil er eigenlijk geen woorden vuil aan maken. Het was een groot misverstand. Toen was het heel pijnlijk. Iedereen had een verhaal, maar wij mochten ons verhaal niet doen. Het is niet iets waar ik het nog over wil hebben, want het zou die wond openrijten. Het heeft een litteken achtergelaten. Er valt weinig recht te zetten. De bondscoach is de baas en zij beslist. Vergeven? Moet dat? We zijn geen vrienden, maar dat ben ik met andere bondscoaches ook niet, dus ik vind het niet belangrijk.’’

En nu

,,Ik blijf voorlopig in Duitsland wonen. Mijn vriendinnetje, Lucie Vonkova, heeft een contract getekend bij Bayern München. Ik ga aftrainen bij het tweede of bij een club in de Regionalliga. Het is goed zo. Ik ga bekijken hoe ik mijn leven ga invullen.’’

Meer nieuws uit Sport Regionaal