Opnieuw op de drempel

Laurien Zeverijn geeft een voorzet namens LOHC.

Laurien Zeverijn geeft een voorzet namens LOHC.© Foto Taco van der Eb

Gertjan van Geen
Oegstgeest

Dat het verschil tussen LOHC en QZ niet zo heel groot is, wist coach Eddie Simmons nog van vorig seizoen. Of het gat definitief is gedicht, moet volgende week blijken. De Oegstgeestse hockeysters staan in ieder geval (opnieuw) 1-0 voor in de best-of-three-serie, waarvan de winnaar zich plaatst voor de overgangsklasse.

Ook vorig jaar was QZ de laatste hobbel op weg naar het op een na hoogste niveau in Nederland. Destijds won LOHC thuis na shoot-outs, maar gingen wedstrijd 2 en 3 in Nijmegen met 1-0 verloren. Dit seizoen lijken de kansen te keren. Tegenover het gelijkspel van 2016 stond nu een 2-0 overwinning. Eentje ook waar weinig op af te dingen was. De thuisclub had even moeite met hoe QZ druk zette op de defensie, maar LOHC hockeyde daar vrij probleemloos onderuit. Vervolgens werden twee keer vakkundig de gaten in de Nijmeegse defensie gevonden. In de dertiende minuut stond Caroline van Duren aan het einde van een soepele aanval, een kwartier later was Britt Uljee het eindstation.

Het was geenszins reden om rustig achterover te zitten, vond Simmons. Dat was in de eerste ronde wel gebleken tegen Weert, dat eveneens kampioen werd in de eerste klasse.

Na een eenvoudige 5-1 zege, leidde LOHC in Weert bij rust eveneens comfortabel met 2-0. In de slotfase ging het mis, waarop shoot-outs een beslissing moesten brengen. LOHC bezweek en zag ook het derde duel in Weert verloren gaan. ,,We hebben daarop de dinsdagtraining overgeslagen en zijn met wat mensen een strandwandeling gaan maken om wat gesprekken te voeren’’, zei Simmons zondag na afloop. ,,Vanaf donderdag was de focus vol op QZ. Ik heb mentale veerkracht gezien en dat is een groot verschil met vorig jaar.’’

Strafcorners

LOHC bleef zondag mede overeind doordat QZ wel heel slordig met de verkregen strafcorners omging. De eerste vier verliepen dramatisch door pass- en stopfouten, de vijde tikte keeper Danique Reidsma met haar stick uit de hoek. In de slotfase mocht QZ in drie minuten nog vijf (!) keer aanleggen, maar de Oegstgeestse defensie gaf geen krimp. Simmons: ,,We hebben hun corner uit en te na bestudeerd. Dat scheelde ook.’’

Op zijn beurt miste LOHC ook twee korte corners, maar dat bleef zonder gevolgen. Minder te spreken was Simmons over de gemiste kansen in de cirkel. Laura Konijn en Caroline van Duren kregen oog in oog met de QZ-keepster de bal niet het doel in. ,,Een 2-0 voorsprong is in de play-offs vaak net niet genoeg. Als je de derde kan maken, gooi je de boel wel op slot. We hadden in de laatste fase iets slimmer moeten zijn. Er waren best kansjes om die 3-0 te maken.’’

Voor derde keer op rij op de rand van de overgangsklasse. Driemaal moet scheepsrecht zijn. Zeker nu LOHC het eeuwfeest gaat vieren. In oktober bestaat de club die ooit opgericht werd als Leidsche Mixed Hockey Club en in volksmond nog altijd Leiden wordt genoemd, honderd jaar. Simmons loopt - door schade en schade wijs geworden - nog niet op de zaken vooruit. ,,Het wordt nog een heel lastige wedstrijd daar zaterdag. Zij spelen op een zandveld en dat zijn wij niet gewend. Gelukkig hebben wij ook een zandveld liggen dus gaan we daar de hele week op trainen’’, aldus Simmons.

Lukt het zaterdag niet, dan volgt zondag een beslissend duel, dit keer in Oegstgeest. Simmons, met reserve: ,,We krijgen twee kansen om het af te maken, maar als we onszelf overschatten en denken dat we dit even gaan doen, gaan we er keihard af. The party ain’t over till the fat lady sings.’’

Meer nieuws uit Sport Regionaal

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.