Topacts

Erna Straatsma

Vier jaar geleden deed het Nederlands elftal het zo goed dat een WK-finaleplaats werd bereikt. De beslissende wedstrijd stond gepland op de dag dat ik een kaartje had voor het North Sea Jazz Festival in Rotterdam.

Voor mij was dat geen probleem. Sterker nog, het leek me een uitkomst. Ik ben geen voetbalfan. Doe mij maar een paar uur fantastische muziek. Ik hoopte op een paar uur ongestoord rondlopen in een oranjevrije omgeving.

Maar de organisatie van het muziekfestival in Ahoy hield rekening met voetballiefhebbers en gooide een deel van het programma om. In de grote Nile-zaal konden duizenden voetbalfans de finale op een groot scherm volgen.

Gelukkig telt North Sea Jazz vele podia. Ik luisterde elders ongestoord naar Richard Bona, Quincy Jones, Diana Krall en Gretchen Parlato. En dat deden vele anderen ook. ,,Wat bezielt de bezoekers die nu naar voetbal op een scherm kijken’’, zei een verbaasde Amerikaan tegen mij. ,,Terwijl hier, op deze vierkante kilometer in Rotterdam, meer topacts staan dan op dat voetbalveld? Die laat je toch niet zomaar schieten?’’

Dit jaar valt de finale van het WK-voetbal weer samen met de laatste (zon)dag van jazzfestival. Volgens insiders is de kans op een Nederlandse finaleplaats klein, maar dat deert me niet. Ik ga op vrijdag naar North Sea Jazz.

Meer nieuws uit Leiden

Net Binnen

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.