Blessure dwingt Martijn Gootjes, topscorer aller tijden van Rijnsburgse Boys, te stoppen met voetballen

Martijn Gootjes, na weer een doelpunt voor Rijnsburgse Boys.© Foto Cees van HOOGDALEM

Ruud Ramler
Winkel

Martijn Gootjes won nationale bekers, algemene amateurtitels, supercups en is topscorer aller tijden van Rijnsburgse Boys. Afbouwend bij Winkel hoopte hij afscheid te nemen met een kampioenschap in eigen dorp. Dat zit er door een blessure niet meer in. Gootjes heeft zijn grootse carrière als voetballer altijd weggezet als onophoudelijke ontdekkingsreis. ,,Constant een kwestie van grenzen opzoeken’’, zegt Gootjes zelf.

Over de eerste stap, van Winkel naar SRC: ,,Ik was een jochie. Het was niet gebruikelijk om mijn succes ergens anders te beproeven. Een prachtig jaar, in Schagen, Van de 77 doelpunten maakte ik er, als mid mid nog, veertig.’’

AZ kwam, zonder dat hij het wist, kijken toen SRC bij CSV in Castricum op bezoek ging. ,,We wonnen met 4-2. Ik maakte ze alle vier.’’

ADO ’20

Maar Gootjes werd toch vooral een ongekend succesnummer op de amateurvelden. Te beginnen bij ADO ’20, net kampioen in de eerste klasse. ,,Drie mooie jaren. Ik heb wel mijn weg moeten zoeken. Was het buitenbeentje dat uit de jeugdopleiding bij AZ en het tweede van Haarlem kwam. Ik keerde terug in een andere wereld. Was weer teamspeler die donderdagavond naar de kantine ging. De profcultuur was egoïstisch en stijfjes geweest. Het was weer gezellig. ADO ’20 werd geen kampioen maar won wel de landelijke beker. Roy Wesseling was trainer en kwam voor mij op het juiste moment, ook al waren er momenten dat ik hem vervloekte. Hij maakte me écht beter.’’

Huizen

Wesseling vertrok naar Huizen. ,,Ik wilde niet mee, maar hij wist me weer enthousiast te maken. Na een moeizame start ging het op een gegeven moment lopen. Ik maakte er iets van 32, kreeg de gouden schoen voor topschutter in het amateurvoetbal. Vier wedstrijden voor het einde, ongebruikelijk vroeg, werd Huizen kampioen. In een galavoorstelling. We wonnen met 5-1, ik maakte er vier. Een publiekswissel en mijn vervanger scoorde ook nog. Alles klopte. Landskampioen bij de zaterdagamateurs. Alleen de clash tegen AGOVV om de algehele amateurtitel werd een grote teleurstelling. Je zag het gewoon. De sinaasappel was helemaal uitgeperst.’’

Rijnsburgse Boys

Het absolute hoogtepunt moest nog komen: Rijnsburgse Boys. Maar wel na een tussenjaar bij Ter Leede. ,,Ik miste de overtuiging en zag het terug in prestaties. Een zesje of zeventje, terwijl ik altijd streef naar negens of tienen.’’

De keuze voor Ter Leede was mede gemaakt omdat hij er toen nog niet uit kwam met Rijnsburg. ,,Ik wist dat Ted Verdonkschot, de trainer die ik nog kende van Haarlem, hetzelfde werkte als Wesseling. Dus ik zou en moest er heen. Daarom nam ik zelf het initiatief.

De concurrentie was moordend. Ook voor mij. Totdat ze goals te kort kwamen. Het mooiste moment in mijn eerste seizoen was de kampioenswedstrijd bij Lisse. Wij hadden twee punten minder, moesten winnen. Ver in blessuretijd kopte ik als invaller 0-1 binnen. De aanzet tot superjaren. Een seizoen later weer kampioen. Met een straatlengte voorsprong en een puntenrecord in de hoofdklasse.’’

Scoren in de kampioenswedstrijd tegen Quick Boys, de derde titel in zijn vierde jaar, was een fantastisch gevoel. ,,Maar ik raakte geblesseerd. Miste ook de verloren finale om het algehele amateurkampioenschap tegen WKE. Ik liep op krukken als troostende factor.’’

De tijden zouden veranderen. ,,Er kwam een topklasse bij. Elke week letterlijk topwedstrijden. We kwamen een punt te kort voor de titel, die ging naar Spakenburg. Het ging al moeizamer. Ik was dertiger. Daar begon mijn rol als pinchhitter. Als de nood aan de man kwam, moest ik het oplossen. Tegen CSV Apeldoorn stond het 1-1 toen ik er na rust in moest. We wonnen met 8-2 en ik maakte er vier. Toen heb ik weer even in de basis gestaan. Maar het boterde niet, er moest iets gebeuren bij Rijnsburg. Ik was de top gewend, áltijd eerste drie. ’’

Katwijk

Met zijn maatje Raymond Kolder ging Gootjes op gesprek bij Katwijk. ,,Dat was het seizoen voor we er heen gingen. Katwijk kwam opzetten, onderweg om ons te passeren. Ik zag het gebeuren. Ik proefde dat de technisch directeur van Rijnsburg me zat was. Te bemoeizuchtig, misschien. Maar altijd met het team voor ogen. We bleven omdat Kolder in Katwijk moest vechten voor zijn plek. Dus ging ik pas na het seizoen.’’

Naar een directe concurrent, 500 meter verder. ,,Het gevoel dat ik had klopte. Katwijk ging over ons heen en werd kampioen. Als je ergens niet heen moet als nieuwkomer is het waar ze net de titel vieren. Het werd een vervelend seizoen. Soms is het niet handig dat je in februari al moet besluiten voor het jaar erop. Achteraf heb ik spijt. Het was wel leerzaam.’’

Winkel

Terug waar het ooit begon, bij Winkel, was er de intentie om naar de tweede klasse te promoveren. ,,Toen begon de ellende. Ik had nooit problemen met mijn achillespezen. Nu de intensiteit en niveau van trainen omlaag ging en leeftijd omhoog. wel. Ik heb rust genomen, trajecten langs fysio’s afgelegd. Niemand kon er de vinger op leggen. Alleen de verdovingsspuit hielp. Maar ik ben er eigenlijk tegen want het lichaam moet zelf de problemen oplossen, Toen bleek dat de injectie een laatste redmiddel was, heb ik besloten te stoppen. Dát is het niet meer waard. Ik heb overal prijzen gepakt maar wil prettig verder kunnen leven. Genieten van mijn gezin, sporten met mijn dochter. Daarom.’’

Meer nieuws uit Sport Regionaal

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.