Jan en Henny Kenemans beleven zondag hun laatste Meerhorstloop in Stompwijk als organisatoren

Jan en Henny Kenemans organiseren voor de 35ste keer de Meerhorstloop.© Foto Hielco Kuipers

Gertjan van Geen
Stompwijk

Jan (79) en Henny (77) Kenemans wonen in september 2017 op de kop af vijftig jaar in Stompwijk. Sinds 35 jaar organiseert het echtpaar op de eerste zondag van het jaar (uitgezonderd 1 januari) de Meerhorstloop. Aanstaande zondag komt daar een einde aan. ,,We geven het stokje door’’, zeggen de twee in koor.

Beweging

Jan: ,,We begonnen ermee om het dorp in beweging te krijgen.’’

Henny: ,,Het was immers winterstop voor de voetballers.’’

Jan: ,,Ik was voorzitter van Stompwijkse Boys.’’

Henny: ,,Ik ben een tijdje secretaris geweest. We hebben ook samen op een stembureau gezeten. Dat mocht op gegeven moment niet meer.’’

Jan: ,,De eerste keer hadden we tachtig deelnemers. We zijn langzaam gegroeid naar 350. Ze komen ook van buiten nu. Het hangt ook van het weer af. Als het regent of sneeuwt is de animo minder.’’

Henny: ,,Als jongeren een wilde zaterdagavond hebben gehad, willen ze nog wel eens afhaken. De loop is ook twee keer afgelast vanwege ijzel en gladheid.’’

Jan: ,,Dat was echt te gek.’’

Henny: ,,Vooral voor kinderen is het dan te gevaarlijk.’’

Hecht

Henny: ,,De organiserende groep is heel hecht. En iedereen weet: de eerste zondag van januari houd je vrij. Het hele dorp is enthousiast. De plaatselijke kruidenier geeft een kist mandarijnen, de supermarkt doet wat.’’

Jan: ,,Op de dag zelf heb je een hoop vrijwilligers nodig.’’

Henny: ,,We hebben ook altijd een loterij, dus je moet er ook op uit voor veertig of vijftig cadeautjes.’’

Jan: ,,De eerste paar jaar werden we gesponsord door de winkeliersvereniging. We hebben nog steeds prijzen in natura.’’

Henny: ,,En van de opbrengst spekken we de clubkas.’’

Sporthal

Jan: ,,Stompwijk is een heel sportief dorp. Er zijn veel sporten te beoefenen binnen Stompwijk ’92. Voetbal is de belangrijkste poot van de omnivereniging.’’

Henny: ,,We hebben ook handbal en binnensport (judo, volleybal, gymnastiek, badminton , aerobics gvg).’’

Jan: ,,Als voorzitter heb ik bij de gemeente Leidschendam jarenlang geijverd voor een nieuwe sporthal.’’

Henny: ,,En hij is hartstikke mooi geworden. Het was een spannende maar mooie tijd.’’

Jan: ,,Toen de gemeenteraad toestemming had gegeven, heb ik het stokje overgedragen. Er kwam een geheel nieuw bestuur voor de omnivereniging. Zij hebben alle plannen verder uitgewerkt.’’

Henny: ,,De sporthal wordt door allemaal vrijwilligers gerund. Van de barbezetting tot het schoon maken. Het valt niet mee om dat allemaal te bemannen.’’

Vergrijzing

Jan: ,,Er is hier weinig nieuwbouw. Dat er geen nieuwe school wordt gebouwd, werkt ook niet mee. Jongeren trekken weg. Sommigen keren terug. Wij hebben een zoon en twee dochters. Alleen een dochter woont nog in Stompwijk.’’

Henny: ,,Dat er geen bus meer door het dorp rijdt, schiet ook niet op. Ouderen moeten met hun rollator naar de buitenkant van het dorp om een bus te kunnen pakken.’’

Paleis

Jan: ,,Ik kom uit Ane, vlakbij Gramsbergen, tegen de Duitse grens aan. Het dorp is bekend van de slag bij Ane in elfhonderdzoveel (1227 gvg.) toen de bisschop het veen in werd gedrukt. Mijn vader was onderwijzer. Als hoofd van een school kreeg hij een baan aangeboden in Soestdijk.’’

Henny: ,,Ik kom uit Soestdijk. Mijn vader werkte als zilvermeester in Paleis Soestdijk. Hij heeft onder vier koninginnen gewerkt.’’

Jan: ,,Ik keek naar de benen van de prinsesjes. Beatrix en Irene hadden de mooiste.’’

Henny: ,,Ik ben van dezelfde leeftijd als Irene. Ik heb tien jaar in het paleiskoor gezongen. Ik deed ook mee met het kerstspel. Laatst, bij een nostalgisch programma op ONS, zag ik mezelf in een flits voorbijkomen, als kerstengel. De kinderen van het personeel waren een ster of een schaap of zongen in een koortje; de prinsesjes kregen de hoofdrollen. Marijke (prinses Christina gvg.) speelde Maria.

Juliana was heel sociaal. In de ijstijd mochten wij schaatsen op de vijver van Soestdijk. De prinsesjes op witte schaatsen en tutu aan de ene kant en de kinderen van het personeel in een oude broek aan de andere kant.

Mijn vader was verantwoordelijk voor het tafelzilver en het servies. Als de koningin op staatsbezoek ging en ze gaf een tegendiner, ging mijn vader en alle tafelzilver en servies ook mee. Na zijn pensionering, toen Beatrix in Lage Vuursche woonde, werd hij nog regelmatig met een hofauto opgehaald als er wat georganiseerd was.’’

Molen

Jan: ,,We kenden elkaar van de lagere school.’’

Henny: ,,Jan ging naar daarna naar de hbs in Hilversum en ik ging naar de mulo. Later kwamen we elkaar weer tegen. In september zijn we 55 jaar getrouwd.’’

Jan: ,,We zijn 49 jaar geleden hier komen wonen. Onze kinderen waren vier, drie en een half jaar oud.’’

Henny: ,,Jan kreeg een baan bij de provincie Zuid-Holland als districtschef. We zouden tijdelijk in de molen gaan wonen, tot er een huis beschikbaar was, maar toen dat eenmaal zo ver was, wilden we hier niet meer weg.’’

Jan: ,,De bouw van de molen begon in 1668 en in 1672 is hij opgeleverd. Je wil niet weten hoe het er hier uit zag. We hebben flink moeten verbouwen. Het was allemaal oude troep. We hebben hem flink moeten opknappen.’’

Henny: ,,Zo lang als mogelijk is, blijven we hier wonen. Eerst sliepen we op de tweede etage, maar ik ben na een val niet meer zo goed ter been. Ik heb een tijdje een rollator gehad. Daarom hebben we de eerste etage laten verbouwen. Van twee kamers hebben we er eentje gemaakt. Hoef ik maar één trap op.’’

Voetbal

Jan: ,,Toen we hier kwamen, had Stompwijk niet meer dan 1600 inwoners. Ik ben gelijk gaan voetballen. Nooit hoog hoor. Ik heb nooit het eerste elftal gehaald. Ik voetbalde op zaterdag. Dan word je vrij snel opgenomen in de katholieke gemeenschap. En ik was niet eens katholiek. Ik ben ook nog voorzitter van het stichtingsbestuur Dorpshuis Stompwijk geweest.’’

Henny: ,,Je werd de eerste niet-katholieke voorzitter van de voetbalvereniging, maar zet dat er maar niet in. Dat is echt niet zo belangrijk.’’

De laatste

Jan: ,,Een paar maanden geleden hebben we besloten dat dit onze laatste Meerhorstloop wordt. Het is tijd dat anderen het overnemen. Wie dat zijn, weten we nog niet precies, maar dat komt wel goed.’’

Henny: ,,We hebben ook al in ’De Dorpsketting’ (de plaatselijke weekkrant gvg.) gestaan. Het kan niet op al die aandacht. ’’

Jan: ,,We hebben niets geregeld voor ons afscheid. Dat vinden we ook niet nodig. Het was al die jaren leuk om te doen.’’

Henny: ,,Ik vind dit al heel wat. Zo bijzonder is het toch niet?’’

Meer nieuws uit Sport Regionaal

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.